علی قلی زاده، عضو دفتر تحکیم، که خود نیز پاییز امسال بازداشت و مدتها در زندان اوین به سر برده بود، در پیام خود به ضیاء نبوی، ضمن تاکید بر بیگناهیِ وی و تکذیب اتهاماتِ وارده، اظهار امیدواری کرد که سال آینده در آزادی جشن گرفته شود.

متن پیام علی قلی زاده به ضیاء نبوی به شرح زیر است:

من با چند هزار كیلومتر فاصله از تو به امید آزادی تو و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی، به تو در سلول های سرد و نمور زندان كارون اهواز سلام می گویم.

این پیام به بهانه سالروز تولد تو در شب یلداست ، یلدای امسال با یاد تو و به نام تو برای همیشه در تاریخ خواهد ماند.

تولدت مبارك ضیا جان! بر تو و بر خانواده ات كه آزادمردی همچون تویی را پروش داده اند.

تو در كنكور كارشناسی ارشد سال ٨٧ ستاره دار شدی و علی رغم كسب رتبه تك رقمی ات ، به شیوه ای ناجوانمردانه و غیرقانونی از تحصیل در مقطع كارشناسی ارشد بازماندی و من نیز در سال ٨٨ به جمع دانشجویان ستاره دار پیوستم. یادم می آید در روزهای قبل از كنكور كارشناسی ارشد سال ٨٨ ، تو كه با همراهی دیگر یارانت شورای دفاع از حق تحصیل را تاسیس كرده بودی ، به من امیدواری می دادی و می گفتی : " علی ! خوب كنكور بده كه امسال دیگر ستاره دار نخواهیم داشت و همه با هم به دانشگاه می رویم."

میگفتی هر دولتی كه غیر از این دولت بیاید ، دیگر ستاره دار نخواهیم داشت. ولی نشد آنکه ما و ملت می خواستیم و این دروغگو هایی كه وجود من و تو را انكار می كردند ،همچنان و برای چند روزی بیشتر در قدرت مانند. و من و تو ایمان داریم كه "ظلم" رفتنی است و "حق" است ، كه ماندنیست.

قرار گذاشته بودیم كه " همه با هم" در سال ٨٨ به " دانشگاه " برویم ، ولی از " اوین" سر درآوردیم و اوین شد دانشگاهمان.

همان ها كه تو را ستاره دار و وجودت را تكذیب كردند ، تو را در اوین هم تحمل نكردند و به دورترین مكان ممكن در زندان كارون اهواز تبعیدت كردند. زندانی كه دیگر " دانشگاه اوین " نباشد و حتی از امكان ملاقات با پدر و مادرت هم محروم شوی.

اما من یقین دارم كه تو " كارون" را هم "دانشگاه" خواهی كرد و رنج دوری از دوستان و خانواده ات را تحمل خواهی كرد.

تو را از ۴ سال پیش كه برای اولین بار در نشست های دفتر تحكیم وحدت دیدمت ، به خوبی می شناسم.

من هم مانند دیگر دوستانت به بیگناهی تو شهادت می دهم. و شهادت می دهم بر اینكه ایراد اتهام كذب و مضحك هواداری از باند تروریستی رجوی به تو، تنها یك دستاویز است برای انتقام جویی از تو و فعالیت های مسالمت آمیزت در دفاع از حق انسانی و اولیه تحصیل و تلاشهای شجاعانه ات در افشای وقیح ترین دروغگویان تاریخ ایران زمین.

همانطور كه خودت این اتهام را یك ننگ دانستی و هرگز آن را قبول نكردی ، من نیز آن را نمایشنامه ای زشت از كینه جویی قلدرهای زمان از تو می دانم.

در دادگاهی كه به دستور بازجویانت قرار باشد تو محكوم شوی ، همین انكار اتهام هم شده است مدرك علیه تو! گفته اند چون بعضی از بستگان تو مجاهد هستند ، تو نیز به این گروه گرایش داری.

 چه ادعای مضحكی! اگر گرایش های سیاسی بستگان جرم محسوب شود ، پیش از تو باید حسین شریعتمداری و همسرش به این جرم محاكمه شوند كه بستگانشان از روسای این گروه تروریست ضد میهنی هستند.

و تو چه بی پروا این سناریو را در نامه هایت به بیرون از زندان رسوا كردی و گفتی كه هیچ مدركی بر علیه تو در پرونده ات وجود ندارد و از این گروه انزجار داری.

هیچ شب و روزی نیست كه به تو و دیگر یاران دربندمان فكر نكنم.  به تو ، بهاره ، عبدالله ، مجید دری ، مهدیه ، مجید توكلی ، عماد ، میلاد ، حسن اسدی و ...

تولدت مبارك . امسال كه نشد ، اما سال آینده با هم و دركنار پدر و مادرت تولدت را جشن می گیریم.