نام من آزادی است
بچه ی ایرانم
تشنه ی آزادی
نا امید از پرواز
در پی یارانم
درنوای یاران
در دل مظلومان
در سنای مردان
ُقصه ای پیدا است
باز هم زور و ستم
باز هم تیر و فشنگ
در دفاع از ظلم است
دست هایی خالی
با صدایی یکسان
گفته اند آزادی
بازهم تیرو فشنگ
از میان می گذرد
یک نفر افتاده ست
گفته بود آزادی
حق محرومان است
چون بدیدند یاران
مردمانی تنها
با دلی آزرده
بازهم غریدند
بی محابا تاجان
جان خود را دادند
در درون زندان
شاید این باردگر
نفسی از پس ابرهای سفید برآید
نفس مظلومان
نفس بی نفسان
همگی غمگین اند
از نعلین وابا
ازیاران قدیم
از مردان جدید
همگی آزردند
چونکه یاران دربند
نعلین ها در زور
مردان در پی تاریکی نور
جستجوی نفسی تازه کنند
هر کدام رهرو راهی هستند
در پی تاریکی نور
ما تنها نیستیم
راه ما سبزترین راه وجودیست به حال
در پی آزادی
ارمغانی دیگر
چون برای ایران
لحظه یی تاریخی است
جنبش سبزترین انسانها
زنده باد آزادی