مروری بر روزنامه های شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۸
رسالت چاپ تهران
سرمقاله امروز روزنامه رسالت را بخش سیاست خارجی آن روزنامه به رشته تحریر درآورده است که با اشاره به سخنان اخیر جو بایدن معاون رییس جمهور آمریکا در اسرائیل و بیان اینکه "به اعتراف بایدن ایران به قدرتی بزرگ تبدیل شده"، خاطرنشان می سازد:
"...نکته جالب توجه اینکه بایدن این سخنان را در مرکز ثقل تجمع دشمنان ایران یعنی تل آویو بیان نموده پس باید گفت این اظهارات از جنس تجزیه و تحلیل یا حتی تهدید نیست، بلکه بایدن ترجیح داده است در جمع صمیمی ترین دوستان و مخاطبانش پرده از ناتوانی ایالات متحده در برابر تهران بردارد. "
سرمقاله نویس این روزنامۀ حامی دولت ادعا می کند "واقعیت امر این است که واشنگتن سرمایه هنگفتی را جهت ایجاد تغییرات پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران صرف نموده بود را با قمار دموکراتها باخت. حتی اوباما و همراهانش سخنان برژینسکی مبنی بر خطرناک بودن این قمار و مشخص بودن باخت واشنگتن در آن را نادیده انگاشته و بر طبل تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران کوبیدند... دموکراتهای کاخ سفید همچنان در تجزیه وتحلیل معمای تهران سرگردان وناتوان مانده اند و هر لحظه بر شدت و حدت این ناتوانی افزوده می شود. .."
جوان چاپ تهران
خطر مسلمان نماهای پراگماتیست
حسن رشوند در سرمقاله امروز «جوان»، ضمن بیان اینکه "یکی از آسیبهای جدی و جبرانناپذیر جوامع انقلابی که مرحله تأسیس انقلاب را پشت سر گذاشته و به ثبات رسیده اند، مواجهه با ویروس نفوذیها بوده تا عملکرد آنها، زمینه طمع دشمنان خارجی و عناصر داخلی را برای به چالش کشاندن اصل نظام سیاسی فراهم آورد"، ادعا می کند "انقلاب اسلامی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و همواره چنین ویروس خطرناکی آن را تهدید میکرده است." وی همچنین مدعی می شود:
"... هرچند تغییر رویکرد برخی انقلابیون پشیمان را نمیتوان محصول یک دوره خاص دانست و در طول 31 ساله عمر انقلاب اسلامی شاهد ریزشها و رویشهای زیادی در این حوزه بودهایم، اما یارگیری ضدانقلاب از بدنه نظام در طول سالهای اخیر به ویژه در آستانه و پس از انتخابات ریاست جمهوری آنچنان مشهود است که کمتر کسی میتواند آن را انکار نماید. در این یارگیری برای استحاله و تغییر در ماهیت انقلاب و رفتار انقلابیون،نقش پراگماتیستهای به ظاهر مسلمان را نباید نادیده گرفت..."
سرمقاله نویس روزنامۀ وابسته به سپاه به زعم خود دست به تحلیل زده و خاطرنشان می کند:
"...امام بیش از آنکه از جریان ملیگرایی و غربگراهای وابسته نگران باشند، از شکل گیری گروهی در درون خانواده انقلاب نگران بودند که در پوستین ظاهری انقلابیگری، رفتاری همسو با جریان غرب را علیه نظام انقلابی ملت ایران دنبال میکردند و این افراد همان پراگماتیستهای مسلمانی بودند که دشمن همواره به عنوان ظرفیت خود در درون نظام به آنها مینگرد. پراگماتیستهایی که پس از انتخابات به دنبال تحقق راهبردهای دشمن در سه حوزه «بیثباتی نظام سیاسی»، «ناکارآمد جلوه دادن انقلاب اسلامی در دهه چهارم» و «برانگیختن نارضایتی در مردم» بودند. این افراد هر چند به ظاهر مسلمان بودند ولی مسیری را طی میکردند که در واقع از آرزوهای دیرینه غرب در انحراف انقلاب بود. قطعاً بنیصدر یک مسلمان پراگماتیست بود که با شکلگیری نهضت امام تلاش داشت در بستر دین، مردم را فریب داده و در مسیر خواستههای نظام سلطه سوق دهد. موسوی نیز هر چند از انقلابیون مقطع شکلگیری نهضت و دهه اول انقلاب به حساب میآمد ولی در دهه چهارم انقلاب،با رویکرد «زیست مسلمانی خود» و رفتارهای ساختارشکنانه و براندازانه، همان مسیری را طی کرد که بنیصدر در ابتدای شکلگیری نهضت انجام میداد. امروز کدام جریان فکری است که با رفتار خود موجب خشنودی آمریکا شده است و دشمنان قسمخورده انقلاب و ملت ایران را به طمع انداختهاند..."
دنیای اقتصاد چاپ تهران
هدف نهائی دولت...
سرمقالۀ امروز روزنامۀ «دنیای اقتصاد» را موسی غنی نژاد نگاشته است تا در مورد جریان حذف یارانه ها، منتقدانه خاطرنشان کند "هدف نهایی دولت، اصلاح قیمتهای نسبی برمبنای منطق بازار نیست، چرا كه در این صورت وارد چالش شدید با مجلس در خصوص مقدار منابع حاصل از اصلاح قیمتی و چگونگی توزیع آنها نمیشد و این موضوع را فرع بر اصل اصلاح قیمتهای نسبی تلقی میكرد. البته شواهد بین دیگری موید این ادعا است كه دولت به هیچ وجه دلمشغول اصلاح قیمتهای نسبی بر مبنای منطق بازار نیست. "
غنی نژاد معتقد است "اینکه بعضی افراد نزدیك به دولت، سیاستهای دولت را در جهت «لیبرالیسم اقتصادی» می دانند غلط است؛ و مسوولان بلندپایه دولتی سخنانی كاملا در تضاد با این ادعا بر زبان میرانند و این حاكی از آشفتگی فكری گسترده و فقدان بینش مفهومی سازگاری است."
این استاد اقتصاد دانشگاه خاطرنشان می سازد "...اگر بینش اقتصادی منسجمی داشته باشیم، متوجه میشویم كه یكی از نتایج مهم اصلاح قیمتهای نسبی، فراهم آمدن وضعیت مناسب رونق كسب و كار و لذا ایجاد اشتغال و درآمد است كه سطح رفاه عمومی در اقشار كمدرآمد را بالا میبرد و در عین حال خدشهای به كرامت فردی انسانها وارد نمیسازد. به سخن دیگر، اصلاح قیمتهای نسبی، سطح تولید، اشتغال و رفاه افراد جامعه از جمله و مهمتر از همه افراد كمدرآمد جامعه را بالا میبرد، در حالی كه منابع حاصل از اصلاح قیمتهای یارانهای صرفا و در بهترین حالت میتواند بخشی از توزیع را بهبود بخشد. "
پول چاپ تهران
مهرداد خدیر در در سرمقالۀ امروز «پول»، "فسادخیزی و فسادپروری دولت" را، با توجه به اظهارات اخیر رییس قوه قضائیه مورد بررسی قرار داده و خاطرنشان می سازد "...به موجب این خبر در یک شرکت دولتی - که نام آن در گفتار آیتالله صادق لاریجانی نیامده اما درباره آن حدس و گمانهایی مطرح شده- اختلاسهای کلانی صورت پذیرفته که نشان میدهد این قاعده که هرچه اقتصادی دولتیتر، فسادخیزتر درست است. ..."
در این سرمقاله همچنین ادعای دولت نیز مورد بررسی قرار گرفته و خاطرنشان می شود "... جای شگفتی است که دولت با هدف یا داعیه مقابله با فساد، اصرار عجیبی برافزایش حجم فیزیکی و پولی و ساختاری خود نشان میدهد و برسر اینکه یک سازمان تازه تاسیس از محل حذف یارانهها و گران شدن اقلام اساسی 20هزار میلیارد تومان درآمد داشته باشد یا دو برابر آن با مجلس چالش دارد."
اعتماد چاپ تهران
غروب دوشنبه دهم اسفندماه این روزنامه توقیــــــف شد و کماکان امکان انتشار ندارد
آرمان چاپ تهران
سرمقالۀ امروز روزنامۀ «آرمان» را محمد خوش چهره نگاشته است که ضمن اشاره به آمار بانک مرکزی درباره نرخ و میزان تورم، خاطرنشان ساخته است :
"...مطمئن هستیم که اعداد و ارقام درست است اما چون معنا دار نیست، آن قدر روی قدرت خرید مردم اثرگذار نیست. زمانی که اقتصاد رشد کند وضعیت اقتصادی مردم بهبود پیدا میکند اما اگر همین روند امسال ادامه پیدا کند وضعیت اقتصادی مردم دچار مشکل خواهد شد. ..تورم ثروتمند را ثروتمندتر میکند و به ارزش داراییهایش منجر میشود و فقیر را فقیرتر میکند، حال از طرفی بعضیها تورم را مالیاتی توسط فقرا به اغنیا میدانند از این رو تاثیرات تورم متفاوت است. قلمرو تورم موضوعاتی را شامل میشود که بیشترین فشار را تورمهای ناشی از نیاز اساسی بوجود میآورد مانند خوراک، پوشاک، مسکن، بهداشت و... بنابراین بستگی دارد که به چه گروهی و به چه ضریبی تورم مورد مطالعه قرار بگیرد. .."
ابتکار چاپ تهران
سرمقاله امروز «ابتکار»، با بررسی آنچه به زعم نویسندۀ آن مقاله "تشریح شعاع بزرگان" نام دارد، خاطرنشان می کند "آقازاده ها یکی از شعاع ها هستند" و همزمان با اشاره به اینکه "کمتر کسی هست که به خدمات و نقش تعیین کننده هاشمی رفسنجانی برای حل مشکلات کشورایمان نداشته باشد"، مدعی می شود "اما شعاع آقای هاشمی چنان پررنگ شد که همه خدمات این مرد بزرگ، تحت شعاع قرار گرفت و مردم در انتخابات مجلس ششم و ریاست جمهوری نهم به ایشان پشت کنند."
سرمقاله نویس ابتکار امروز همچنین به زعم خود دست به تحلیل می زند و بدون بررسی جامعه شناختی جغرافیای زمانی دوران اصلاحات و بعد از آن، می نویسد:
"محمد خاتمی هم از آسیب های شعاع قدرت مصون نماند. حزب مشارکت و مجاهدین، شعاع قدرت آقای خاتمی بودند. زاویه رفتار شعاع آقای خاتمی به نقطه ای رسید که از دست خاتمی هم کاری برنمی آمد و در میانه راه، شعار عبور از خاتمی را سردادند. به رغم قضاوت مثبتی که نسبت به شخص آقای خاتمی وجود داشت اما عملکرد شعاع موجب دوری متدینان و نگرانی روزافزون نیروهای انقلاب گردید. .."
نویسنده مورد نظر، بدون نگاه به شعاع فامیل و محافل خاص و نهادهای نظامیِ اطراف رئیس دولت، می نویسد "اگرچه احمدی نژاد گرفتار دام فرزند سالاری و حزب مداری نشده است اما قدرت او هم شعاع و مدار تولید کرده است که همین شعاع مورد هجوم و انتقاد دیگر اصولگرایان گردیده است.نکته ای که نباید از آن غافل بود اینکه همواره رفتار گریز از مرکز و دورزدن نقطه مرکزی قدرت توسط کسانی صورت می گیرد که برای خود نقش تعیین کننده در تحصیل قدرت قایل اند. "
مردم سالاری چاپ تهران
مشکلات ظریفی که اگر حل نشود...
در سرمقاله امروز «مردم سالاری»، ضمن اشاره به "فرایند ارائه و بررسی و تصویب بودجه 89 در مجلس" که با مشکلات خاصی نیز همراه بوده، خاطرنشان می شود "عدم توجه به این مشکلات، حداقل وقت کشور را تلف خواهد کرد."
سرمقاله نویس این روزنامه معتقد است:
"از جمله این مشکلات خاص و ظریف این است که آیا محور این لایحه عدالت است ؟ رشد است؟ یا توسعه؟ یا هرسه؟
رشد، شرط اول توسعه است و هیچ کس مخالف با رشد نیست، ولی رشد دیده شده در بودجه اگر با اصول منافات نداشته باشد، با شعارها منافات دارد، زیرا نظر اغلب صاحبنظران از جمله تجارب عملی کشورها نشان می دهد، رشد همیشه با تشدید نابرابری در یک دوره همراه است و تشدید نابرابری عدالت را خدشه دار می کند....و تا نگرش سیستماتیک به توسعه و عدالت در بین دولت، مجلس، دانشگاه و روشنفکر و رسانه ها شکل نگیرد و تا بودجه برای هدفی برنامه ای تدوین نشده باشد و تا محور توسعه در یک برنامه میان مدت به صراحت برای مردم روشن نشود نباید منتظر اتفاقی خاص باشیم. "




