جویا کوشیار:

 

آنگاه که در صفین معاویه جنگ با امیرمومنان علی (ع) را مغلوبه دید. دست به دامان عمروعاص شد، و عمرو از سر نیرنگ قرآن ها را بر سر نیزه کرد. با این خدعه جماعتی که بعد بر علی (ع) خروج کردند سلاح بر زمین نهادند. هر چه علی (ع) فریاد زد که من خود قرآن ناطقم و آن قرآنها کاغذی بیش نیستند افاقه نکرد و آن شد که ابو موسی اشعری با ساده لوحی و خشک مغزی در حکمیت تسلیم فرزند نیرنگ باز عاص شد. اکنون نیز حاکمیتِ مستبد که در برابر اعتراضات مردمی به تنگ آمده و تحت فشار شدید قرار دارد؛ برای نجات خویش به مفرو منفذ مکاران و دسیسه بازان امید بسته است. آنان در حالی که هیچ اعتقادی به مشی مردمی و حکومت مردم مدار امام ندارند و در حالی که فرزندان به حق او را ذبح می کنند، و اجازه هیچ بروز و ظهور نظری و عملی به یاران دیرینش نمی دهند و کسانی چون مرحوم آیت الله توسلی را به دلیل دفاع جانانه از خاندان امام(ره) به زیر بار توهین و افترا می گیرند؛ حال در نیرنگی و خدعه ای تمام عیار تصویر امام(ره) پاره می کنند و از طریق رسانه انحصاریی که دارند آن را بر سر نیزه می زنند و به مکر فریاد "انا لحق" سر می دهند.

در خاطرات یکی از مبارزان معروف به نام عزت شاهی می خواندم وقتی موفق به فرار از دست ساواک می گردد ماموران که غافلگیر شده و در پی او می دویدند فریاد می زدند : " بگیریدش، بگیریدش" و مبارز پریده از قفس نیز خود در حال فرار فریاد می زده که "بگیریدش بگیریدش". مردم کوچه و خیابان که شاهد این صحنه بودند نمی دانستند که چه کسی را باید گرفت؟! آیا به راستی این حرکت جناح حاکم در پاره کردن تصویر امام و بر سر نیزه کردن آن را نباید فرار به جلو آنها از ترس و وحشت از قیام مردم تعبیر کرد؟

در تاریخ اسلام نیز کسانی که دست شان به خون خلیفه آلوده بود پیراهن خونین او را بر سر نیزه کردند و خود به خونخواهی اش برخواستند. این طریق اکنون مشی و استراتژی حاکمیت کودتا شده است. روزی ندا آقاسلطان را در خون خود غوطه ور می کنند و بعد جلوی سفارت انگلیس رژه می روند و عکس او را به پیش می کشند و خواهان قصاص قاتلش می گردند! روزی هم محسن روح الامینی را زیر شکنجه به شهادت می رسانند و بعد پدر او را در میان خود می گیرند وتسلیت می گویند. حال هم پشت سنگر حضرت امام(ره) مخفی شده وعکسش را پاره می کنند و به صورت بسیار تصنعی در کنار هزار تومانی تا شده ای قرار می دهند و از آن فیلم و عکس تهیه و در سطح جهان منتشر می کنند. بعد به دنبال دفاع و پشتیبانی از حضرت ایشان مدارس دینی را با گرای روزنامه کیهان تعطیل می کنند.و حتی به نوه گرانقدر وی توهین می کنند که چرا بیانیه می دهد و علیه صدا و سیما موضع می گیرد.

چندی پیش در مقاله ای خواندم که اگر برخی واژه های سخنرانان دولت کودتا را با واژه های ادبیات چپ عوض کنیم, مانند کارگر به پرولتر و سرمایه داری به بورژوازی و ... خواهیم دید که این علاقه مندان و عاشقان کشور های کمو نیستی آمریکای لاتین از آنها تأسی گرفته و با همان ادبیات چپ و کمونیستی سخن می گویند و بلکه فکر می کنند. جای تاسف است که سلطه گرایان در پیروی از همین مکتب پوسیده با تمسک به استراتژی" هدف وسیله را توجیه می کند " امروزه به هر وسیله مشروع و نا مشروع دست می زنند تا به هدف خویش نائل گردند. در رهرویی از همین استراتژی است که دیکتاتور سعی دارد با بر انگیختن احساسات مردم, آنان را با خود همراه سازد. لذا ابایی ندارد از این که عکسی از امام را پاره کند و بعد کار شنیع خود را به دل سوختگان و علاقه مندان آن عزیز سفر کرده نسبت دهد. جالب این که صداوسیما به عنوان یک ابزار متعالی برای سلطه گران،در جهت توجیه و اشاعه عمل فجیع خود از دامن زدن رسانه های خارجی به مسئله بهانه می آورد, در حالی که منبع این رسانه ها فیلم و تصویری است که رسانه میلی ایرانی منتشر کرده است, و جالب تر اینکه کار آنقدر ناشیانه است که حاکمیت با این همه ادعا مبنی بر فیلم برداریهای گسترده و عمیق از تمام حوادث اخیر قادر نیست صحنه پاره کردن عکس را نشان بدهد؟! به واقع چرا؟! و چرا تصاویر و فیلمهای پاره و لگد مال شدن تمثال آیت الله خامنه ای و احمدی نژاد را که در سایتهای مختلف انباشته است برای دفاع و به قول حسینیان برای جهاد به نمایش عموم در نمی آورد؟! چرا فیلم آتش زدن پرچم مقدس جمهوری اسلامی و منقش به نام مبارک الله را توسط بسیجیان در مقابل سفارت آمریکا در 13 آبان را پخش نمی کنند؟! چرا طلاب حوزه علمیه قم به رهبری احمد خاتمی آن روز کفن نپوشیدند و عزاداری نکردند؟! و حال بعد از اعتراض به موقع شیخ مبارز مهدی کروبی به خط نفاق صدا و سیما, چنین سراسیمه گشته اند؟!

البته جای ذکر و تذکر است که در برخی مناسبت ها مانند 22بهمن،بنگرید به تصاویر مربوط به سال های گذشته، مردمی که از صبح پای پیاده مسیر طولانی را پیموده و تصاویر و پرچم های تکثیر شده از سوی سازمان تبلیغات اسلامی و دیگر ارگانهای حکومتی را به دوش می کشند در پایان مراسم برخی خسته شده و آن تصاویر و پرچم های منقوش به نام مبارک الله را روی زمین و یا در گوشه ای رها می کنند. به یاد دارم که این بی دقتی را یک بار حجت الاسلام محسن قرائتی با صراحت و جدیت تذکر دادند و اظهار تأسف کردند از اینکه کلمه"الله" زیر دست و پا در این آئینها و مراسمها می ماند.حال آیا باید باور کرد دیکتاتوری که به چنین بی دقتی ها و بی حرمتی ها بی تفاوت است در سناریوی پاره کردن تصویر امام(ره)رگ غیرتش به حجت قوی گردد؟!

به نظرم حاکمیت دروغ می کوشد با توسل به جنگ روانی و با استفاده از هر روش و هر وسیله ای موج اعتراض مردم را خاموش نماید.بخشی از این مأموریت وبرنامه های فریب و دروغ را خبرگزاری فارس(ارگان مجازی سپاه)دنبال می کند.نمونه ای از آن را در برخورد با دانشجوی جوان و مبارز دانشگاه امیر کبیر مجید توکلی ببینید . سرکوبگران یا با همان روش استفاده از نرم افزار فتوشاپ (تبدیل پرتاب سه موشک دور برد به چهار موشک و پر کردن جاهای خالی مردم در استادیوم تبریز به هنگام سخنرانی رئیس کودتا) و یا به زور؛ به سر این جوان مومن و انقلابی چادر و مقنعه می کنند تا به خیال خود او را تحقیر و توهین کرده باشند و بعد برای تکمیل پروژه؛ آن عکس را در کنار عکس بنی صدر هنگام فرار از ایران قرار می دهند.

بدیهی است که خبرگزاری فارس بنابر طرز تفکر جمود و خشکی که دارد با انتشار این عکسها در وهله اول به خانم ها توهین کرده است.مگر پوشیدن لباس خانمها ننگ و گناه است؟ چرا باید زن در وضع و جایگاهی باشد که پوشیدن لباس زنانه باعث سرافکندگی و خجالت باشد؟! در وهله بعد فرض محال که محال نیست ِ گیریم مجید توکلی برای فرار از دست دژخیم, لباس مبدل پوشیده باشد مگر یادمان رفته است که حجت الاسلام هادی غفاری بعد از سخنرانی در مساجدی از تهران و آبادان با استفاده از همین تاکتیک و شیوه و با به سر کشیدن چادر زنانه و گاهی حتی با عبور از میان قسمت خانمها موفق به فرار از چنگال مأموران ساواک می شد. به نظر من در فرض محال فرض کنیم مجیدهم با زیرکی و هوشیاری ِ تمام برای گریز از حلقه محاصره سرکوبگران چنین تاکتیکی را به کار بسته باشد باید اورا تحسین کرد.گرچه او خود موفق نشده اما به دیگران این راه و روش را آموخته و یاد آور شده است.

پیداست حضور مؤثر مردم معترض در مراسمها و آئین هایی چون نماز جمعه 26تیر،راهپیمایی روز قدس،تظاهرات روز 13 آبان و 16 آذر چون ضربات پتکی است که بر سر اهریمن فرود می آید. حضور مؤثر و پررنگ مردم در این روزها دیوار قطور ظلم وستم را به لرزه در آورده است و حال بیم از آئین عزاداری سالار شهیدان حسین بن علی(ع) است. دیکتاتور بیم آن دارد که مردم آگاه و روشن ضمیر ایران این آئین مذهبی را با وضعیت روز امروز جامعه تفسیر و ترسیم نماید، پس از سراستیصال به هر روش و قدر ممکن می کوشد تا پایان عمر خود را به تأخیر بیندازد.