گفتنی است، هنگامه شهیدی در روز سه شنبه ۹ تیر ۱۳۸۸ ودر پی دستگیریهای پس از انتخابات ریاست جمهوری بازداشت شد. در دوم آبان قرار مجرمیت برای او صادر شد و پرونده وی به دادگاه فرستاده شد و در اردیبهشت ۱۳۸۹ قاضی شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران در حکمی ناعادلانه وی را به شش سال حبس تعزیری به اتهام تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت کشور و توهین به رییس دولت محکوم کرد.
به همین مناسبت "جرس" با خانم ناهید کرمانشاهی مادرهنگامه شهیدی در خصوص وضعیت نامناسب جسمانی وی به گفتگو پرداخته که در پی می آید:
خانم کرمانشاهی می توانید در خصوص آخرین وضعیت دخترتان توضیح دهید؟ و آخرین ملاقاتی که با ایشان داشتید چه زمانی بوده است؟
هفته ای یکباربه مدت یک ربع ملاقات کابینی می دهند و خیلی سریع ساعت ملاقات تمام می شود. آخرین ملاقاتی که من با دخترم داشتم به صورت کابینی بوده و چهار هفته است که دخترم حق تماس تلفنی با خانواده را ندارد. من ماههاست که پیگیر گرفتن مرخصی برای هنگامه هستم اما تاکنون این امر میسر نشده است. هنگامه به شدت مریض است و از درد کلیه، معده و قلب رنج می برد اما نه تنها مرخصی به وی داده نشده بلکه از تماس تلفنی اش با خانواده هم جلوگیری بعمل می آید. این در حالی است که ملاقات حضوری، دسترسی به تلفن و مرخصی از حقوق "اولیه" و ابتدایی یک زندانی می باشد. دخترم در حال گذاراندن حکمش است و باید به این حقوق دسترسی داشته باشد. من هر چه تلاش می کنم تا بتوانم برای دخترم مرخصی بگیرم تا بتواند در بیمارستان درمانش را ادامه دهد به هیچ جایی نمی رسم. خود من هم مریض هستم ناراحتی قلبی و پادرد و زانو درد دارم دیگر خسته شده ام و دیگر نمی دانم باید به کجا و چه کسی رجوع کنم تا برای پیگیری معالجه بیماری دخترم جوابی بگیرم. در این ماه رمضان و گرما و با بیماری ام باید نگران و پیگیروضعیت وخیم جسمانی دخترم باشم بدون هیچ پاسخگویی. اگر هر چه زودتر دخترم برای برای معالجه بیماریهای گوناگونی که در زندان به آنها مبتلا شده به بیرون از زندان منتقل نشود وضعیت جسمانی اش "مشکل" ساز خواهد شد.
وضعیت جسمانی و روحی هنگامه چطور است؟
هنگامه از ششم اسفند داخل زندان است و حکمش اجرا شده و وضعیت جسمانی مناسبی ندارد و به خاطر بیماری هایش خیلی دارو مصرف می کند. علاوه بر اینها افسردگی و ناراحتی اعصاب هم پیدا کرده است. با این همه نه مرخصی دارد نه ملاقات حضوری، من نمی دانم در این شرایط چه کسی باید جوابگوی من باشد آقای دادستان یا کس دیگری. دخترم به حدی بیمار است که به مقدار زیادی باید دارو مصرف کند با این شرایط دیگر نمی تواند در زندان بماند و باید هر چه سریعتر در خارج از زندان معالجه شود. دخترم زمانی که بند 209 بود لوزه اش عفونت کرد و این ناراحتی هنوز ادامه دارد و تبش قطع و وصل می شود و خود دکترهای اوین گفته اند باید از لوزه اش تکه برداری شود. الان هم با اینهمه دارویی که مصرف می کند بسیار ضعیف شده است. به علت وخامت حالش دو بار از زندان به بیمارستان منتقل شده و تحت عمل ام آر آی مغز قرار گرفته و به علت مواردی که در ام آر آی دیده شده و گویای وخامت شدید حال وی بوده، هنگامه باید هر چه سریعتر به وسیله نورولوژیست معاینه شود و تحت درمان قرار گیرد. اما با تمام این شرایط مسئولین هیچ کاری برای درمانش انجام نمی دهند و ما همچنان در انتظار بسر می بریم و نمی دانیم دیگر به کجا باید رجوع کرد.
در ملاقات کابینی که با هنگامه داشتید خود وی از وضعیتش در زندان چه می گفت؟
چند وقت پیش با هنگامه ملاقات داشتم هنگامه ناراحت بود و از روزی که تماسش با خانه را قطع کرده اند خیلی ناراحت است چون حق و حقوقش را گرفته اند حقش ملاقات حضوی با خانواده اش است که ازش محروم است.
آیا وکیل هنگامه توانسته با وی ملاقات کند؟
وکیل ایشان که آقای محمد مصطفایی بود که از کشور خارج شد، من از آقای علیزاده طباطبایی خواهش کردم وکالت دخترم را قبول کنند بعد از آن وقتی هفته پیش آقای علیزاده طباطبایی برای صحبت کردن با هنگامه به زندان مراجعه کرده، به او اجازه ملاقات ندادند.
شما چه مدت است که برای هنگامه تقاضای مرخصی کرده اید؟
الان ماهها است که من پیگیر گرفتن مرخصی برای دخترم می باشم اما هنوزهیچ نتیجه ای نگرفته ام. حال هنگامه بسیار بد و وخیم است بطوریکه در زندان وی تحت درمان است و از وی عکسبرداری می شود. اما نمی دانم با اینکه خودشان می دانند حال دخیرم وخیم است چرا وی را به بیمارستان منتقل نمی کنند. من به آقای دادستان چندین بار نامه نوشته ام و تقاضای ملاقات حضوری با ایشان را کرده ام تا در خصوص بیماری دخترم صحبت کنم اما هیچ جوابی نمی دهند.
به عنوان آخرین سوال چه صحبتی با مسئولین دارید؟
من خواهر دو شهید هستم و دخترم بچه انقلاب است، این انقلاب و جمهوری اسلامی مگر مال ما نبوده است؟ من نمی دانم دخترم به چه جرمی باید در زندان باشد. هنگامه در خارج از ایران مشغول تحصیل بوده و برای ملاقات خانواده اش به ایران آمد و الان به نا حق در زندان، آنهم تحت این شرایط نگهداری می شود.
من از قوه قضاییه و از آقای دادستان می خواهم به وضعیت زندانیان وعلی الخصوص دختر من که در شرایط دشوار جسمانی بسر می برد توجه و رسیدگی کنند. خود آقای دادستان حدود دو ماه پیش که به داخل زندان رفته بودند و با هنگامه ملاقات داشته و قول پیگیری داده است اما تاکنون هیچ رسیدگی به وضع دخترم نشده است. همه مقدمات اولیه برای گرفتن مرخصی را انجام داده ایم اما هیچ جوابی نمی دهند و نمی گویند "چرا" مرخصی داده نمی شود. خود من از آقای دادستان تقاضای ملاقات کرده ام اما جوابی به من نمی دهند وهر بار که زنگ می زنم و با این پادرد مراجعه می کنم می گویند هر وقت زمانش رسید با شما تماس می گیریم. دیگر خسته شده ام نه تنها از قوه قضاییه بلکه از رهبری هم می خواهم تکلیف زندانیان سیاسی را مشخص کنند اگر زندانی هستند یکسری حقوقی دارند که باید رعایت شود، دختر من مطابق با همین حقوق اولیه باید تماس تلفنی، ملاقات حضوری و حق مرخصی داشته باشد اما هیچکدام را ندارد و آخرین حرفم این است که دختر من بشدت مریض است و باید در خارج از زندان تحت معالجه قرار بگیرد.
با تشکر از فرصتی که در اختیار جرس قرار دادید.
