معصومه خوش صولتان:
بسم الله الرحمن الرحيم
ان الله مع الصابرين
همسر عزيزم! در وجودم جاري باش که نبودنت را هيچکس و هيچ چيز پر نخواهد کرد. مرتضاي عزيز و مهربانم! شايد امروز اولين بار باشد که بدين گونه به همه جهانيان مي گويم که چقدر بيشتر از هميشه دوستت دارم.
چگونه قلم و بيان مي تواند اربعين فراقت را شرح دهد؟ آري، راستي امروز چهل روز از جدايي ظاهري من و تو گذشت. چه شب ها و روزهايي بدون تو و با ياد تو سپري شد. چهل شبانه روز فراق تو و شناخت بيشتر تو، وصف بزرگي و بزرگواري و عظمت ترا بيش از پيش ازهمه شنيدم. دوستان و ياران و اقوام بيان مي کردند و من اشک مي ريختم. به ياد اين عبارت از نامه مولي متقيان به مالک اشتر افتادم که:
"خدا از زبان بندگانش از تو ياد مي کند"
راستي خوشا به حال مادر سالخورده ات که چنين وجود بزرگي را در بطن خويش پرورش داد و اکنون رنجور از بيماري قلبي در بستر چشم به راه آمدنت است. حقيقتاً همه اوصاف دوازده گانۀ مؤمنان و بندگان خاص خدا را که استاد قرآن در تفسير سوره فرقان بيان مي کرد، در تو ديدم. گويي او مرتضاي عزيز مرا توصيف مي کرد.
در اين چهل شب تنهايي، هرگاه خواستم در راز و نياز، با دعا و نيايش - اين بالاترين دارايي بندۀ خدا که همان تنها راه ارتباط او با معبودش است - برايمان صبر و طاقت بخواهم، به ياد ايستادگي هايت در تنهايي سلول هاي انفرادي زندان طاغوت قبل از انقلاب براي برپايي شعار مقدس «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» افتادم. ياد جواني خودم و آن ساعات پشت در کميتۀ شهرباني و زندان اوين که در انتظار کوچکترين خبري از سلامتي تو مي ايستادم و به نوزادي که در دل داشتم توصيه صبر و بشارت
آزادي پدرش را مي دادم و حال باور نمي کنم سي و چند سال بعد به اتهام عضويت در کميته اي با هدف انسان دوستانۀ حمايت از خانواده هاي زندانيان، دوباره طعم تلخ اسارتت را بچشم.
قلم و بيان بسيار عاجز است شرح اين همه فداکاري را براي برپايي و تداوم شعار مقدس «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي»: مبارزات قبل از انقلاب، تحمل شکنجه ها، هراس ها، زندان هاي عديده و تلاش مستمر براي استقرار و استمرار جمهوري اسلامي همراه با حفظ دستاوردهاي ارزشمند درخت تنومندي که با خون جوانان اين مرز و بوم آبياري شده بود چرا که تو همواره خود و همگان را مديون جوانان در خون خفته اين خطه مي دانستي و همواره در عرصه هاي بي شمار از هيچ تلاش و کوششي براي جلوگيري از انحراف از مسير اصلي شعار «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» فرو گذار نکردي.
در دعاها و راز و نيازهاي شبانه براي تو موفقيت و اجر و پاداش در راه دشوار آزادي و براي خودم، صبر و تحمل طلب کرده ام.آري! همان طور که در جواب دلتنگي هايم گفتي: "اين نيز آزمايش الهي است":
"واذ ابتلي ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن" (سوره بقره، آيه 124)
مفسران قرآن در تفسير اين آيه مي فرمايند که انسان در ابتلا و آزمايش ساخته و پرداخته مي شود و اگر در بوته اين ابتلا قرار نگيرد، وارسته و آزاده نخواهد شد. يکي از دوستانت مي گفت اميدوارم آقاي الويري هم چون ابراهيم نبي (ع) از اين آزمايش الهي نيز سر بلند بيرون آيد. يقين مي دانم که نهايت و عاقبت تو بنده مؤمن صالح، همان جزا و پاداش الهي است.
"اولئک يجزون الغرفه بما صبروا و يلقون فيها تحيه و سلاما" (سوره فرقان، آيه 75)
که بي شک جايگاه تو، آن غرفه بلند و رفيعي است که به دليل صبر و مقاومت، در ايمان و عمل صالح در زندگي دنيا از نوجواني خويش آن را اثبات کرده اي که صبر تو در برابر سختي ها سزاوار چنين مقام و مرتبه اي است و در آنجا فرشتگان الهي با خوش آمد گويي برايت آرزوي زندگي بلند مرتبه و جاودان خواهند داشت.
دوشنبه که پس از سي و چند روز ديدمت شيفته سيماي نوراني پر از ايمانت شدم. همان طور که انتظار مي رفت با لبخند هميشگي و با انرژي مثبت که از مؤمنان راه ايزد انتظار مي رود، از همه خانواده استقبال و آنها را به صبر و تحمل و آرامش بيشتر دعوت کردي.
"والذين يقولون ربنا هب لنا من ازواجنا و ذرياتنا قره اعين و اجعلنا للمتقين اماما"
من نيز دل ِ آشفته و بيقرارم را به صبر و آرامش مي خوانم تا همچون گذشته بتوانم همراه و همرزم و دوشادوش تو به توصيه هايت عمل کنم.
دوستت دارم
معصومه خوش صولتان
همسر مرتضي الويري
26مهر 1388