ابرار چاپ تهران

"رابطه با آمریكا فعلا در دستور كار ما نیست ...ما هیچ گاه نگفته ایم به دنبال برقرارى رابطه هستیم"

از مهمترین مطالب ابرار امروز تهران، انعکاس سخنان رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی در یکی از دانشگاههای تهران است که از تاثیرگذاری حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری و اعتراضات رخ داده بر روی دستگاه دیپلماسی کشور سخن گفته و خاطرنشان کرده است "متاسفانه در حوادثى كه چند ماه گذشته و پس از دهمین انتخابات ریاست جمهورى رخ داد، اختلاف نظرهایى در داخل كشور به وجود آمد که وانمود شود كه میان مردم و مسئولان نظام اختلاف و دودستگى پیش آمده و در نهایت این موضوع كه توسط جریان محدودى از افراد به خشونت و آشوب كشیده شد، تاثیرش در سیاست خارجى ما بسیار پرهزینه بود. "

 

سخنگوی دستگاه دیپلماسی دولت، در پاسخ به سخن یكى از دانشجویان كه پرسید "به نظر مى رسد عملكرد دولت نهم به ویژه در اواخر آن و همین طور دولت دهم موجب شده است كه بسیارى از سیاست ها، ما را به انزواطلبى نزدیك کند"، اظهار داشت "چارچوب هاى اصلى و كلى سیاست خارجى را مقام معظم رهبرى تعیین مى كنند و دولتها نظر می دهند...دستگاه سیاست خارجى به عنوان مجرى این سیاست ها عمل مى كند..."

 

مهمانپرست سپس در پاسخ این پرسش که "چرا احمدى نژاد در بعضى از سخنان خود تاكید مى كند كه اگر آمریكا دست خود را دراز كند ما نیز دست وى را مى فشاریم؟ آیا رابطه ایران و آمریكا مى تواند برقرار شود؟"، گفت:

"ما هیچ گاه نگفته ایم به دنبال برقرارى رابطه هستیم و اگر دست شان را دراز كنند مى فشاریم. ..ما با آمریكا دو بحث داریم؛ یكى رابطه ما با این كشور است كه فعلا با آن كارى نداریم. و موضوع دیگرى به اسم مسائل میان ما و آمریكا وجود دارد از جمله حقوق و اموالى كه از ما سلب كرده اند و موضوع اتباع مان كه برایشان دام مى گذارند تا از طریق آنان به ما فشار آورند.

رابطه با آمریكا فعلا در دستور كار ما نیست و ملاك ما مقام معظم رهبرى هستند و هیچ كس هم به دنبال ایجاد رابطه نیست اما ممكن است افرادى غیررسمى كه مسئولیتى در نظام ما ندارند نظراتى داشته باشند اما نظرات شان براى خودشان محترم است..."

کیهان چاپ تهران

اوباما- نسخه سیاه و سفید بوش

محمد ایمانی در یادداشت روز كیهان، ضمن بیان مقدمه ای مبنی بر اینکه "رفتار از سر غریزه و هیجان و خشم، نقطه مقابل «استراتژی معطوف به عقلانیت» است"، رفتار آمریكا، انگلیس و اسرائیل و "اقمار آن (آلمان و فرانسه)" در برابر ایران را مورد بررسی قرار داده و می نویسد "ظاهر ماجرا این است كه تینك تانك ها و اتاق فكرهای فراوانی در لندن و تل آویو و واشنگتن درباره استراتژی مهار ایران همفكری می كنند، مدل می نویسند و تاكتیك عرضه می كنند. اما آنچه به عنوان حقیقتی آشكار مشاهده می شود، پدیده بدیعی به نام «زوال و امتناع استراتژی» است كه فقط «نوستالژی استراتژی» را بر جای می گذارد."

ایمانی با بیان اینکه "فناوری هسته ای، نوك پیدای كوه قدرت ایران است"، خاطرنشان می سازد:

"... وقتی از نتانیاهو تا هیلاری كلینتون- نسخه رنگی و فرتوت تر كاندولیزا رایس!- سوزنشان روی واژه نامطبوع «تحریم های فلج كننده و گزنده» گیر می كند، دیگر نباید این گیر كردن سوزن را به حساب موزونی و هم آهنگی در استراتژی جدید علیه ایران گذاشت. این واژه ها با شفافیت تمام، دلالت بر كینه ورزی شتری و غریزه عقربی می كند و نیز، دلالت بر اینكه اولا ایران برخلاف ادعاها سرپا و پویا و پیشرو است و ثانیاً نقابداران دموكراسی و حقوق بشر و آزادی، جز قصد دشمنی و آزار و انسداد ندارند.

یكی مثل اوباما- نسخه سیاه و سفید بوش- چگونه به خود جرئت می دهد با وجود شعار فریبای تغییر و «ری ست» (آغاز مجدد)، صراحتاً از تهدید به حمله نظامی و تحریم های اقتصادی فلج كننده علیه ایران با همان دیالوگ كهنه بوش دفاع كند در حالی كه دو هفته پیش دستور ساخت صد و پنجمین رآكتور اتمی آمریكا را- پس از 30 سال توقف- با اختصاص 8میلیارد دلار بودجه اعلام كرد و در عباراتی معنادار به توجیه استراتژیك این تصمیم پرداخت؟!...شاید در وقتی دیگر به تفصیل باید نوشت كه ایران جدید در تصمیم استراتژیك خود متوقف و معطل روی خوش یا ناخوش هیچ دولتی- چه غربی و چه شرقی، چه آمریكا و چه روسیه و چین- نمی ماند. ایران مدت هاست از مرز مهار شدن عبور كرده است..."

اعتماد چاپ تهران

غروب دوشنبه دهم اسفندماه این روزنامه توقیــــــف شد و کماکان امکان انتشار ندارد

 

جوان چاپ تهران

"باید خدا را شاکر بود که دل‌های اکثریت مردم را به سمت موسوی رهنمون نشد"

سرمقالۀ امروز «جوان»، اختصاص دارد به حملات بیسابقه به زهرا رهنورد و دیدگاه او پیرامون روز زن (که اخیرا منتشر شده) و این روزنامه ضمن حمله به ایشان و هویت زنان ایرانی پیش از اسلام، مدعی شده است "عجب این که زمان صدور بیانیه رهنورد محتوای آن از خاستگاه کاملاً غربی برخوردار است. زیرا در جامعه ایرانی - اسلامی ما روز زن ولادت حضرت زهرا است اما رهنورد در روز 8 مارس به موضوع اجحاف قوانین اسلامی به زن!؟ می‌پردازد، تا صدای وی بیشتر به دنیای غرب برسد و آنان در اعطای درجه اندیشمند به وی دچار سرخوردگی و پشیمانی نشوند. چرا بیانیه ایشان در طلب حقوق زنان روز ولادت حضرت زهرا صادر نمی‌شود؟ زیرا در آن صورت باید به ویژگی‌های فکری و رفتاری حضرت زهرا اشاره می‌کرد. به نوع مواجهه وی با نامحرم، چگونگی دفاع از ولایت، گرفتار آمدن وی در خشونت به خاطر اسلام ، لذا روز هشت مارس را انتخاب کرد تا بر روشنفکر بودن خود مهر تأیید دیگری بزند. آیا لزومی دارد که ما حضرت زینب و زهرا را با تهمینه و آناهیتا و... در یک جا جمع کنیم آیا مشکل زنان در جامعه امروز ما با ارجاع به زنان اسطوره‌ای قبل از اسلام قابل حل است؟"

سرمقاله نویس روزنامۀ سپاه، همچنین موسوی را نیز نواخته و می نویسد " متراوشات رهنورد در بیانیه اخیر به علاوه نوع نگاه موسوی به اسلام نشان می‌دهد که فرزند شهید مطهری به نقطه مهمی درباره این زوج رسیده بود و اینکه این دو نفر چون متأثر از شریعتی و پیمان بوده‌اند به اسلام روحانیت اعتقاد ندارند و اگر راست بگویند امام برای آنان یک استثنا است. لذا نوع نگاه رهنورد به زن مسلمان مبتنی بر مبانی معرفتی اسلام و اسلام روحانیت نیست، لذاشاید اسلام التقاطی زیبنده‌تر از عناوین دیگر برای برخورد با این سخنان باشد."

این سرمقاله همچنین کمافی السابقِ ادعاهای طیفی خاص، ادعا می کند "اگر ادبیات رهنورد در جامعه ما طرفدار می‌داشت باید در انتخابات به آنان کمک می‌کرد. ... اگر این سخنان برای استمرار جایزه و درجه اندیشمندی وی باشد اشکال ندارد و اما اگر از اعتقادات درونی وی نشأت گرفته باید خدا را شاکر بود که دل‌های اکثریت مردم را به سمت موسوی رهنمون نشد وگرنه..."

آفتاب یزد چاپ تهران

برخی یاران امام فرقی با سامری‌های زمان حضرت موسی ندارند" از مطالب مهم روزنامۀ آفتاب یزد امروز، سخنان علی ‌سعیدی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران می باشد که طی مراسمی در قزوین، ضمن بیان اینکه "لطمه‌ای كه فتنه‌گران در بعد از ‌انتخابات به انقلاب وارد كردند، صد برابر بیشتر از لطمه‌هایی بود كه در طول سی‌سال ‌گذشته بر انقلاب وارد شد"، برخی از نیروهای خط امام و اصلاح طلبان را مورد حملات هتاکانه قرار داده و مدعی شده است :

"...اگر مردم ایران در مقـابل این فتنه‌گران و واگرایان ایستادگی نمی‌كردند ‌سرنوشت ملت ما مانند بنی‌اسرائیل می‌شد. برخی از خواص كه عنوان یار امام بودن را ‌به یدك می‌كشیدند فرقی با سامری در زمـان حـضـرت مـوسـی نـدارنـــــد... مردم بـــایـــــد چشم‌شان به محور حق و رهبری باشد. با رای و خواست مردم ‌است كـــــه حقانیت و قدرت یك جا جمع شده و قدرت حق می‌تواند به دست مردم اجرایی ‌شود... دشمنان در ایران به دنبال براندازی بودند و براندازی در بستر ‌دموكراسی مد نظر آنان بود كه با مدد خدا و هوشمندی مردم و رهبری موفق نشدند.‌‌"

 

مردمسالاری چاپ تهران

" سنجش عملکرد با کدام ابزار"

ناصر الدین قاضی زاده در سرمقالۀ امروز مردمسالاری که با عنوان «سنجش عملکرد با کدام ابزار» منتشر شده، معتقد است "واپسین روزهای هر سالی فرصت مناسبی برای سنجش عملکرد نهادهای وابسته به دولت، از آنچه ادعا کرده اند تا آنچه بنا بر شاخص های آماری عینیت یافته است، محسوب می شود."

این سرمقاله با بیان اینکه "درسال های اخیر و حتی در دولت های گذشته هرگاه صحبت از سنجش عملکرد مدیران و نهادهای دولتی شده است، شاهد برخی سوتفاهم ها و حتی تعارض های آشکار و پنهان آماری بوده ایم"، خاطرنشان می سازد :

"... سخن تنها بر سر زاویه داشتن با دیدگاه های کارشناسی نیست، بلکه سوال بر این واقعیت متمرکز می شود که چرا شاخص های کمی و آماری در ایران به نتایج و  عددهای ناهماهنگ و نامطمئنی منجر می شود که حتی اعتراض برخی مسوولین را با کاهش اعتماد افکار عمومی همساز و آواز می سازد. روند بازدهی اندک دستگاه های دولتی پدیده کتمان ناپذیری است که تمام نهادهای جمعی، گرایش های دلسوز و حتی دولت احمدی نژاد بر آن انتقاد جدی دارد. واقعیت این است هنگامی که تصمیم سازان یک سویه،برنامه تعریف می کنند،  برنامه ریزی را می سازند، اجرای کار و عوامل مدیریتی را به دست کسی نمی سپارند و دست آخر از نظارت پذیری و پاسخگویی نهادهای مستقل از دولت به شیوه های گوناگون طفره می روند دیگر چگونه می توان انتظار داشت، سیکل معیوب بازدهی در کشور به نحو مطلوبی اصلاح شود؟

از این رو به نظر می رسد که برای ایجاد تحول واقعی نهادها و ایجاد رقابت متوازن، چاره ای نداریم جز اینکه حداقل بخشی از این چرخه و به ویژه نظارت بر عملکرد این فرایند به نهادهای خارج از این چرخه سپرده شود تا نگاه سالم و دقیق تری بر عملکرد نهادهای دولتی انجام گیرد..."

 

تهران امروز چاپ تهران

سرمقاله‌ روزنامه‌ تهران امروز که به قلم سیدجواد سیدپور تدوین شده، با تیتر "فساد، فقر را تشدید می‌كند"، با بیان این نکته که "." فساد اقتصادی نمونه و شاهدی بر ناامنی اقتصادی و اجتماعی است و سبب‌ساز بروز ناهنجاری‌های عدیده خواهد شد"، خاطرنشان می سازد "فساد باعث فقیرتر شدن فقرا و تشدید فاصله طبقاتی خواهد شد و از این نظر مبارزه با آن خود به مثابه یك عامل اقتصادی بر‌فرآیندهای اجتماعی تاثیر مثبت خواهد نهاد. اما از یاد نباید برد همچنان‌كه مقوله مبارزه با فساد مهم است كاهش زمینه بروز فساد نیز ضروری است

سیدپور معتقد است "زیرا فساد اقتصادی نمونه و شاهدی بر ناامنی اقتصادی و اجتماعی است و سبب‌ساز بروز ناهنجاری‌های عدیده خواهد شد. ضمن آنكه براساس مطالعات صورت گرفته فساد اقتصادی نه تنها به روندهای قانونی و اعتماد اجتماعی آسیب می‌رساند بلكه خود یكی از عوامل اصلی بروز نابرابری و شكاف طبقاتی و خارج شدن میزان عدالت اجتماعی از جای خود قلمداد می‌شود. برمبنای همین مطالعات هر چه نمره یك كشور در شاخص فساد بدتر باشد به احتمال زیاد نابرابری درآمدی نیز در آن كشور بیشتر است. بنابراین 0.78 درصد افزایش در نرخ رشد فساد حكایت از كاهش 7.8 درصدی نرخ رشد درآمد سالیانه اقشار فقیر دارد. (اقتصاد سیاسی فساد، راغفر، 87)..."

رسالت چاپ تهران

محمدکاظم انبارلویی در سرمقاله‌ امروز روزنامه‌ رسالت، ضمن حمله به دکتر عبدالکریم سروش، و مصاحبۀ اخیر وی، و بیان اینکه "یکی از 5 عضو اتاق فکر براندازی نظام در لندن اخیرا طی مصاحبه ای گفته است «ما می توانیم از جمهوری اسلامی تصوری به منزله جمهوری مسلمانان داشته باشیم بدون اینکه ولایت فقیه برآن حاکم باشد. وقتی هم قرار است نام جمهوری مسلمانان برآن نهاده شود بهتر است همان جمهوری مطلق به کار رود.»"، می نویسد "از این بیان مستفاد می شود دعوای اصلی آنها با «اسلام» و «ولایت فقیه» است  چرا که اسلام و ولایت فقیه سد راه بازگشت استبداد به کشور و تحکیم سلطه استعمار آمریکاست."

مدیر مسئول روزنامه رسالت با ادعای اینکه "مفهوم تئوری سروش نوعی جمهوریخواهی برای سلطنت طلبان و نوعی سلطنت طلبی تحت پوشش جمهوریخواهی است و از این جهت باید به خاطر ظرافت کار باز تولید سلطنت طلبی در اتاق فکر لندن به آنها تبریک گفت"، وی را با روشنفکران سکولار صدر انقلاب مشروطه مقایسه کرده و می نویسد:

"سابقه اسلاف او در مشروطه و نهضت ملی نشان می دهد که سرمایه داران وابسته به بیگانگان ، جاسوسان و منافقین و مخالفان اسلام در صف این اداره بهداری در نوبت ایستاده اند تا آقای دکتر آنها را ویزیت فرماید که اگر برای جمهوری مطلق وی آسیبی ندارد مهر سلامت برآن بزند و اگر آسیبی دارد آنها را روانه زندانها و شکنجه گاههایی به سبک قاجار و پهلوی نماید...همچنین وی از «دموکراسی»، «پلورالیسم» و «جامعه مدنی» به عنوان سه داروی شفابخش در بهداری حکومتی خود نام برده است و اعلام کرده است هرکس از این سه دارو مصرف نکند دچار بیماری «استبداد دینی» است.وی تئوری ولایت فقیه را به منزله تفسیر استبدادی از دین دانسته و عملا به بیش از98  درصد مردم ایران که به جمهوری اسلامی رای داده اند و در رفراندوم قانون اساسی همان رای را مورد تائید قرار داده اند توهین کرده است.

سروش می خواهد با تقلید از استالین پس از رسیدن به حکومت با اعزام میلیونها ایرانی مسلمان به زندانها و بیمارستانهای روانی و نیز شکنجه گاهها و قتلگاهها ، جمهوری بهداشتی خود را تحت عنوان «جمهوری مسلمانان» تاسیس کند. تشکیل چنین جمهوری ای حتی در رویا هم تصورش مشکل است تا چه رسد به بیداری!..."