روز ۲۲ بهمن ۱۳۸۸ از جمله روزهای بیاد ماندنی در تاریخ جمهوری اسلامیخواهد ماند چرا که به هر دلیل و به هر انگیزه ای و به هر شکلی که میخواهد باشد حضور جمعیت بسیار چشمگیر بود. این حضور چشمگیر اگر چه از سوی حاضرین و شرکت کنندگان در راهپیمایی تاییدی است بر نظام و انقلاب اما حقیقتا باید توجه داشت بزرگترین پیامش اینست که صاحبان واقعی این نظام و کشور فرد،افراد یا جناح خاصی نیست بلکه کشور و نظام متعلق به مردم است و هیچکس  حق ندارد آنرا به نفع خویش یا جناح خاص مصادره به مطلوب کند! چرا که بسیاری از جمله خود من بودند که یاد پیروزی انقلاب را با شرکت در راهپیمایی پاس داشتند اما بر مواضع انتقادی خویش نسبت به دولت نیز پایبند هستند و با یکه تازی مخالفند! از اینرو این حضور هرگز به مثابه نادیده گرفتن خطاها و گناهان حاکمان در اعمال حاکمیت خویش نخواهد بود و بهتر است مسئولان آنرا پوششی بر سهل انگاریها خطاها و قانون شکنی های خویش محسوب ننمایند و به آن غرّه نباشند و گوش خود را بر شنیدن پژواک اعتراضات سیاسی و اجتماعی،مشکلات، بیکاری و گرفتاریهای مردم نبندند! آمار واقعی حضور مردم در راهپیمایی سراسری کشور را می توان تخمین زد و حدود نزدیک به واقعیتش را مشخص کرد. بگمان من جمعیت حاضر در راهپیمایی ۲۲بمهن در تهران حدود دو یا سه میلیون نفر بوده است، حال اگر جمعیت تهران را ۹ میلیون نفر بدانیم در صد شرکت کننده در تهران بعبارتی میشود یک سوم جمعیت تهران. و اگر همین نصاب را در سراسر ایران مد نظر قرار بدهیم جمعیت شرکت کننده در سراسر کشور حدود یک سوم کل جمعیت کشور هستند. بعبارت دیگر اگر ما دارای یک جمعیت ۷۰ میلیونی در ایران باشیم، یک سوم آن یعنی حدود ۲۴ میلیون نفر از جمعیت ۷۰ میلیونی ایران در این راهپیمایی شرکت کرده اند و به دلایل مختلف مثلا بدلیل مسافرت،بی انگیزگی و یا نارضایتی و… حدود ۴۶ میلیون نفر در راهپیمایی ۲۲ بهمن ۸۸ شرکت نکرده اند!!؟؟ (البته شنیده شده است برخی شهرها مثل تبریز در راهپیمایی شرکت نکردند و این روز را تحریم کرده بودند! که از آمار شرکت کننده کاسته خواهد شد!) حتی اگر آمار شرکت کنندگان را نصف کل جمعیت بدانیم باز نصف دیگر یعنی ۵۰ درصد جمعیت شرکت نداشته اند بر این اساس نمی توان به هیچکدام از دو۵۰ درصد شرکت کننده یا شرکت نکرده فقط سیاه یا فقط سفید نگاه کرد و تاکید می شود هیچکس حق ندارد و نمیتواند که این عدم شرکت ۴۶میلیونی در راهپیمایی را بطور کلی بمعنای مخالفت یا معاندت با جمهوری اسلامی بداند! و متقابلا هم هیچ فرد یا گروهی نمی تواند و حق ندارد که حضور چشمگیر ۲۴ میلیونی در راهپیمایی ۲۲ بهمن در سراسر کشور را در حمایت و تایید عملکرد خود،گروه، دولت یا جناح خاصی بداند و آنرا بنفع خود مصادره بمطلوب نماید و اگر چنین کنند عکس آن نیز بر اکثریت شرکت نکرده ها صادق می شود! 

نتیجه: امیدوارم مسئولان کشوری این حضور پرشور را به فال نیک گرفته و به یَمن آمادگی شرکت کنندگان در تایید مجدد از کشور و انقلابشان با مردم مهربانتر باشند، همه صداها را بشنوند، آزادی واقعی را در کشور گسترش دهند،زندانیان سیاسی را آزاد کنند و نشریات کاغذی و الکترونیکی بسته شده را رفع توقیف و عفو عموی اعلام نمایند، به احزاب مستقل و منتقد آزادی عمل بیشتر و در نتیجه نشاط و تحول سیاسی،اجتماعی،فرهنگی به جامعه تزریق و بازتولید نمایند و اگر بجای شکرگزاری با درایت و دموکرات عمل کردن به سرکوب و حذف بیشتر روی بیاورند بدانند که خداوند بخاطر کفران نعمت از لطف خود دریغ خواهد کرد و ملت فهیم ایران نیز از حق خویش نخواهد گذشت