بعنوان یک جهادی دلخسته که عمری در جبهه های حق علیه باطل جنگیده ام بر خود واجب دیدم مسائلی که در مدیریت جهاد کشاورزی بروجرد-استان لرستان می گذرد برای قضاوت خرد جمعی به اطلاع برسانم.

به دلایل گوناگون از جمله نداشتن برنامه کاربردی قوی و اعتماد بنفس و نیز ضعف در دانش حرفه ای ، مدیر جهاد کشاورزی بروجرد برنامه و حرف جدیدی برای گفتن و ابراز وجود نداردو تنها راهبرد وی برای اثبات خود،نفی دیگران است ،گویی این نکته برای او به یک باور تبدیل شده است چرا که در تحقق آن بسیار مسر است و در اتاقش فقط بر روی چابلوسان باز است تا بنظر برسد خیلی محبوب است.

مشخصه بارز مدیریت وقت شناسی می باشد..که با کمال تاسف آخرین نفری است که در محل کار حاضر میشود و اولین نفری که محل کار را ترک می کند می باشد  بدلیل بردن و آوردن فرزندانش به مدرسه آنهم با ماشین اداره  و صرف ناهار در منزل! زیر دستان هم تابع رئیس خود هستند و مرتب به عناوین مختلف محل کار خود را ترک می کنند (عملاٌ ساعت 9 صبح جهاد تعطیل است و ارباب رجوع سرگردان) البته این شخص بندرت مخالف دارد به دلیل اینکه اصلاٌکاری صورت نمی گیرد که بازخواستی به طبع آن وجود داشته باشد.وا اسفا به حال ما که در قبال بیکاری و دزدی از ساعات اداری پول حزام سر سفره خانواده می بریم.البته این امر بعنوان فرهنگ جهادی در ذهن همه نسوخ داده شده است!

راه هایی که به آینده ختم میشود یافتنی نیست بلکه ساختنی است. مدیر بروجرد چون بومی نیست  ودر حال بازنشسته شدن،فردی ناامید است که به کوچکترین روزنه ها جهت باقی ماندن در این تصدی دل می بندد و برای ابقاء خود به سفازش هر مقامی تن در می دهد،دریغ از منابع و فرصت هایی که از دست می روند و فریاد از ضررها و ضایع شدن حقوقی که هرروز انجام می شود.

بدفهمی و کج فهمی در ذهن و اندیشه او ریشه دوانده است ،عدم صراحت و قاطعیت او باعث شده است که روزانه شاهد تعویض مرتب ابلاغ ها بنا به پیشنهاد این و آن و افراد متملق و بادمجان دور قاب چین ها. اضافه کار بطور مساوی بین کارشناسان عادی تقسیم شده است و این امر باعث شده است که کارمندانی هم که بدنبال کار واقعی هستند ،خمود و بی انگیزه شوند چون فرقی بین کار کن و کارنکن وجود ندارد و همه بطور مساوی ماموریت نشسته هم می گیرند.ایشان با همکاری امور اراضی در پی تصاحب زمین و یا رشوه هستند و دنبال تشکیل شرکت آبیاری در تهران هستند.

مراکز خدمات که بعنوان صف اول خدمت رسانی  هستند با توجه به روحیه تحمیل شده مدیر عملاٌ تعطیل هستند و یکسری نیروی بی مسئولیت و خمود  در حال کار (بی کاری) در این مراکز هستند که بطبع مدیر که نه تنها هیچ اطلاعی از هدفهای اصلی و تفضیلی جهاد ندارد بلکه از برنامه های آنی و چشم انداز آتی هم بی اطلاع است و هیچ مسئولیتی از کسی نمی خواهد ،هیچ انگیزه ای برای کار ندارند و فقط روزمرگی می کنند.و کشاورزی منطقه رسماٌ رها شده است.

فردی که عادت کرده است فقط "بله قربان گو" باشد و به خود و نیروهای خود ارزش ندهد، نمی تواند روحیه جهادی داشته باشد و شایسته مدیریت در شهری که بنام آیت الله بروجردی مزین است را ندارد.

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست