با درود ، راهپیمایی بیست و دو بهمن هشتاد و هشت مرا در باورهایم مطمئن نمود :

یک . اینکه جامعه ما بیش [از]آن[چه قبلاً تصور مي‌كردم] عام [است] و نسبت کمی از جمعیت کشور به عقلانیت در مواجهه با امور معتقدند. البته جدا نمی توان کرد طیف عام طرفدار معترضین و طیف عام طرفداران دولت را که به خشونت در برخوردها معتقدند
دوم . همانگونه که از نخست باور داشتم و دارم طرفداران نظام بیشتر هستند و نزدیک به شصت درصد کشور هنوز به نظام معتقدند
سوم . با یک جمعبندی فارغ از احساسات حق مطلق بودن، می توان گفت معترضین هم دارای قدرت هستند و در کشور طرفدار دارند ، اگرچه هنوز برگ برنده را با توجه به مقتضیات نظام در اختیار ندارند
سوم . اکثر جامعه ایران خطر رفتن کشور را توسط نظام به سمت غربگرایی و سکولار بدتر از خطر رفتن به سمت یک جامعه طالبانی و متحجر می دانند و حاضرند فعلا" بخاطر استعمارگری غربیان به سمت تحجر متمایل شوند اما به سمت غربگرایی نه
چهارم . خواسته ها و دغدغه های معترضین غالبا" حقوقی اند اما خواسته های طرفداران دولت و نظام غالبامعیشتی و همین بخش معیشتی نظام را با خطر مواجهه خواهد نمود
پنجم . گلایه های زبانی و اینهمه مخالفت در سطح جامعه نسبت به دولت و نظام بیشتر زبانی است تا دلی ، به هنگام خطر یک جامعه عام به دور از گلایه ها بدون سازماندهی خاصی متحد می شوند
ششم . در جامعه ایران استقلال را می توان بلاشک توسط نظام وعده تا حدودی محقق شده ای دانشت که به مردم داده شده، اما آزادی و خواسته های مشروع یک جامعه مدرن فارغ از فساد جنسیتی هنوز توسط نظام به واقع پذیرفته نشده است
هفتم . بخش غالب نظام از طیف عامه و مذهبی حاضرند بخاطر خواسته هایشان جان خود را فدا کنند اما غالب و بیشتر معترضین فقط حاضرند پای اینترنت و با افکار روشنفکرانه محلل باشند تا در اعتراضها به نفع خواسته هایشان تلاشی را صرف کنند
هشتم . معترضین بر بخش قابل توجهی از مردم تاثیر بی بدیل گذاشته اند اما این تاثیر درونی نبوده ، اگرچه جامعه ایران از خواست خود برای استقلال در دوستداران نظام و خواسته خود برای آزادی در معترضین دست بر نخواهند داشت، تا سالیان متمادی استقلال طلبان جدا از تمایل به غربیان بر آزادی خواهان جدا از فساد غربگرایی آزادی پیروز خواهند بود
نهم . بخش عظیم جامعه ایران رفتار رادیکالی دارند چه مخالفین دولت و چه طرفداران نظام
دهم . بی شک راهپیمایی نهم دیماه بیشتر از بیست و دو بهمن ماه بود که نظام خود هم به ثبت آن در تقویم خود به آن معترف است
نتیجه :
چه ساده لوحانه است که بگوئیم نظام طرفدار ندارند و چه خوشخیالانه است که بگوئیم معترضین اندک هستند ، آنانکه به این خوشخیالی روی می آورند چه من زنده باشم و چه نباشم شاهد خواهند بود که در چهار سال دیگر مردم زیادی در انتخابات به نفع نظام شرکت می کنند نزدیک به شصت درصد و افرادی زیادی هم شرکت نمی کنند و بخش دیگر در صورت تائید اصلاح طلبان به آنها رای خواهند داد