داستان به اینجا ختم نشد از سوی افراطیون یهودی نیز خاخام اُوادیا یوسف، رهبر معنوی حزب سیاسی شاس که از وی بعنوان بالاترین مقام مذهبی یاد می شود گفت که خداوند باید محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی و فلسطینیان را با طاعون از صحنه جهان محو کند.

محمود عباس و نتانیاهو هر دو خسته از جنگ فرسایشی برای صلح به کاخ سفید راهی شده اند. هر دو خواستار صلح پایدار هستند. بیش از پنج دهه جنگ هر دو حریف را بارها به پای میز مذاکره ای آورده و هر بار عاملی منجر به عدم پای بندی به مفاد قراردادها شده است.

اینک که نمایندگان دو کشور با در نظر گرفتن همه کاستی ها و نقصانها برای به ارمغان بردن اندکی آرامش و صلح تن به مذاکره داده اند، افراطیون مذهبی می روند که دامنه درگیری و تضاد را گسترده تر کنند. یک سو گروهی که آتش می گشاید به مردم و دیگر آنان که تخم نفرت می پاشند هر دو در آتش جنگ و بی خانمانی بیشتر فلسطینان می دمند.

محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی، از زمان روی کار آمدن بنیامین نتانیاهو تاکید داشته که احیای مذاکرات مستقیم مشروط به توقف ساخت‌وسازهای اسرائیلی در کرانه باختری و شرق بیت‌المقدس است. او بر این باور است  که  این گفت و گو ها باید به استقلال کشور فلسطین در مرزهای پیش از جنگ سال ۱۹۶۷منجر شود.

در آن سو، نخست وزیر اسرائیل هم نگران صلح است و می خواهد که هرگونه پیمان صلح امنیت بلندمدت کشورش را تامین کند. او بر این باور است که با ترک لبنان و غزه این دو سرزمین به کانونی برای حمله به اسراییل تبدیل شد ه است و اینک بیم دارد که با واگذاری بیشتر سرزمینی،  دامنه عمل گروههای نظامی افزایش یابد و این بار قلب اسراییل در تیررس سلاحهای ارسالی قرار گیرد.

فاصله محمود عباس و نتانیاهو بیشتر از آن است تا با یک دور ه مذاکره بتوانند دست دوستی بفشارند، اما گفته می شود که تلاش‌های جورج میچل نماینده ویژه اوباما که از زمان روی کار آمدنش در کاخ سفید همت خود را برای حل این معضل دیرینه نهاده، توانسته است که اختلافات عمیق رهبران فلسطینین و اسرائیل را کاهش داده و زمینه گفت‌وگوهای صلح را فراهم کند. 

حضور این دو در کاخ سفید نشان از آن دارد که مذاکرات مقامات امریکایی با اسراییلی ها برای توقف شهرک سازی به نتیجه رسیده است. چرا که محمود عباس شهرک‌سازی را عامل اصلی توقف مذاکرات خوانده بود و پیشتر بارها تاکید کرده بود که مذاکره در باره مرزهای یک کشور فلسطینی در آینده، با توجه به فعالیت های خانه سازی اسرائیل در سرزمین های اشغالی مسخره خواهد بود.

اوباما که نهایی کردن مذاکرات صلح را در زمره اولویتهای ماموریت خود در کاخ سفید قرار داده ، ماههاست تلاش می کند طرف اسراییلی را برای توقف شهرک سازی در کرانه باختری رود اردن به نتیجه برساند و اینک نتانیاهو به رغم همه مخالفتهای تندروهای داخلی، می خواهد بر سر پیمان خود برای توقف این روند تا اواخر سپتامبر بماند.

محمود عباس تهدید کرده در هر مرحله ای از مذاکرات هم که باشد، کاخ سفید را ترک خواهد کرد اگر طرف اسراییلی بر پیمان خود نماند. اما طرف اسراییلی هم این بار به امید دستاوردی بر سر میز مذاکره نشسته است. یکی امنیت می خواهد و دیگری سرزمین.

اردن و مصر در میان کشورهای درگیر در مذاکرات صلح طی دو دهه گذشته انعطاف و واقع بینی بیشتری از خود نشان داده اند و تلاش دارند، پروژه شکست خورده صلح اسراییل و فلسطین را به سرانجام روشنی برسانند.

اوباما با همه تلاشی که طی سال گذشته در خاورمیانه انجام داده، نگاه واقع بینانه ای به این مذاکرات دوخته است. او می داند که نزاع طولانی اسراییل و فلسطین در خوش بینانه ترین روایت نیز با این مذاکرات ختم به خیر نمی شود و لی امید دارد که گفت و گو در فضایی ایجاد شود که راه بر ادامه کشتارها از هر دو طرف اسراییلی و فلسطینی بسته شود.  

توجه رسانه ها همه به کاخ سفید دوخته شده است. باید دید تا ساعاتی دیگر، طرف اسراییلی و فلسطینی تا چه میزان پایبندی شان را به خواسته های شهروندان نشان می دهند. یکی برای تضمین امنیت و دیگری برای بازپس گیری سرزمین به یغما رفته اش. شاید برای طرف اسراییلی زمان آن رسیده باشد که برای تامین جان ساکنانش از مرزهای تعریف شده در کرانه باختری عقب نشینی کند. اما آیا محمود عباس در مقامی هست که بتواند چنین تضمینی را به طرف اسراییلی بدهد؟

 

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست