علی‌اکبر موسوی (خویینی)

۱. فعالیت موثر حقوق بشری در دفاع از حقوق زندانیان- شهدا و پشتیبانی از خانواده‌های آنان

یک اولویت خیلی مهم این است که کسانی که در این جنبش متحمل هزینه شده‌اند، اعم از کسانی که یکی از اعضای خانواده‌شان به زندان افتاده است، یا عضوی از خانواده‌شان به شهادت رسیده یا مورد ضرب و جرح قرار گرفته‌اند، توسط عموم ما ایرانیان ،خاصه فعالان حقوق بشر و فعالان اجتماعی و سیاسی مورد حمایت قرار گیرند، تا آنها در این راه، احساس تنهایی نکنند. بدیهی است تداوم این جنبش نیازمند تقویت همبستگی ملی و تزریق امید به جامعه و خانواده‌ی آسیب‌دیدگان است. در این شرایط است که مردم با احساس مثبتی که از محیط پیرامونی پیدا می‌کنند، تلاش‌شان در پیشبرد اهداف جنبش افزون خواهد شد. این جنبش نیاز به روشنگری و گسترش در میان توده‌‌های مردم دارد، تزریق احساس ناامیدی و تنهایی سم مهلکی است که جنبش را از حرکت وا می‌دارد. بنابراین، به هر طریق ممکن باید آسیب‌دیدگان را حمایت کرد و نگذاشت احساس تنهایی بر آنها مستولی شود. ارزش حمایت از آسیب دیدگان، زمانی دو چندان خواهد بود که آسیب، دامان فعالان را نگرفته باشد و آنها نشان دهند که به معنای واقعی حامی مردم هستند. نکته دیگر اینکه، این فعالیت نمی‌تواند با تقسیم‌بندی ایدیولوژیک همراه باشد. همه‌ی مردم با هرعقیده و مرام، باید مورد حمایت و پشتیبانی قرار بگیرند. این حرکت دراز مدت و ادامه‌دار است، بنابراین مهم این است که در این راه طولانی پشت یکدیگر بایستیم.

۲. رفع خلاء شبکه‌ی ارتباطی و رسانه‌ای با هدف آگاهی‌بخشی و تقویت همبستگی بین ایرانیان

یکی از مشکلات اساسی که جنبش اصلاح‌طلبی و جنبش سبز امروز با آن دست به گریبان است، مخالفت و مقاومت دولت در برابر گردش آزاد اطلاع‌رسانی است. حکومت با استفاده از تکنولوژی‌های جدید راه را بر هرگونه اطلاع‌رسانی آزاد مسدود و ابزارهای ارتباطی را به شدت تحت کنترل گرفته است، تا خلاء ارتباطی موجود، امکان ترمیم نیابد همانگونه که از اصلاح قانون مطبوعات و راه‌اندازی تلویزیون ماهواره‌ای «صبا» متعلق به آقای کروبی جلوگیری کرد.

 دولت نه تنها انحصار رسانه‌های داخلی را در اختیار گرفته، بلکه می‌کوشد با تحت فشار قرار دادن رسانه‌های بین‌المللی مثل بی. بی. سی. فارسی و با نامشروع خواندن فعالیت‌های آنها، از توسعه‌ی اطلاع‌رسانی جلوگیری کند. دستور حمله به بی. بی. سی. در حالی از سوی حاکمیت صادر شده است که همین رسانه اطلاعیه‌های امام خمینی را در جریان انقلاب ۵۷ منتشر می‌کرد و مورد تایید همین آقایان بود ولی در این حرکت، فعالیت‌اش نامشروع خوانده شده است!

دولتمردان می‌کوشند دسترسی اندام‌های جنبش سبز را از ابزارهای ارتباطی دور نگه دارند و این مسوولیت «شبکه‌ی راه سبز امید» خصوصا آقایان موسوی و کروبی را دو چندان می‌کند تا هر چه سریع‌تر با تلفیق ابزارهای خود، بدون هراس از جوسازی و فشارها، برای پر کردن این خلاء چاره‌اندیشی کنند. در واقع دو مسیر در این حوزه باید پوشش داده شود؛ اول خلاء رسانه‌های مستقل ماهواره‌ای فراگیر و دوم تقویت شبکه‌های اینترنتی اجتماعی که بدنه‌ی جنبش را به یکدیگر متصل می‌کند.

۳. عبور از بحث «چه نمی‌خواهیم» و آغاز گفتگوی فراگیر پیرامون «چه می‌خواهیم»

گذر به گفتمان چه می‌خواهیم؟، الویت دیگری است که باید در دستور کار قرار بگیرد تا بار دیگر حاصل زحمات مردم مورد دستبرد قرار نگیرد. طبیعی است اگر ایرانیان خود میزبان این گفتگوها نباشند دولتمردان سایر کشورها برای تنظیم منافع آتی خود پیشگام آن خواهند شد، همانگونه که برای برخی کشورهای همسایه تعیین تکلیف کردند. زیبنده‌ی ایرانی‌هاست که خود میزبان چنین گفتگوهایی میان هموطنان‌شان باشند.

خوشبختانه علایم مثبتی در جهت تحقق هر سه اولویت ذکر شده دیده می‌شود ولی برای تضمین عملی آنها توجه به نکات مهم زیرضروری است:

- از حیث روش، رفع حاشیه‌آفرینی و اختلاف‌افکنی‌ها در جبهه‌ی مخالفین کودتا و تمرکز بر کارآمدی و سرعت‌بخشی به آنها واجد اهمیت است.

- از بعد راهبردی، طرح «هرشهروند یک ستاد» و ایجاد شبکه‌ی اجتماعی به جای جبهه یا حزب سیاسی جدید، جواب‌گوی سازمان‌یابی موثر و مدرن در تحقق کامل این سه راهکار خواهد بود و با توجه به سرکوب شدید در داخل، ایرانیان خارج کشور، خاصه دانشگاهیان و نسل جدید با پند گرفتن از تجربه گران‌سنگ نسل‌های پیشین خود نقش برجسته‌تری در این میان خواهند داشت.

- از نقطه نظر رهبری جنبش باید یادآوری کرد که کودتاگران سعی خواهند نمود برای ساقط نمودن آقایان موسوی و کروبی ضمن فاصله‌گذاری میان ایشان جداگانه با آنان تسویه حساب نمایند و این دو همانگونه که قبل از انتخابات، تقسیم کار موفقی برای جلب طیف وسیع آرا به نمایش گذاشتند، می‌توانند با ادامه‌ی همان شیوه با تقویت ارتباط هوشمندانه و صمیمانه‌تر ضمن خنثی‌سازی آن ترفند، انگیزه و استقامت مردم را تقویت کنند. افرادی مانند هاشمی رفسنجانی همواره در بلوک مخالفین کودتاگران خواهند بود و باید اجازه داد او، بازی پیچیده‌ی خود را با مشی همیشگی‌اش انجام دهد.

بارعایت نکات یاد شده می‌توان چشم‌انداز امیدبخش‌تری به آینده‌ی جنبش سبز ترسیم کرد.

منبع : سايت گذار