شنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۸ -
- 21 Sep 2019
21 محرم 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
پایان دو دهه سکوت (بازخوانی جنبش سبز ایران)
شخص موسوی با سخنرانی‌های قاطع و راهگشای خود، نشان داد که با ایمان به اینکه می تواند مردم را در راستای آرمانهای اصیل انقلاب (استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی) به حرکت درآورد، سکوت بیست ساله خود را شکسته است. شکست سکوت موسوی با حرکت در آمدن یک جنبش توده ای عظیم همراه و به نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران و انقلاب اسلامی تبدیل شد.  

شکست سکوت میرحسین موسوی آخرین نخست وزیر ایران، پس از چیزی حدود دو دهه، برگ جدیدی در تاریخ سیاسی ایران گشود. بطوریکه فضای سیاسی ایران با ورود دوباره موسوی به عرصه فعالیت های سیاسی - که با اعلام کاندیداتوری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری همراه بود- دچار تغییر وتحولات عظیمی شد. برهم خوردن معادلات انتخاباتی، اولین پس لرزه حضور این سیاستمدار کهنه کار به عرصه سیاسی بود. چراکه این حضور نه به نیت رقم خوردن تلاشی جدید در کارنامه سیاسی و یا حزبی او، بلکه با هدف تاثیرگذاری حداکثری بر آینده‌ی جمهوری اسلامی و احیای گفتمان بینانگذار انقلاب اسلامی -که به داوری موسوی در مسیر انحراف قرار گرفته بود- همراه و پایه گذار حرکتی اجتماعی و گسترده شد که کمتر کسی می توانست آن را پیش بینی کند.

میرحسین موسوی در روز سه شنبه بیستم اسفند 1387 با صدور بیانیه ای رسما کاندیداتوری خود برای حضور در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اعلام و به سکوت بیست ساله خود پایان داد. موسوی در این بیانیه که به سرعت در سراسر خبرگزاری‌های داخلی و خارجی منتشر شد، اعلام کرد: "اینک نه از روی خودپسندی تا ارزش ها و ارجمندی های همگنان را نادیده بگیرم، و نه از سرتجاهل تا مشکلات پیش رو را ناچیز و بضاعت اندکم را کافی از توکل به خداوند بدانم، بلکه به امید ادای وظیفه، قصد خویش را برای نامزد شدن در دوره دهم انتخابات ریاست جمهوری اعلام می نمایم." این مهم، در حالی با اراده شخص موسوی رقم خورد که پیش از این، فشارها برای بازگرداندن موسوی به عرصه رقابت های انتخاباتی و جناحی ناکام مانده بود و بر همین اساس، ناظران و تحلیلگران سیاسی هر دو جریان سیاسی کشور را به واکنش واداشت، هرچند این واکنش ها از یک جنس نبود.

واکنش اصلاح طلبان

حضور موسوی بعنوان شخصیتی اصلاح طلب که پیش از این بعنوان مشاور ارشد، خاتمی را در 8 سال دوره اصلاحات همراهی کرده بود، نمی توانست محل نگرانی اصلاح طلبان باشد، ولی اعلام حضور، پس از کاندیداتوری خاتمی و ایمان یاران و همراهان او به قابلیت رای آوری خاتمی، باعث شده بود تا نگرانی‌هایی بر جبهه اصلاحات سایه اندازد که با هوشیاری به موقع خاتمی، ابر سیاه نامیدی از جبهه اصلاحات کنار رفت تا موسوی محور حرکت اصلاح‌طلبان شود. درست شش روز بعد از اعلام کاندیداتوری میرحسین موسوی، خاتمی در روز 26 اسفندماه، در جماران و در جمع یاران جوانش گفت: "شما نباید احساساتی شوید، مصلحت جمعی و اصلاحات در این است که بنده مقابل میرحسین قرار نگیرم. میرحسین موسوی در میان اصولگرایان رای دارد، هدف اصلی ما این است که احمدی نژاد حضور نداشته باشد، شما باید مصلحت اندیش باشید." اینگونه خاتمی با کاندیداتوری وداع گفت و پشت سر موسوی بعنوان یک حامی محبوب قرار گرفت.

حمایت رسمی خاتمی از میرحسین موسوی، هرچند اکثریت مطلق احزاب اصلاح طلب را به حمایت قاطع از میرحسین موسوی واداشت ولی هنوز بودند چهره‌ها و گروههایی که گرد مهدی کروبی دیگر نامزد اصلاح طلبان جمع شدند. محمد علی ابطحی دوست نزدیک و معاون خاتمی در دوران ریاست جمهوری از شاخص ترین چهره های حامی خاتمی بود که به حمایت از کروبی اقدام کرد. ابطحی که اینکه در زندان اوین است آن روز با طرح این پرسش که موسوی باید بگوید چرا در این بیست سال با وجود اصرار های فراوان از اعلام حضور خودداری کرده است ولی امروز با وجود خاتمی به صحنه آمده است؟ کوشید فضایی بگشاید تا دلیل اعلام حضور موسوی با وجود خاتمی شفاف شود. اما این مخالفت ها به گونه ای نبود که شکافی در جبهه اصلاحات ایجاد کند خصوصا اینکه دیگر نامزد اصلاح طلبان، در تمام دوران رقابت انتخاباتی همواره با احترام از موسوی یاد کرد تا فضای دوستانه بین این دو نامزد پایدار بماند.

واکنش محافظه کاران
حضور موسوی در عرصه رقابت های انتخاباتی، اما برای محافظه کاران وضعیت چندگانه ای رقم زد. بسیاری از محافظه کاران که تا آن روز حاضر به حمایت از احمدی نژاد نبودند و نامزدی مطرح نیز در برابر او نداشتند، به گرمی از موسوی که پیش از این مورد حمایت بینانگذار انقلاب بود، استقبال کردند. سید رضا اکرمی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز میرحسین موسوی را فردی شناخته شده در کشور و جمهوری اسلامی دانست و او را فردی مفید و کارساز در این انتخابات نامید. حجت السلام علی اکبر ناطق نوری رئیس اسبق مجلس شورای اسلامی و رقیب سابق محمد خاتمی نیز به طور نسبی به حمایت از موسوی به پاخواست. اما اوج تاثیرگذاری موسوی بر انتخاب نامزد اصلح در جناح راست را باید در جایی قلمداد کرد، که جامعه روحانیت مبارز در اقدامی کم سابقه از هیچ نامزدی رسما حمایت نکرد، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم نیز نتوانست رای تمامی اعضای خود را در حمایت از احمدی نژاد جلب کند، هر چند رئیس این حزب روحانی بیانیه ای از طرف این جامعه در حمایت از احمدی‌نژاد منتشر کرد.

اما برای احمدی‌نژاد و اطرافیان‌اش در روزهای اول، از این جهت که حضور موسوی به کنارگیری خاتمی منجر شده بود، خبر خوشایندی بود، چراکه تمام تلاش حامیان احمدی نژاد تا آن روز به مجبور کردن خاتمی به کنارگیری از انتخابات به هر قیمت معطوف شده بود، به طوریکه حتی از طرف آنها خاتمی تهدید به ترور شد. روزنامه کیهان در تاریخ 24 و 26 اسفندماه در دو یادداشت متفاوت به قلم حسین شریعتمداری با تشبیه حضور خاتمی در صحنه انتخابات، به بازگشت بی نظیر بوتو در پاکستان، خاتمی را تهدید به ترور فیزیکی کرد. تهدیدی که با واکنش احزاب اصلاح‌طلب، همچون مجمع روحانیون مبارز و جبهه مشارکت ایران اسلامی روبرو شد. هرچند شریعتمدار روز بعد با توضیح اینکه هشدار نسبت به امکان ترور شخصیت های نظام تلاش برای محافظت از آنهاست، سعی کرد به واکنش ها پاسخ دهد، اما این اقدام کیهان، مقدمه ای شد بر رویارویی بی پروایانه‌ی موافقان و مخالفان احمدی نژاد در طول مبارزات انتخاباتی.

بنابراین با کنارگیری رسمی خاتمی در آخرین روزهای اسفند 87، و اعلام حمایت گروهها و احزاب اصلاح طلب از میرحسین موسوی، کمپین انتخاباتی اصلاح طلبان رفته رفته بر نامیدی‌ها غلبه کرد و هر روز بر دامنه فعالیت‌ها و تعداد اعضای آن افزوده شد. اما این بار در ایجاد این شور انتخاباتی، فقط احزاب اصلاح طلب نبودند که ایفای نقش می کردند، بلکه شخص موسوی با سخنرانی‌های قاطع و راهگشای خود، نشان داد که با ایمان به اینکه می تواند مردم را در راستای آرمانهای اصیل انقلاب (استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی) به حرکت درآورد، سکوت بیست ساله خود را شکسته است. شکست سکوت موسوی با حرکت در آمدن یک جنبش توده ای عظیم همراه و به نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران و انقلاب اسلامی تبدیل شد.
ادامه دارد...

 

ارسال به :