یکشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۸ -
- 19 Jan 2020
22 جمادى الأولى 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
عکس‌های احمد زیدآبادی در دستان اعضای سازمان عفو بین الملل نروژ

جرس: 250 نفر از اعضای سازمان عفو بین‌الملل نروژ خواهان آزادی زندانیان سیاسی و مدنی و حذف مجازات‌های خشونت آمیز از جمله سنگسار و اعدام در ایران شدند؛ آنان با در دست گرفتن عکس احمد زیدآبادی اعتراض خود را به نبود آزادی بیان در جمهوری اسلامی اعلام کردند.
بنا به اخبار رسیده به جرس، محمد مصطفايي وکيل دادگستري که چندی پیش به دلیل فشارهای وارده به خاطر پیگیری پرونده سکینه آشتیانی و گروگان گرفته شدن خانواده اش مجبور به ترک ایران شده بود به دعوت سازمان عفو بين الملل نروژ در جلسه عمومي اين سازمان سخنراني کرد.


وی در این جلسه از کودکان ايراني که مدتها است مادر و يا پدر خود را نديده اند یاد کرد که "والدينشان تحت شکنجه حاکمان جمهوري اسلامي قرار داشته و در بدترين شرايط به دليل نبود آزادي بيان و عقيده مورد بازخواست و فشارهاي روحي و رواني قرار مي گيرند".


او همچنین به فرزند سه ساله نسرين ستوده که 48 روز است مادرش در بازداشت انفرادي و در اعتصاب غذا قرار دارد و نتوانسته است او را در آغوش گيرد، اشاره کرد.
محمد مصطفایی فرزند چهار ساله محمد اوليايي‌فر را یاد آورد که نه ماه است پدرش در حبس به سر برده و از مهر و محبت والدين خود محروم است.


وی در این سخنرانی به زندانيان گمنامي اشاره کرد که صداي زجر و درد و شکنجه شان را هيچ کس در هيچ نقطه اي از جهان نمي شنود و يا کودکاني که با پدر و مادر خود ناچار شده اند خاک ايران را ترک کنند و از سرزمين مادرشان رانده شده و نياز به حمايت دارند.


در این جلسه ۲۵۰ نفر از اعضای سارمان عفو بین الملل نروژ برای همراهی، حمایت و بیان اعتراض خود به نبود آزادی بیان در ایران، عکسهایی از احمد زیدآبادی که از زمان بازداشتش یک روز را هم به مرخصی نیامده است، را در دست گرفتند.


این وکیل دادگستری در بخشی دیگر از سخنانش گفت: پس از پيروزي انقلاب اسلامي در 31 سال پيش، توقع همگان بر اين بود که وضعيت حقوق بشر در ايران بهبود يابد و قوانين عادلانه و مطابق حقوق بشرجايگزين قوانين ناقض حقوق بشر از جمله اعدام، شکنجه، تبعيض هاي نابرابر نسبت به زنان گردد و مهم اينکه همه بر اين باور بودند که دموکراسي جايگزين نظام پادشاهي خواهد شد.


وی ادامه داد: اما تجربه 31 ساله نشان داد که نه تنها هيچگونه تغييري در وضعيت نابسامان حقوق بشر حاصل نگرديد بلکه وضعيت از آنچه بود به مراتب بسيار بدتر و دهشتناک شد؛ سنگسار، اعدام اطفال زير 18 سال، اعدام هاي فراقانوني و خوسرانه، تشکيل دادگاههاي تشريفاتي و صوري، اعمال خشونت نسبت به زنان و حجاب اجباري، اعمال فشار بر گروههاي سياسي مخالف دولت حاکم، زنداني کردن حقوقدانان، دانشجويان، روزنامه نگاران، اساتيد دانشگاه و بسياري از اعمال برخلاف حقوق بشر که پيش تر نبود، بر زندگي ايراني ها افزوده گشت. حال نيز بسياري از فعالين حقوق مدني و سياسي به حبس هاي طولاني مدت توام با تبعيد محکوم مي گردند.


وی افزود: ناقضان حقوق بشر کساني هستند که براي حفظ قدرت دست به هر جنايتي مي زنند. يا بر پايه نظام ديکتاتوري عمل کرده يا به نام اسلام جنايت مي کنند يا توان رهبري شايسته بر ايجاد امنيت بهداشتي، اجتماعي، اقتصادي، سياسي و قضايي کشورشان را ندارند و حاکمان جمهوري اسلامي خصوصيات هر سه دسته را به خود اختصاص داده اند. به نام اسلام و با ثروت و قدرتي که در دست دارند و به دليل ناتواني در اداره کشور و حفظ قدرت دست به هر جنايتي زده و صداي مخالف خود را سرکوب مي کنند. اين رويه در ديگر کشورهاي ناقض حقوق بشر نيز وجود دارد و اينجاست که نقش سازمان عفو بين الملل پر رنگ تر و حساس تر مي گردد.

 

وی در آخر ضمن بیان اینکه صرف نوشتن چند بيانيه و گزارش نقض حقوق بشر در ايران کافي براي عقب راندن ناقضان حقوق بشر نيست از سازمان عفو بين الملل خواست تا در خصوص کشور جمهوري اسلامي با جديت و توان بيشتري برخورد کند.
 

ارسال به :