جــرس: یک نماینده اصلاح طلب مجلس با اشاره به عدم بازسازی مناطق و شهرهای جنگ زدۀ کشور بعد از بیست و سه سال خاتمۀ جنگ گفت "بعد از پایان جنگ به تعدادی از مردم پولی دادند تا آلونكهایی بسازند و اسمش را بازسازی گذاشتند" و امروز عدم رسیدگی به مناطق جنگی، از موضوعاتی است كه مسوولان مختلف كشور باید در قبال آنها به مردم پاسخگو باشند."
به گزارش ایسنا، داریوش قنبری، نماینده ایلام در مجلس شورای اسلامی، در خصوص مشكلات مردم شهرهای جنگزده از جمله شهر مهران و خرمشهر گفت: بعد از جنگ یك عده تیولدار و فئودالهای جدید در استان ایلام شكل گرفت كه در واقع از قدرت خاصی هم برخوردار هستند و با تهدید مدیران اراضی مرغوب كشاورزی را به اسم خود ثبت كردهاند؛ به طوری كه الان افرادی در این استان هستند كه حدود دویست هكتار زمین را به اسم خود ثبت كردهاند؛ در حالی كه ما میتوانیم با در اختیار قرار دادن پنج هكتار از این زمینها یك شغل آبرومندانه برای هر جوان ایلامی به وجود آوریم ولی متاسفانه در حال حاضر در مناطق جنگ زده مانند شهر مهران، دهلران و خرمشهر با سیل جوانان بیكار و متقاضی كار مواجه هستیم.
وی افزود: بعد از جنگ در همین شهر مهران یك عده فئودالهای جدید اراضی كشاورزی را به اسم خود ثبت كردند و از طرفی دیگر مردم این شهر به علت مشكلات مختلف اقتصادی و اجتماعی با یاس و ناامیدی به محیط زندگی خود نگاه میكنند؛ چرا كه فرصت كشاورزی به آنها داده نمیشود.
قنبری ادامه داد: از طرف دیگر فرصتهای صنعتی چندانی در این شهرستان ایجاد نشده و بسیاری از اراضی شهرستان مهران همچنان زیر كشت مینهای به جا مانده از دوران جنگ است و كسی رغبت نمیكند در شهرستان سرمایه گذاری كند، حتی فرصتی هم كه از این شهرستان برای تردد به عتبات عالیات ایجاد شده است در انحصار شركتی به نام «شمسا» است كه مردم بومی مهران را از این فرصت شغلی هم محروم كرده است بطوری كه واقعا مردم این شهر در حال حاضر در ناامیدی زندگی میكنند.
وی در خصوص بازسازی این شهر پس از پایان جنگ نیز گفت: بعد از پایان جنگ به تعدادی از مردم پولی دادند تا آلونكهایی بسازند و اسمش را بازسازی گذاشتند، ولی بازسازی به معنای واقعی كلمه به معنی بازسازی فرصتهای شغلی است؛ چرا كه زمانی كه شهر مهران در اشغال بود و مردمش زیر گلولههای موشك دشمن بودند شهرهای دیگر كشور با دلار هفت تومانی مشغول استفاده از فرصتها بودند. الان هم كه چندین سال از جنگ میگذرد متاسفانه توجه چندانی به این شهر و دیگر شهرهای جنگ زده نمیشود؛ به طوری كه حتی منابع خدادادی منطقه نیز در معرض یغمای كشور همسایه است.
وی با بیان اینكه طبق برآوردهای كارشناسی كه در منطقه انجام شده فقط حدود هفت میلیون بشكه نفت ذخیره حوزههای نفت آذر و چنگوله است گفت: هماكنون این منابع در معرض چپاول كشور همسایه است و به سرعت بسیار زیادی كشور همسایه در حال شروع كار بهرهبرداری از این حوزههای نفتی است و ما همچنان در این زمینه هم در حال كم كاری مسوولان هستیم و همان بلایی كه در پارس جنوبی سر ما آمد و قطریها در استخراج منابع نفت و گاز از ما جلو افتادند چند سال دیگر در مهران تكرار خواهد شد.
وی ادامه داد: متاسفانه به بازسازی مناطق جنگ زده پس از جنگ توجه چندانی نشده است؛ حتی ما در شهر ایلام هم همچنان در كوچه و خیابانهای شهر جای بمبها و موشكهای ارتش عراق را میبینیم و هنوز خیابانهای جنگزده ایلام هم مورد بازسازی آن چنانی قرار نگرفتهاند و متاسفانه بیتوجهی به این مناطق آنقدر زیاد شده است كه مردم این مناطق از ما تنها تقاضای هوا برای زنده ماندن دارند؛ چرا كه گرد و غباری كه در این شهرها وجود دارد تنفس را برای مردم این شهرها سخت كرده است؛ به طوری كه مردم مقاوم استان ایلام كه در دوران دفاع مقدس هیچ گاه از شهر خود خارج نشدند و حتی مهاجر پذیر هم بودند، امروز این مردم كه در زیر موشك و بمباران ارتش بعث مقاومت كردند به علت گرد و غبار در حال فرار كردن و كوچ كردن از این شهرها هستند و این مشكلات، واقعیتهای تلخ مناطق جنگ زده هستند.
وی افزود: الان خواسته مردم جنوبی و غربی كشور كه زمانی محنتهای جنگ را تحمل كردهاند تنها هوای سالم برای نفس كشیدن است، ولی متاسفانه به این خواسته هم توجه نمیشود؛ چه برسد به بازسازی مناطق جنگ زده كه شاید برای آقایان لوكس به نظر برسد.
قنبری در خصوص رسیدگی به مشكلات مردم شهرهای جنگزده از جمله شهرهای خرمشهر و مهران ادامه داد: وقتی مشكل آب این مناطق هنوز حل نشده مشخص است كه فرصتهای دیگر مانند كشاورزی، صنعت و توسعه این شهرها در چه حدی است.
وی دلیل توجه نشدن به مشكلات مردم خرمشهر، مهران و مناطق جنگ زده و عدم بازسازی این شهرها را توجه تصمیم گیران به مناطق مركزی كشور دانست و ادامه داد: مسوولان كشور تنها به برخی از نقاط خاص كشور توجه داشتهاند و دیگر شهرها را خیلی مهم تلقی نمیكنند، و در كل اگر به نسبت دیگر مناطق مقایسهای كلی انجام شود خواهیم دید كه خیلی از فرصتهای ابتدایی زندگی در این شهرها وجود ندارد.




