سه فیلم از فیلمسازان ایرانی جهت حضور در جشنواره شصت و ششم ونیز ایتالیا دعوت شدند.فیلمهای "روز های سبز" از حنا مخملباف ، "تهرون" ساخته نادر همایون و"زنان بدون مردان" ساخته شیرین نشاط در جشنواره ونیز به روی پرده خواهند رفت.موضوع این سه فیلم اجتماعی است که رویکردی سیاسی نیز بخود گرفته است.

فیلم (روزهای سبز) ماجرای دختری است که به خاطر مشکل روحی  وافسردگی خود به روانپزشک مراجعه میکند و روانپزشک هم به او توصیه میکند تا با تئاتر افسردگی خود را بهبود دهد اما بخاطر جریاناتی کار تئاتر او نیز توقیف می شود.این مساله با اعتراضات مردمی پس از انتخابات ایران همراه است و(آوا) همان دختری که دچار ناامیدی وسرخوردگی شده است به جمع آنان می رود تا شاید بتواند راه حلی جدید بیابد.

در فیلم "تهرون"  نادر همایون وضعیت جوانان ایرانی در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد  را سوژه کار خود قرار داده است . ودر فیلم "زنان بدون مردان" ، که ساخته شیرین نشاط است روایت چهار زن است که نظاره گر کودتای 28 مرداد و وقایع پس از آن تا ایجاد انقلاب اسلامی هستند.

گرچه در نگاه کلی محور موضوعات فیلمهای ایرانی که در سالهای گذشته در جشنواره ونیز شرکت داشته اند نسبت به امسال  تغییر اساسی دارد،یعنی موضوعیت اکثر فیلمهای سالهای گذشته( کودکان وشرایط اجتماعی آنان در ایران) بوده است. اما سه فیلم منتخب امسال جشنواره نگرشی متفاوت ودیدگاهی نو نسبت به جامعه ایران دارند.

 بخوبی مشهود است که مسئولان این جشنواره بخوبی از وضعیت فکری و اجتماعی ایران  آگاهی دارند وبا دعوت از این سه اثر،بنوعی همراهی خود را با مردم اعلام می دارند. درحقیقت نمیتوان مانند گذشته برچسب(فیلمهای جشنواره پسند) را به این آثار زد.

 حضور اینگونه فیلمها در جشنواره های بین المللی و نمایش آن در انظار بزرگان هنری بازتابی مناسب در تداوم آزادیخواهی وعدالتجویی مردمی دارد.

حنا مخملباف که هم اکنون در ایتالیا  حضور دارد دختر 20 ساله محسن مخملباف است.و.بنا به گفته رسانه ها ، برای گریز از سانسور در مکانی مخفی کار تدوین فیلم خود را به پایان رسانده است. بهرحال باید منتظر بازتاب جهانی نمایش اینگونه آثار ایرانی در سطح بین الملل بود.

در چند روزه اخیر برخی رسانه های اصولگرا با انتقاد نسبت به راه یابی این سه فیلم به (جشنواره ونیز)نمایش اینگونه آثار را مایه ننگ وعامل قربانی شدن جامعه با مردمانش قلمداد کرده اند.

مگر انعکاس واقعیت های یک جامعه که همانا حضور پر شور مردم برای احقاق حق خود وایجادحکومتی آزادانه است،چیزی جز مایه افتخار ونشاندهنده بلوغ فکری واجتماعی مردم است؟؟

قضاوت با شما.!