گزارش
گفتوگو
تاریخ انتشار:
ناهيد توسلي: زنان خود بايد سرنوشت خويش را رقم بزنند
خلاصه:
شبکه جنبش راه سبز(جرس): به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن فرصتی دست داد تا با دکنر ناهید توسلی، نويسنده ، مديرمسئول نشريه فرهنگی- ادبی«نافه» ، پژوهشگر و فعال جنبش زنان ،دكتراي فرهنگ و زبانهاي باستاني، عضو دفتر پژوهشهاي فرهنگي دكتر علي شريعتي ،عضو انجمن روزنامهنگاران زن ايران و انجمن دفاع از آزادي مطبوعات، از حاميان اوليه كمپين يك ميليون امضاء و عضو فروم «مادران صلح» به صحبت بنشینیم.توسلی بر این باورست که انقلاب 57، در مقطع سالهاي نخستين خود، موجب شكسته شدن بسياري از تابوهايي شد كه پيش از آن در جامعه ايران سلطنتي امكان شكستن آنها وجود نداشت. يكي از اين تابوها، حضور زنان در عرصه عمومي بود. به باور توسلی يكي از مهمترين مشكلات ما – بهويژه زنان ما – اين است كه ما در «تاريخ» و در «زمان» حالِ خويش زندگي نميكنيم. او می گوید: مشكلات عام زنان ايران، بيش از هر چيز، مشكلاتي تاريخي/ سنتي/ تابويي است. در عين اينكه مشكلات خاص زنان در ايران در حال حاضر، علاوه بر مشكلات بالا مشكلات حقوقي هم است، مشكلاتي كه، ارتباط تنگاتنگ و بلافصلي با همان مشكلات تاريخي/ سنتي/ تابويي گذشته دارد. او معتقد است زنان، پيش از هرچيز بايد نخست به حقوق انساني خويش، يعني حقوقي برابر با مرد دست پيدا كنند. آن وقت است كه بايد در پي احقاق حقوق جنسيمان باشيم. توسلی با بیان اینکه حرکتها و جنبش زنان را فراتر از حركتهاي سياسي ميداند، ترجیح می دهد جنبش زنان را با مباحث روز حوزه سیاسی مرتبط نکند. او هشت مارس را يادآور روز پنجم اسفند (سپندارمد روز از اسپندارمد ماه) می داند: روز زن در ايران باستان، كه در «آثارالباقيه»ي ابو ريحان بيروني به آن اشاره شده است..
شبکه جنبش راه سبز(جرس): به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن فرصتی دست داد تا با دکنر ناهید توسلی، نويسنده ، مديرمسئول نشريه فرهنگی- ادبی«نافه» ، پژوهشگر و فعال جنبش زنان ،دكتراي فرهنگ و زبانهاي باستاني، عضو دفتر پژوهشهاي فرهنگي دكتر علي شريعتي ،عضو انجمن روزنامهنگاران زن ايران و انجمن دفاع از آزادي مطبوعات، از حاميان اوليه كمپين يك ميليون امضاء و عضو فروم «مادران صلح» به صحبت بنشینیم.توسلی بر این باورست که انقلاب 57، در مقطع سالهاي نخستين خود، موجب شكسته شدن بسياري از تابوهايي شد كه پيش از آن در جامعه ايران سلطنتي امكان شكستن آنها وجود نداشت. يكي از اين تابوها، حضور زنان در عرصه عمومي بود. به باور توسلی يكي از مهمترين مشكلات ما – بهويژه زنان ما – اين است كه ما در «تاريخ» و در «زمان» حالِ خويش زندگي نميكنيم. او می گوید: مشكلات عام زنان ايران، بيش از هر چيز، مشكلاتي تاريخي/ سنتي/ تابويي است. در عين اينكه مشكلات خاص زنان در ايران در حال حاضر، علاوه بر مشكلات بالا مشكلات حقوقي هم است، مشكلاتي كه، ارتباط تنگاتنگ و بلافصلي با همان مشكلات تاريخي/ سنتي/ تابويي گذشته دارد. او معتقد است زنان، پيش از هرچيز بايد نخست به حقوق انساني خويش، يعني حقوقي برابر با مرد دست پيدا كنند. آن وقت است كه بايد در پي احقاق حقوق جنسيمان باشيم. توسلی با بیان اینکه حرکتها و جنبش زنان را فراتر از حركتهاي سياسي ميداند، ترجیح می دهد جنبش زنان را با مباحث روز حوزه سیاسی مرتبط نکند. او هشت مارس را يادآور روز پنجم اسفند (سپندارمد روز از اسپندارمد ماه) می داند: روز زن در ايران باستان، كه در «آثارالباقيه»ي ابو ريحان بيروني به آن اشاره شده است..
بهاره آزادی:
