این چند روزه محافل رسانه ای مختلف وابسته به دولت جمهوری اسلامی ایران خبر از شکست دول غربی در ارتباط با پرونده هسته ای ایران در رسانه های خود می دهند،بطوریکه اینکه این اتفاق را امری بسیار چشمگیر برای خود تلقی می کنند.
اندکی قبل در همین ارتباط صدا و سیمای جمهوری اسلامی با پخش برنامه ای در ارتباط با پرونده هسته ای ایران در زمان اصلاحات به انتقاد شدید از موضع هسته ای ایران در این دوره پرداخت و آن را به ترتیبی به بی کفایتی این دولت ارتباط داد.حال که به موافقت این دولت در ارتباط با پرونده هسته ای می رسیم در نگاه اول با این همه ادعا های بلند بالا از جانب این دولت در ارتباط با پرونده هسته ای تازه با دیدی خوشبینانه به همان نقطه رسیده ایم،مگر دانشمندان هسته ای کشور اورانیوم را همین چند وقت پیش تا 20 درصد غنی نکرده بودند که تا چندین روز جشن ملی بپا شده بود نکته جالب اظهارات سخنگوی وزارت خارجه است که دیروز فرموده اند که مالکیت این محموله هسته ای که قرار است در ترکیه نگهداری شود در اختیار ایران است مگر قرار است سنگ اورانیوم که مالک آن کشور ایران است متعلق به آمریکا یا کشور دیگری باشد؟
اما چه چیزی در طول این پنج سال عاید ما شد جز کاهش سرمایه گذاری در ارتباط با صنایع داخلی کشور و در پی آن افزایش نرخ بیکاری تا نزدیک به 12 درصد بر اساس آمار های ارائه شده توسط همین دولت چرا با گذشت 5 سال سرمایه گذاری در منطقه پارس جنوبی تا این حد پایین است و پروژه هایی که قرار بود تا فازهایی قابل پیش بینی در طی این چندین سال افتتاح شود هم اکنون به حالت نیمه کاره رها شده است، قرار بود ما تا پایان سال 88 برق هسته ای در مدار داشته باشیم که نه تنها این وعده ها محقق نشد بلکه پروژه های ساخت و بهینه سازی دیگر انواع نیروگاه های کشور هم بصورت اجرا نشده معلق مانده است و اگر وضعیت صنعتی کشور اندکی مناسب تر بود ما هم اکنون با کمبود برق در طرف مصرف کننده مواجه بودیم .
نکته جالب دیگر پذیرش خواسته دول غربی توسط این دولت می باشد ایا واقعا قبول خواسته طرف مقابل کیش و مات کردن حریف است؟
ديدگاه هاي وارده در یادداشت ها لزوما ديدگاه جرس نیست
