ما ایرانیان بنا به یک سنت باستانی در هنگام تحویل سال بر سر سفر هفت سین این دعا را میخوانیم: یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال؛ و بااین دعا از خدا می خواهیم که همزمان با ساعت تحویل سال در درون ما تحولی ایجاد کند آنگونه که حال و روز ما دگرگون و بهتر از این شود که هست . ما ایرانیان سالها و قرنها است که هر سال در هنگام تحویل سال این دعا را می خوانیم بی آنکه تحول و تغییر و گشایشی در حال و روزما ایجاد شود و هر سال دریغ از پارسال.

خداوند چنانکه خود گفته است او هیچ تغییری در سرنوشت هیچ انسان و ملتی ایجاد نمی کند مگر آنکه آنها خود بخواهند و خود از درون خویش متحول و دگرگون شوند. لذا ما باید خود بخواهیم و با توکل به خدا دست به کار شویم تا خدا هم برای ما خیر و خوبی بخواهد و لطف و رحمت خود را شامل حال ما کند و دعای ما را مستجاب کرده و ما را از رنج و عذابی که می بریم فارغ و ملت ما را چون دیگر ملتهای عالم به راه مستقیم و خیر و صلاح و ترقی و کما ل و رفاه و آسایش رهنمون کند.

تحول درونی موکول به ساعت تحویل سال نیست و در لحظه و هر ساعتی که انسان از درون خویش متحول شود آن ساعت تحویل سال و لحظه تحول تاریخ و زمان تغییر سرنوشت انسان به دست خویش و زمان استجابت دعای او به درگاه خداوند است. و آن زمان عید نوروز و جشن تولد دوباره انسان و تحقق حاکمیت ملتها بر سرنوشت خویش است. هر زمان که انسان و ملتی از درون متحول شود او دوباره زاده خواهد شد و سرنوشت بیرونی او نیز دچار تغییر و تحول گردیده و در مسیر خیر و خوبی و رشدو کمال و صلاح قرار خواهد گرفت.

امسال روز 25 بهمن روز تحویل سال و ساعت 4 آنروز ساعت تحول تاریخ ایران و لحظه تغییر سرنوشت ملت ایران است. اگر در این روز و ساعت معین با خواندن دعای تحویل سال همه با هم از خانه های امن خود خارج  شده و پا به خیابان های ناامن بگذاریم یقینا سرنوشت مان متحول و دگر گون و لطف الهی شامل حال ما خواهد شد و باید بدانیم هر تغییری مستلزم ریسک و خطر کردن و دادن هزینه است و همه ملتهائی که تحول و پیشرفت کرده  و از ظلم و زور رهائی یافته اند الزاما روزی این ریسک را پذیرفته و هزینه های آنرا پرداخته اند و ما از این قاعده مستثنی نیستیم.

به نظر من این آخرین لحظه امکان تحول تاریخ و تغییر سرنوشت ملت ما  به دست خویش است. از خدا بخواهیم تا در این لحظه تاریخی حال ما را از درون چنان متحول و دگرگون کند که از هیچکس و هیچ چیز جز خدا نترسیم و هیچ قدرتی را مافوق او ندانیم و تنها او را حافظ جان و مال خود و عزیزان خویش بدانیم. هر گاه که چنین شدیم آنگاه بنده خوب و خالص خدا گردیده و از شرک تهی شده ایم . تا وقتی که ما از غیر خدا بترسیم برای او شریک قائل شده و از درون متحول نشده ایم و لذا شایسته تغییر سرنوشت خویش نیستیم .

هر گاه که خدا و تنها او را ولی و دوست و سرپرست و وکیل وارباب و روزی دهنده و نگهدارنده و حافظ و نگهبان خود دانستیم و از ته قلب به او ایمان آوردیم و از هیچ چیز و هیچ کس جز او نترسیدیم آن زمان از درون تغییر کرده و شایسته تغییر از بیرون شده ایم  و آن لحظه تحویل سال و تحول تاریخ و زمان تغییر سرنوشت ما و لحظه رهائی ما از ظلم و استبداد و خروج تاریکی و راهیابی به نورو روشنی است.

الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و الذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات.

ما باید خود بخواهیم تا خدا هم برای بخواهد. ما باید خدا را بخوانیم تا او هم ما را استجابت کند ما باید به سوی خدا گام برداریم تا او هم به سوی ما گام بردارد. ساعت 4 روز 25 بهمن ساعت تحویل سال و تحول تاریخ و تغییر سرنوشت ملت ایران است. اگر در این روز و این ساعت ما بخواهیم همه چیز به سود ما تغییر خواهد کرد و همه بدیها و شرها و آسیب ها و خطرات و تهدیدها و تاریکی ها و زشتی ها و پلیدی ها و ناپاکی ها و عقب ماندگی ها و خطرات حتمی جنگ و تحریم و قحطی و تجزیه و اشوب و ناامنی و قتل و کشتار وخونریزی و ویرانی از سر ملت و کشورما برای همیشه دور خواهد شد و خیر و خوبی و نیکی و روشنی به سوی ما پر خواهد گشود.

هر کس که خدا را ولی خود بداند و تنها از او بترسد و از هیچکس جز او نترسد او از ترس و ذلت و زبونی رهائی خواهد یافت و از ظلمت وتاریکی به نور و روشنی راه خواهد یافت و آنانکه بجای خدا ؛ طاغوتی چون سید علی خامنه ائی را ولی خود بدانند و از او فرمان ببرند و از او بترسند و از ترس او از خانه های خود بیرون نیایند آنان از نور و عزت به تاریکی و ذلت و خفت و خواری برده خواهند شد و خشک و تر همه با هم خواهند سوخت همه با هم به هلاکت و فلاکت و لعنت ابدی دچار خواهیم شد.

به گفته خداوند ملتها و امتها نیز چون آدمها اجل و مهلتی دارند و هنگامی که اجلشان فرا رسید لحظه ائی به آنان مهلت داده نخواهد شد و در آن لحظه معین قومی نابود و برای همیشه از صفحه روزگار محو خواهند شد و قومی دیگر جایگزین آنان خواهند شد. به نظر من این آخرین اجل و مهلت ملت ایران و روز تحویل تاریخ و تغییر سرنوشت آن است.

بیائیم در این لحظه تحول تاریخی همه با هم چون ابراهیم با ذکر خدا و تبر تکبیر از خانه هایمان خارج شویم و پا به خیابانهائی بگذاریم که در آنها چون بتخانه ها غیر خدا پرستیده و ترسیده می شود و یقین بدانیم که خداوند اولیاء و یاران و دوستان خود را تنها نخواهد گذاشت. تنها از خدا بترسیم و از غیر او و از سید علی و اذنابش نترسیم. آنها چیزی جز یک ببر کاغذی و شیر یخی بیش نیستند که در برابر سیلاب و آفتاب وا می روند و از هم می پاشند.

خدا با جماعت و با صالحان و مومنان و مظلومان و مستضعفان است. همه با هم با زمزمه دعای تحویل و گفتن ذکر لا حول و لا قوة الا بالله در زیر لب پا به خیابانها بگذاریم . در این لحظه تاریخی و سرنوشت ساز درهای آسمان و راههای سعادت و خوشبختی و نجات و رهائی و آزادی بر روی ملت ما گشوده است و پس از آن این راهها و درها برای همیشه بر روی ما بسته خواهند شد. این لحظه و ساعت تحویل می تواند ساعت نجات ما و یا فرارسیدن اجل و مهلت ما باشید تصمیم با همه ماست و از ماست که بر ماست و پس از آن پشیمانی دیگر سودی نخواهد داشت.