به نام حق
سلام
من دیروز تهران نبودم و متاسفانه از جایی در عسلویه اخبار رو از طریق اینترنت و تماس تلفنی با دوستانم در تهران دنبال میکردم از ساعت 4 صبح ÷ای نت بودم انواع رادیو ها رو گوش دادم تو رومهای سیاسی بیلوکس بودم تا ساعت 10 همه چیز خوب بود تا اینکه اولین موج خبرها رسید که از حمله به آقای کروبی و و بعدتر حضور احمدي نژاد در آزادی حاکی بود خوب خبر حمله به شیخ شجاع اصلاحات که برای ما عادی بود تا اینکه خبرهای یعدی اومد :مردم در آپادانا درگیری در صادقیه و فردوسی البته یه موج گسترده راه افتاد که از رهبران جنبش انتقاد میکرد که البته انتقاد به اونها وارد نیست چون زیر شدید ترین فشارهای دولت هستند.
تا اینکه صدای مرگ بر دیکتاتور از تلوزيون پخش شد و اونها مجبور به قطع صدای برنامه شدند . یه دلگرمی بود برای بچه هایی که دور از تظاهرات چشم دوخته بودن به اینترنت تا ببینن چه اتفاقی افتاده اونجا بود که زنگ زدم به یکی از دوستام تو تهران وقتی صحبت میکرد احساسا کردم ناراحته
وقتی بیشتر ازش سوال کردم گفت من دارم بچه هارو میبینم از قیافشون معلومه سبزن اما همه دارن تو آزادی راه میرن کسی شعار نمیده و بدتر اینکه نمیتونن خودشونو جدا کنن از بقیه .
نمیدونم چرا این اتفاق افتاد پیشنهاد تروا به عقیده من غلط بود و شکست خورد اما همین که حکومت از ترس ما اینقدر هزینه کرده بود برای اوردن مردمی از جاهاي ديگر و اون مسلسلهای روی ساختمانها همه نشان از ترس حکومت بود و این خودش برای ما پیروزیه .
اما این اتفاق شاید لازم بود برای جنبش تلنگری بود که در آینده راحت تر به خواست خودش برسه.
با آرزوی سرافرازی ایران سبز
ما بیشماریم