این روزها انواع کارتها در جیب مردم است. کارتهای سوخت، شتاب ،کارت شارژهای همراه اول و ایران سل .هر روز بنگاههای مالی با عرضه فن آوری های جدید کارتهای تازه ای عرضه می کنند. مردم کارت هدیه میدهند و می گیرند. همه می دانند از کارتها باید مراقبت کرد و البته کارت سوخته را دور انداخت.
در فیلم ها دیده ایم گرسنه ای را که چیزها را به شکل مرغ بریان می بیند .امروزه بعضی از مدیران کارمند پر تلاش و پر انرژی شان را به شکل کارت سوخت می بینند و برخی از مسئولین کارمند تنبل خود را یک کارت بدون اعتبار تصور می کنند .اگر منصفانه در مورد اطرافمان قضاوت کنیم هر کدام از ما از افرادی به عنوان کارت سوخت یا اعتباری استفاده کرده و در عین حال خود کارت کسان دیگر شده ایم.
آقای احمدی نژاد نیز در سالهای گذشته با شعارها و رفتارهای عوام پسند و پر سروصدا تلاش کرد از گروهی از مردم به عنوان کارت اعتباری استفاده کند تا در اجتماعات گرد آیند و به استقبال آمده برای ایشان هورا بکشند .البته به تدریج به نظرش رسید که برای این کارتهای اعتباری باید هزینه کند. بنابر این تراول های 50 هزار تومانی در سفر های استانی پخش شد و طرح سهام عدالت کلید خورد.
ولی احمدی نژاد خود ، برای کسان دیگری کارت اعتباری ویژه بود. ایشان با استعدادی که در اردبیل از خود نشان داد، شهردار تهران شد. در کمتر از یک سال شورای شهر همسو با ایشان طی گزارشی اعلام کرد ابهامات مالی در این یک سال از ده سال گذشته شهرداری بیشتر بوده است و پس از آن هم ماجرای 300 میلیارد هزینه های بدون سند پیش آمد. اشخاصی که احمدی نژاد کارت اعتباریشان شد، ایشان را رییس جمهور کردند و البته آقای رییس جمهور هم سنگ تمام گذاشتند وبا انحلال سازمان مدیریت هر گونه نظارت و تفریق بودجه را در زیر مجموعه خود ملغی کرده و با لوایح و اقدامات مختلف نظارت مجلس بر بودجه را ناکارآمد کرد. پس از آن هر سال از تناقضات هزینه ها گزارشاتی درز کرد. در این دوره دیگر صحبتها چند ده یا چند صد میلیارد تومان نبود بلکه واحد شمارش میلیارد دلار شد. از این به بعد در بودجه های جزیی دو سه میلیارد دلار گم می شد و در آمار فروش نفت 20-30 میلیارد دلار مجهول بود. شعارها و رفتارها و اقدامات جنجالی این کارت ویژه هم سر و صدای کافی برای اقدامات اصلی را فراهم می کرد.
بعد از چهار سال، هنوز اول کار بود؛ که موسم انتخابات شد اگر مردم درایت داشتند و رای صحیح دادند که هیچ ولی اگر ندادند باید هر اقدامی کرد تا کارت ویژه تمدید شود. کسی فکر نمی کرد که ده میلیون نفری که هیچگاه در انتخابات شرکت نمی کردند اینبار بدون اجازه حضور یابند. احمدی نژاد به کارت های اعتباریش و رای مردم امیدها داشت. معلوم نشد چرا آنطور شد .،ولی شد.
کارت های اعتباری احمدی نژاد کار نکرد و مردم تمکین نکردند. آنها نه فقط در 22 خرداد به ایشان رای ندادند، بلکه در 24 خرداد هم در جشن پیروزی در میدان ولی عصر شرکت نکردند. جمعیت 20 هزار نفری آن روز حیثیت کارت ویژه را متزلزل کرد .در هیچ کجای کشور جشن پیروزی برگزار نشد و 24 میلیون رای دهنده ادعایی چه آن روز و چه بعد به خیابان ها نرفتند و از آن به بعد همه چراغ به دست به دنبال این 24 میلیون می گشتند. در 25 خرداد هم دو و نیم میلیون خس و خاشاک از میدان امام حسین تا آزادی را پر کردند.
.jpg)
در این شرایط آبروی کارت اعتباری ویژه خیلی مهم بود. بنابراین به یس یستو برده شد. آنانی که می پندارند حکومت در این دوره در برخی از موارد بیش از حد هزینه کرده، از ارزش کارت ویژه غافلند. در این دوره معلوم نشد آیا خروج 18 میلیارد دلار با تریلی که در ترکیه توقیف شد، به علت نا امنی های بعد از انتخابات بوده و اموال باید به جای امنی می رفته یا همه ماجرا شایعه بوده است. آیا این پولها همان تناقضات بودجه در سالهای قبل بوده یا نه.
.jpg)
بالاخره احمدی نژاد پس از چهار ماه پایتخت نشینی و نرفتن داخل اجتماعات مخصوص به خود سفرهای استانی جدید را از مشهد با 3 میلیون جمعیت و شاید 1 میلیون زوار در ایام تولد امام رضا آغاز کرد ولی مطابق عکس منتشر شده از ارتفاع بالا در صحن حرم کمتر از 80 هزار نفر به استقبالش رفتند. پس از آن در سفر به اصفهان هم مطابق عکسها 20 هزار نفر در میدان نقش جهان بودند. در شیراز و تبریز هم ورزشگاههایی که بر روی سکوها 30 هزار، و در زمین چمن حد اکثر 20 هزار نفر گنجایش دارد، در استقبال از ایشان پر نشد(عکسهای ایسنا و مهر) که همگی حاکی از عدم استقبال در استانهای برخوردار و بزرگترین شهرهای کشور بود. بنابراین هیئت دولت عازم بیرجند غیر برخوردار شد .ولی فیلم سخنرانی رییس دولت و2000 نفر مقابل جایگاه تعجب آمیز که نه تکان دهنده بود با ملاحظه این فیلم دیگر روشن می شود که کارت ویژه سوخته است او دیگر نمی تواند سر و صدا کند و البته در آرامش هم نمی تواند به وظایفش برسد.
در 22بهمن، مطابق فیلم های صدا وسیما ، در حد فاصل نواب تا میدان آزادی، با طول 3 کیلومتری و عرض 60 متری، حداکثر 250 هزار نفر و در حد فاصل صادقیه تا میدان آزادی، با طول 5/2 کیلومتری که متراکم تر بود ، حدود 300 هزار نفر به سمت آزادی رفتند. ولی مطابق عکسها میدان خالی بود. جمعیت؛ 22 بهمن را گرامی داشت ،ولی به استقبال کارت ویژه نرفت. احمدی نژاد شجاع هم که روزی حماسه کلمبیا را رقم زد، در این روز از ترس اسب تروا در پشت فنس ها و بسیجیان کارت دار در گوشه میدان پناه گرفت.
در 22خرداد کارتهای احمدی نژاد کار نکرد و در 22 بهمن روشن شد که کارت ویژه دیگر سوخته است او کاربرد سابق خود را ندارد . چهره ایشان برای مردم یادآور ندا به عنوان سمبل 50 شهید خیابانی، حادثه کوی دانشگاه، کهریزک، حرمت شکنی عاشورا با حمله به مسجد قبا حسینیه جماران زیر گرفتن و کشتن مردم و...شده است. در هر سفر استانی در آینده عدم استقبال از ایشان تجدید خاطره انتخابات خواهد بود .ولی مردم باید فراموش کنند.
کارت ویژه سابق دیگر باید بیشتر مراقب سلامتی خود باشد.چرا که ممکن است تروریستهای سلطنت طلب که اعلامیه هاشان فقط در صدا و سیما شنیده میشود و قبلا استاد علی محمدی را ترور کردند،ایشان را هم ترور کنند.باید با احتیاط سفر هوایی کند و در خوراک دقت نماید و قرص و آمپول های تعارفی را اگر مجبور نیست، مصرف نکند.البته بهترین توصیه این است که ایثارگرانه و برای ایجاد وفاق استعفا دهد و فعلا در خانه باشد.
*ديدگاه هاي وارده در یادداشت ها لزوما ديدگاه جرس نیست.
