(به محمد رضا جلایی پور و مویه های غریبانه ی همسرش فاطمه شمس)
روشنی آفتاب را
به چشمانت هدیه خواهم کرد
اگر بگذارند...
مهری خداگونه را
به قلبت خواهم بخشید
اگر بگذارند...
از صفا و صمیمیت
به روی ابرها خانه ای برایت خواهم ساخت
اگر بگذارند...
گل سرخی از باغ محبت را
برایت خواهم آورد
اما اگر بگذارند...
دست هایت را
در باغچه سبز خواهم کرد
اگر بگذارند...
روزی از این زندان ظلمت
به سلامت،به آغوش گرمت باز خواهم گشت
اما اگر بگذارند