دوبند ویک تبصره افتاده

بدون مقدمه باید بنویسم که دراین توافق نامه جای دوبند ویک تبصره کاملا خالی است وفقدان آن برای هرآدمی، حتی فاقد تخصص وتجربه لازم، آشکاراست واحساس می شود.
به اعتقاد من با توجه به آهنگ های گوناگونی که جمهوری اسلامی درطول این بیست سال گذشته نواخته و بارها عملیات این کشوردرزمینه اتمی، که اغلب نیز ازسوی طرف مقابل کشف شده، خلاف گفته هایش بوده است، دست کم این دوبند با یک تبصره می بایستی به این توافق نامه افزوده شود که به آنها خواهم پرداخت.

اگرفراموش نکرده باشید، داستان مواد غنی شده بیست درصد و معاوضه آن با سه ونیم درصد فرع بر مساله اصلی کشمکش بین جمهوری اسلامی و کشورهای غربی وسازمان بین المللی انرژی اتمی بوده است و این موضوع، یعنی مبادله سه ونیم با بیست درصد، تنها ازسال پیش درمذاکرات پیش آمد ویکهزار ودویست کیلو هم تنها بعنوان مثال مطرح شد وگرنه هدف اصلی ازتمام این منازعاتی که ازهفت هشت سال پیش و پس از آشکارشدن نیت جمهوری اسلامی برای ساختن سلاح اتمی مطرح شد، آن بود که این کشور دست ازغنی سازی برداشته و جامعه جهانی را قانع سازد که بهیچوجه سرگرم ساختن مواد مورد نیاز برای تهیه سلاح اتمی نیست وبه همین سبب باید دست ازغنی سازی بردارد. به عبارت دیگر مساله اصلی قطع فعالیت های غنی سازی ازسوی جمهوری اسلامی درداخل این کشوربود. اما مدتی پس از این کشمکش ها، جمهوری اسلامی، بعنوان یک مساله انحرافی والبته برای خریدن زمان لازم، نیاز پزشکی خود را برای ادامه فعالیت های پزشکی تاسیسات اتمی دانشگاه مطرح کرد و جامعه بین المللی یا اعضای باشگاه اتمی نیزبطورضمنی وبرای جلب رضایت جمهوری اسلامی جهت رسیدن به هدف اصلی، تضمین کردند که حاضرند درصورتی که جمهوری اسلامی دست ازهدفهای خود درزمینه غنی سازی مواد، برای تهیه سلاح اتمی بردارد، این نیاز وی را تامین کنند.

حال دراین توافق نامه هیچ اشاره ای به اصل موضوع نشده و تمام توجه ها معطوف به معاوضه سه و نیم با بیست درصد شده است واین امربه اعتقاد من زیرکی مقامات مذاکره کننده ایرانی وناآگاهی نماینده برزیل وسهل انگاری تعمدی نماینده ترکیه می تواند توجیه شود که قصد اولی کسب شهرت درپایان دوره ریاست جمهوری اش می باشد تا به شغل بعدی که دبیرکلی سازمان ملل است، دست یابد وقصد دومی آرام ساختن جامعه جهانی وانصراف آنان ازتصمیمات شدید علیه شریک تجاری اش جمهوری اسلامی است تا همچنان ازمنابع لایزال ارزی این کشوربهره مند شوند. 

کشورهای غربی باید ازخود بپرسند دراین توافق نامه ای که با حکمیت و پا درمیانی ترکیه و برزیل بسته شده است، چه امتیازی بدست آورده ایم؟ به موجب این توافق نامه، جمهوری اسلامی میتواند کماکان به غنی سازی درداخل اعم از سه ونیم یا بیست درصد ادامه دهد. آقای رامین میهمان پرست سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی نیزآنرا درمصاحبه خود، به صراحت تاکید کرده اند. به هیچ وجه قیدیاتاکید نشده است که آژانس بین المللی نظارت کامل بر فعالیت های اتمی جمهوری اسلامی در این کشور خواهد داشت.

دربرابراین دوامتیازی که غرب عملا به ایران میدهد، یک دست مریزاد هم به جمهوری اسلامی داده اند، یعنی مواد مورد نیاز این کشور درزمینه اورانیوم بیست درصد را نیز تضمین و تامین خواهند کرد.
کشورهای پنج بعلاوه یک که پس ازمدتها کوشش بالاخره راضی به امضای قطعنامه تحریم نیم بندی شده بودند، آن را فعلا معوق خواهند کرد.
باتوجه به این دلایل کاملا روشن وآشکار، کشورهای طرف با جمهوری اسلامی غیر از دادن امتیازات، چه امتیازی به دست آورده اند؟؟

ضروری بود که دست کم دوبند ویک تبصره به شرح زیر دراین قرارداد بیاید که متاسفانه به سبب زیرکی مقامات ایرانی، ناامیدی جامعه جهانی وناآگاهی یا تعمد نمایندگان برزیل وترکیه ازقلم افتاده است وآن دوبند وتبصره میتوانست به شرح زیرباشد:

بند یازده-ازآنجا که جمهوری اسلامی ازاین پس اورانیوم موردنیاز خود را ازخارج تامین خواهد کرد، به همین سبب این کشور ازاین پس حق غنی سازی درحد سه ونیم، بیست درصد ویابیشتر را ندارد.

بند دوازده- جمهوری اسلامی به آژانس بین المللی انرژی اتمی این اختیار را میدهد که کارشناسان این سازمان بین المللی با یا بی اطلاع قبلی میتوانند به تمام تاسیسات اتمی این کشور اعم از آشکار وروزمینی یا پنهان و زیرزمینی مراجعه کرده و بررسی های لازم را بعمل آورده و اطمینان یابند که جمهوری اسلامی نه بصورت آشکار ونه بصورت پنهان، سرگرم غنی سازی اورانیوم یا ساختن سلاح اتمی نیست.

تبصره- سازمان بین المللی انرژی اتمی تعهد می کند که اورانیوم غنی شده مورد نیاز جمهوری اسلامی برای مصارف پزشکی در تاسیسات اتمی دانشگاه و نیازهای این کشور برای راه اندازی نیروگاههای اتمی را دست کم سه ماه پیش ازپایان ذخیره این نیروگاهها، دراختیارجمهوری اسلامی قراردهد.

اگر دو طرف خواهان تنش زدایی وپرهیز از مناقشه هستند، می بایستی این دو بند و یک تبصره افتاده را به این توافق نامه بیفزایند که تضمینی است برحسن نیت هردوطرف درحل مسالمت آمیز این معضل بین المللی.

ديدگاه هاي وارده در یادداشت ها لزوما ديدگاه جرس نیست