مرور و انتقاداتی بر بودجۀ جنجالی ۸۹

روزنامۀ ابرار امروز به سخنان انتقاد آمیز دوتن از اصولگرایان منتقد دولت پیرامون بودجۀ تنظیمی دولت برای سال آیندۀ کشور اشاره داشته و در رویکرد اول به اظهارات احمد توکلی رئیس مركز پژوهش هاى مجلس می پردازد که معتقد است:

"با این بودجه در حالتى خوشبینانه نرخ تورم در سال آینده به ۵۰ درصد مى رسد"

توكلى نماینده تهران در مخالفت با كلیات بودجه ۸۹ اظهار داشته است "لایحه بودجه ۸۹ اشكالات اساسى داشت كمیسیون برخى ضعف ها را جبران كرد اما باقى نقایص كه توسط كمیسیون بر آن افزوده شد نتیجه را غیر قابل دفاع باقى گذاشت. گفتنى ها در نقد لایحه و مصوبه كمیسیون بسیار است، ولى به مهمترین وجه یعنى آثار تورمى و ركودى بسنده مى كنم..."

"بودجه سال ۸۹ تورم زا است و به افزایش بیكارى منجر مى شود"

همزمان محمد خبازعضو كمیسیون اقتصادى مجلس معتقد است "لایحه ارایه شده از سوى دولت به عنوان بودجه سال ۸۹ تورم زا است و به افزایش بیكارى منجر مى شود و این لایحه با اسناد بالادستى مغایرت دارد و مهمترین سندبالادستى، سند چشم انداز بیست ساله است و اگر این سند را به عنوان نردبان بیست پله اى تلقى كنیم هر سال باید یك پله از آن بالا برویم تا در پایان سال بیستم به اهداف مورد نظر برسیم..." 

ایران چاپ تهران

و اینک تصویب بودجه

در اثنای هیاهو پیرامون نواقص و مشکلات عمیق بودجۀ سال آینده، امروز ناگهان روزنامۀ رسمی دولت اعلام کرد "كلیات لایحه بودجه، در روز آرام مجلس تصویب شد."

روزنامه ایران در این زمینه خاطرنشان می سازد "كلیات لایحه بودجه سال 1389 دولت كه در قالب گزارش كمیسیون تلفیق مجلس در صحن خانه ملت آورده شد، با رأی نمایندگان به تصویب رسید. بررسی كلیات گزارش كمیسیون تلفیق از لایحه بودجه 89 برخلاف سال‌های گذشته در فضایی آرام و با ارائه گزارش سخنگوی كمیسیون تلفیق آغاز شد كه در نهایت پس از اظهارات معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور به عنوان نماینده دولت و سخنان پایانی مخبر كمیسیون تلفیق، با رأی موافق 151 نماینده از مجموع 226 نماینده حاضر به تصویب رسید." 

مردمسالاری چاپ تهران

"این سکوت معنادار حکایت از سطح دیگری از اضطراب و اضطرار دارد"

مجید سلیمی بروجنی در سرمقالۀ روزنامه‌ مردم سالاری امروز که عنوان آن «بودجه 89 و سند توسعه» بوده و موضوع آن "مخاطرات تصویب" این بودجه است، خاطرنشان می کند "آن بی سرانجامی و این بی تکلیفی که روز شمار تاخیرهای دولت را صعودی کرد، تقریبا  هیچ بازتاب و واکنشی در میان کارشناسان و منتقدان اقتصادی دولت نداشت و به نظر می رسد این سکوت معنادار حکایت از سطح دیگری از اضطراب و اضطرار دارد که جایگزین نگرانی از فرجام لوایحی شده که در دقیقه نود رنگ قانونی شدن به خود می گیرند و هیچگاه مجالی برای اجرا پیدا نمی کنند..."

سرمقاله نویس مردم سالاری معتقد است:

"... هنوز ردی از الزامات هدفمند کردن یارانه ها در بودجه و برنامه پنجم نیست که مجلس بر آن مهر تایید می زند و هنوز تقدم و تاخر برنامه و بودجه مشخص نیست که یکی راهی صحن می شود و دیگری پیش شرط تایید اولی و اینها همه در حالیست که دیگر شکی وجود ندارد نسبت به رفتار سلیقه ای دولت در کنار گذاشتن برخی احکام و اسنادی که با خواست دولت نمی خواند. این همه بحث و جدل بر سر پس و پیش لوایحی که دولت دهم راهی مجلس می کند در برابر حرکت و انحراف معنادار دولت از احکام و اهداف برنامه چهارم رنگ می بازد و همه را با سکوت معنادار کارشناسان اقتصادی و گزارش های رسمی هماهنگ می کند که در عمل کارکرد چنین اسناد و احکامی در فضای این روزهای اقتصاد ایران بی تاثیر است..." 

اعتماد چاپ تهران

غروب دوشنبه دهم اسفندماه این روزنامه توقیــــــف شد و کماکان امکان انتشار ندارد 

جوان چاپ تهران

آنها به دنبال چه هستند؟

در مقاله ای که روزنامۀ جوان امروز به چاپ رسانده، عبدالله گنجی زمان تولد واژۀ دگراندیشان را مورد کنکاش قرار داده و با رویکردی به دوران اصلاحات و اعتقاد به اینکه "این واژه به عنوان بخشی از گفتمان اعتراضی تجدیدنظرطلبان تئوریزه و به کار گرفته شده"، شعارهای مردمسالارانۀ «ایران برای همه ایرانیان» را "انحرافی" و "تفسیری بر واژه مذکور" دانست.

در صدد القاء بودند

این نویسنده به زعم خود دست به تحلیل زده و می نویسد "تولیدکنندگان این مفهوم، درصدد القای این مسأله بودند که مخالفان جمهوری اسلامی که اهل اندیشه‌اند، مورد تعرض نظام بوده و فاقد امنیت جانی و روانی‌اند، صاحبان این مدعا، هم‌دستی در نظام داشتند و هم دستی در جماعتی که از نگاه آنان دگراندیش بودند. 

آنان با استناد به قانون اساسی که هیچ کس به جرم داشتن عقیده‌ای مورد تعقیب قرار نمی‌گیرد درصدد بود تا همه مخالفان نظام را در قالب اندیشه‌ورز جا بزنند و آنان را صاحبان اندیشه‌ای بدانند که مورد هجمه جمهوری اسلامی است و نهایتاً این القا را در رسانه‌های خود توزیع کنند که دگراندیشان در نظام جمهوری اسلامی از حق آزادی و حتی حق حیات محرومند."

حقیقت ماجرا چیست؟

گنجی همچنین مدعی می شود "واقعیت این است که دگراندیشان مدنظر تجدیدنظرطلبان، به تنها کاری که نمی‌پردازند اندیشه است. آنان معارضه با نظام را معادل اندیشه‌ورزی قلمداد کرده‌اند و بی‌سوادانی که امام آنان مارکس وبر و پیامبر آنان هابرماس است را صاحبان اندیشه معرفی می‌کنند، آنان که در جلسات زیرزمینی برای براندازی نظام توطئه می‌کنند، آنان که توسط امام راحل از در بیرون شدند و درصدد هستند از پنجره اندیشه و در هیبت دگراندیش وارد شوند، صاحب‌اندیشه نیستند. دگراندیش در کشور ما اقلیت‌های مذهبی هستند، دگراندیش کسانی هستند که طوری دیگر می‌اندیشند و می‌نویسند. اساس غایت اندیشه آنان، طراحی برای براندازی نظام جمهوری اسلامی نیست، پیروان جین شارپ، سوروس، جان‌کین و... نمی‌توانند دگراندیش باشند. آنان «دگرمأمور» هستند که باید وظیفه محول شده‌ای را انجام دهند که کیان تاجبخش برایشان از پیامبری به نام سوروس! به ارمغان آورده بود. حتی در حوزه علمیه قم هستند کسانی که به‌طور کلی اسلام سیاسی را قبول ندارند اما به دنبال معارضه با نظام نیستند، آیا نظام برای آنان مشکلی به وجود آورده است؟ بنابراین باید دشمنی با یک نظام قانونی را معادل اندیشه دگراندیشان نگیریم. دشمن به دنبال پیدا کردن هرمنفذی برای ضربه است. برای دشمنان معارض اندیشه تولید می‌شود. آنان فقط در عرصه عملیات حاضر می‌شوند اما پوستین اندیشمند و دگراندیش پوشیده‌اند..." 

ابتکار چاپ تهران

"روشنفکری درانداز یا روشنفکربرانداز"

عنوان سرمقاله‌ امروز روزنامه‌ ابتكار که به قلم محمدعلی وکیلی نگاشته شده، نیم نگاهی است به فراز و فرود جریان روشنفکری در ایران و بررسی آنچه ایشان بزعم ایشان "نوعی سرگشتگی و گم گشتگی هویتی، نارسایی و فقر بازنمایی و بحران کارآمدی" جریان روشنفکری ایرانی است.

پیش از انقلاب

وی با بیان اینکه "اگر تا دیروز روشنفکری به عامل توسعه یافتگی تعبیر و تفسیر می شد با مرور تاریخ این جریان،عکس آن دیده می شود"، خاطرنشان می کند: "روشنفکر ایرانی به جای اینکه نگاه علمی را اوج دهد،پس از دهه 40 اسلحه به دست گرفت و خانه تیمی تشکیل داد او برای خود رسالت بهشت بردن مردم ولو با زور را قایل بود. تقریبا در کلیه نهضت های معاصر، از مشروطه تا نهضت جنگل و از نهضت ملی تا پانزده خرداد، این روشنفکران بودند که آلت دست بیگانگان شده و تلاش های مردم و رهبران مذهبی را به انحراف کشاندند...در سالهای قبل از انقلاب، روشنفکران چپ و راست عمدتا یا به پروژه مدرنیزاسیون پهلوی پیوسته بودند و یا به گوشه ای خزیده و تنها به گلایه ها و شکوه بی اثر اکتفا می کردند. در این مجال فرصت آن نیست که به آسیب شناسی رفتار روشنفکران در قبل از انقلاب پرداخته شود.

پس از انقلاب

وکیلی همچنین تحلیلی دارد بر روشنفکران بعد از انقلاب و می گوید "جریان روشنفکری در دو سال نخست انقلاب از بیشترین آزادی های سیاسی و اجتماعی برخوردار بود اما همچون همیشه قدر ندانست و با تشکیل شبکه های سیاسی، رویکرد براندازی نظام را پیش گرفتند.

در طول هشت سال جنگ تحمیلی به جای آنکه در کنار مردم غیور قرار گیرند و امید خلق کنند با گوشه گیری و انزوا و راحت طلبی تخم یاس کاشتند. در دوران سازندگی روشنفکر اجتماعی تقویت شد و گفتمان اجتماعی طیفی از روشنفکران مقدمه دوم خرداد76 گردید با پیروزی محمد خاتمی عرصه بر قرائت های مختلف روشنفکری بخصوص در حوزه فرهنگ و ادبیات گشوده شد اما دیری نپائید که روشنفکری سیاسی عرصه را بر روشنفکر اجتماعی تنگ کرد و عبدالکریم سروش با سیاسی نویسی آهنگ براندازی سر داد.

زمان ما

سرمقاله نویس روزنامه ابتکار به زعم خود دست به تحلیل و نقد روشنفکری دینی نوین زده و با حمله به این گروه از روشنفکران ادعا می کند:

"سروش با به چالش گرفتن حکومت دینی محوریت روشنفکری سکولار را عهده دار شد وطیف گسترده ای از روشنفکران هم نسل خود را تحت رهبری خود گرفت.او اکنون نه در لباس یک روشنفکر نظریه پرداز، که با لباس رزم در اتاق فرماندهی اغتشاشات ظاهر میشود و در پس تلاش بی وقفه دو دهه به منظور قداست زدایی و مشروعیت ستیزی از حکومت دینی اکنون ناکام در پذیرش القائات خود،مجبور به عبورازکارکرد روشنفکری و ورود به جنگ چریکی شده است به تعبیر دیگر سروش اکنون با نا امیدی از تاثیر گذاری قلمش، به اسلحه روی آورده است...." 

کیهان چاپ تهران

"صادرات فناوری به ایران ممنوع به استثنای ادوات جنگ نرم"

روزنامه کیهان تهران، امروز در مطلبی تحت عنوان "صادرات فناوری به ایران ممنوع به استثنای ادوات جنگ نرم"، به تحریم های اعمال شده از سوی آمریکا در مورد جمهوری اسلامی اشاره داشته و ضمن حمله به آمریکا متذکر می شود "درحالی كه رژیم استكباری آمریكا طی 30سال گذشته همواره بر تحریم های اقتصادی و به ویژه تحریم صدور فناوری به ایران تاكید كرده، روزنامه نیویورك تایمز از قول یك مقام عالی رتبه آمریكایی فاش كرد: دولت آمریكا از شركت هایی كه خدمات اینترنتی همچون چت آن لاین، ارسال عكس و تبادل پیام آن لاین را در اختیار كاربران ایرانی قرار می دهند، حمایت می كند."

کیهان همچنین خشمگینانه می نویسد "دولت اوباما، شركت ها و موسسات اینترنتی نظیر مایكروسافت، گوگل، فیس بوك و تویتر را كه ارتباط آشوبگران را با منابع اطلاعاتی غرب و همچنین ارتباط آنها را با یكدیگر در كشور ایران، تسهیل می كند از قانون تحریم های یكجانبه آمریكا مستثنی خواهد كرد" و نوک پیکان را طرف دیگر کشورها نیز گرفته و با دشمن پنداشتن همگان می نویسد:

"رژیم های استكباری غربی و دولت های مرتجع منطقه به ویژه طی دهه اخیر دهها میلیارد دلار برای جنگ نرم و رخنه در صفوف متحد ملت ایران هزینه كرده اند."