چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ -
- 19 Feb 2020
23 جمادى الثانية 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
احمدقابل: مدیریت بر مجموعه ای پر از عیب و نقص افتخار نیست
جرس: احمد قابل، نويسنده، قرآن پژوه و نوانديش ديني، در دادگاه تجدید نظر به ۲۰ ماه حبس قطعی محکوم شد و برای گذراندن دوران محکومیت باقی مانده خود امروز در حالی که روزه بود به زندان "وکیل آباد مشهد" رفت.  این شاگرد  آيت الله منتظری، پس از حوادث انتخابات رياست جمهوری گذشته چند نوبت به جرم اهانت به رهبری و تبلیغ علیه نظام بازداشت شده است. 
 
 
هاشم‌‌خواستار، عضو کانون صنفی معلمان نیز که مدتها ست در زندان وکیل آباد به سر می‌برد و چندی پیش با نگارش نامه‌ای از زندان به رئیس قوه قضاییه به توضیح شرایط نابه‌سامان زندان وکیل‌آباد مشهد پرداخته بود، به رغم پایان دوره محکومیت آزاد نشد و به واسطه‌ی این نامه به "تشویش اذهان عمومی" متهم شد. او که دو سال محکومیت خود را در زندان وکیل‌آباد مشهد گذرانیده بود، وضعیت این زندان را "ننگ ملت ایران و بشریت" عنوان کرده و آن را به "اردوگاه‌های مرگ هیتلر" شباهت داده بود.
 
زندان وکیل‌آباد مشهد، بیش از یک سال است که به دلیل انتشار اخباری مربوط به اعدام‌های دسته‌جمعی و گاه مخفیانه و همچنین نقض گسترده حقوق بشر مورد توجه جدی فعالان حقوق بشر قرار دارد.
با احمد قابل، که خود نیز پیش از این چندین ماه را در این زندان به سر برده و باید روز یکشنبه، بار دیگر خود را برای گذراندن ادامه‌ی دوره‌ی محکومیت به این زندان معرفی کند، درباره‌ی شرایط زندان وکیل‌آباد و دلایل سخت‌گیری حاکمان بر زندانیانی که از شرایط این زندان سخن می‌گویند، به گفت‌وگو نشسته‌ایم که در پی می‌آید:
 
 
با تایید حکم 20 ماه حبس تعزیری صادر شده، شما باید در روزهای آتی خودتان را به زندان مشهد معرفی کنید. شما چه وقتی برای تحمل حبس باقی‌مانده خودتان را معرفی می‌کنید؟
من روز یکشنبه صبح باید خودم را برای بازگشت به زندان وکیل‌آباد مشهد معرفی کنم.
 

 اتهامات وارده بر شما برای صدور این حکم چه بوده است؟
دو مورد را در پرونده‌ی من اثبات شده فرض کردند. یکی اهانت به رهبری که طبق قانون از ۶ ماه تا دو سال حبس دارد و برای من دو سال زندان داده‌اند. دیگری تبلیغ علیه نظام است که حداکثر یک سال زندان دارد و در دادگاه بدوی همین یک سال زندان را برای من در نظر گرفتند. حکم دادگاه بدوی عملا سه سال زندان بود، منتهی دادگاه بدوی ۱۶ ماه از دو سال زندانی که به خاطر اهانت به رهبری در نظر گرفته شده بود را تبدیل به چهار میلیون جزای نقدی کرد و بعد از مجازات تکمیلی استفاده کرده بود که سه سال محرومیت از سخنرانی، مصاحبه، نوشتن و انتشار مطالب و سه سال هم تبعید به شهرستان فریمان و عدم خروج از این شهرستان را شامل می‌شد. در دادگاه تجدید نظر این محرومیت‌های سه ساله کلا برداشته شد و در حقیقت آن ۱۶ ماه حذف و عملا ۲۰ ماه دیگر باقی مانده که توسط این دادگاه تایید شده است. بنابراین طبیعتا باید ۲۰ ماه زندانی بکشم که یک سال از آن مربوط تبلیغ علیه نظام و هشت ماه باقی مربوط به اهانت به رهبری است. مجموعا چون تاکنون ۱۴ ماه در بازداشت بوده‌ام باید ۵ ماه و اندی همچنان در زندان بمانم.
 
شما قرار است دوباره به زندان وکیل‌آباد مشهد بروید. زندانی که هاشم خواستار معلم زندانی آن را به "اردوگاه‌های مرگ هیتلر" شباهت داده بود . شما وضعیت این زندان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
یکی از مشکلات اصلی که نه فقط در زندان وکیل‌آباد، بلکه در اکثر زندان‌ها گریبان‌گیر زندانیان بالاخص زندانیان سیاسی است دخالت ارگان‌های رسمی ولی غیر مسئول در مسائل زندانیان است؛ مانند عدم اجازه‌ی مرخصی یا استفاده از تلفن یا قطع ملاقات‌ها. دیگر مسائلی است که نه فقط زندانیان بلکه مسئولان زندان را نیز به گلایه وا داشته است؛ به نحوی حتی کسانی که در اداره‌ی امور زندان‌ها حضور دارند خودشان هم از وضعیت نابسامان زندان‌ها و بی‌توجهی مسئولان نسبت به امکانات زندان و کثرت زندانیان و برخورد قضات و بی‌مبالاتی آن‌ها درباره‌ی ظرفیت زندان‌ها و محکوم کردن افراد به حبس بسیار ناراحت هستند. البته من در این مورد با تلویزیون رسا گفت‌وگوی مفصلی داشته‌ام که شاید تکرار آن‌ها مفید نباشد.
 
هاشم خواستار، معلم زندانی، به دلیل نامه‌ای که چندی پیش به رئیس قوه قضاییه نوشت و وضعیت این زندان را "اسف‌بار" توصیف کرد متهم به تشویش اذهان عمومی شد و با این که دو روز پیش دوره‌ی محکومیت‌اش به پایان رسید از زندان آزاد نشد. فکر می‌کنید دلیل حاکمیت برای این همه سخت‌گیری و مقابله با انتشار اخبار مبنی بر شرایط زندانیان چیست؟
 شاید حاکمیت تصور می‌کند که نگفتن این مطالب به نفعش هست. در صورتی که اگر خوب دقت کنیم و برآورد عقلانی داشته باشیم از مسائل، رسانه‌ها اگر بتوانند کمبودها و مشکلات را در مدیریت‌های میانی علنی کنند و بتوانند حتی گزارش‌هایی به صورت مستند پخش کنند، مدیران رده‌ی بالای کشور می‌توانند چاره‌ای برای این امر بیاندیشند. ولی اگر بنا باشد که رسانه‌ها نتوانند نسبت به مدیران رده‌ی میانی و دستگاه‌های تحت مدیریت آن‌ها هیچ‌گونه گزارشی که ناشی از کمبودها و نواقص هست را مطرح کنند، کمترین مشکل آن است که مسئولان رده‌ی میانی ممکن است سوءاستفاده کرده و مسئولان رده‌ی بالا متوجه نشوند که زیرمجموعه‌ی مدیریتی آن‌ها چه اتفاقاتی در حال وقوع است و این زمانی کشف شود که دیگر دیر شده باشد. بنابراین تا دیر نشده باید چاره‌ای برای آن اندیشید.
من به نظرم می‌آید که منطق حتی اقتضا می‌کند کسانی که خطر می‌کنند و این مسائل را بیان می‌کنند، آن‌ها که خودشان در زندان بودند و شرایط محیط را مشاهده کردند، باید از سوی مدیران رده‌ی بالای کشور مورد تشویق و پرس و جوی مشورتی قرار دهند تا خبرها را به آن‌ها بدهند تا مدیران رده بالا بتوانند در صورتی که مدیران زیرمجموعه‌شان مدیران ناموفقی بودند با تغییر در موقعیت‌ها شرایط را سامان دهند و اگر مشکلاتی دارند، مشکلات مدیران را برطرف کنند تا اوضاع به سامان شود. هیچ مدیر رده‌ بالایی در کشور نمی‌تواند افتخار کند در کشوری و در مجموعه‌ای فعالیت می‌کند که پر از عیب و نقص و گرفتاری است. طبیعتا باید باشند کسانی که عیوب را اعلام کنند تا آن‌ها بتوانند نسبت به رفع آن‌ها اقدام کنند و آن موقع می‌توانند افتخار کنند که در کشوری متصدی مسئولیت‌ها هستند که دارای کمترین عیوب و مدیریت میانی و بالایی مناسب است. در این صورت متصدی بودن قابل افتخار است ولی اگر بنا باشد مشکلات گفته نشود چنین دستگاهی جای افتخار ندارد.
 
نام زندان وکیل‌آباد، مدتی است که با اخباری مبنی بر اعدام‌های مخفیانه گره خورده، اعدام‌هایی که بعضا از سوی حاکمیت تایید و گاه تکذیب می‌شود و در کل فضایی ویژه و شاید امنیتی به این زندان داده است. فکر می‌کنید ممکن است برخوردهای شدید با کسانی که به هر نحوی راجع به شرایط زندان اطلاع‌رسانی می‌کنند در راستای همین فضای ویژه باشد؟
من شرایط ویژه‌ای در زندان مشهد، به این معنایی که شما از نظر امنیتی می‌گویید نمی‌بینم. اکثر این اعدام‌ها مربوط می‌شود به مواد مخدر و طبیعی است که داستان مواد مخدر از نظر حاکمیت جرمی امنیتی – سیاسی تلقی نمی‌شود و یک جرم عمومی است. اما به خاطر ضررهایی که به جامعه می‌زند کیفرهای سنگینی برای‌اش در نظر گرفته شده که می‌شود در زمینه‌ی این کیفرها مناسب هست یا نه، بحث علمی صورت بگیرد و من هم که سال گذشته مطالبی را در این زمینه مطرح کردم به همین منظور بود که مسئولان امر سیاست‌ها را بازنگری کنند شاید که راه‌کارهای بهتری را به دست بیاورند. به هر حال جمعیت زیادی در این زندان هستند و عمده‌ی آنان قاچاقچیان مواد مخدر هستند و طبیعتا خیلی از آن‌ها به دلیل این که چند باره اقدام به این کار کردند احکام سنگینی دارند و احکام اعدام زیاد دارند. به هر حال این اعدام‌ها اگر قانونا صحیح باشد، در روز صدور حکم به اجرای آن نیز فکر شده، مانند تمام زندان‌ها که حکم اعدام در آن‌ها اجرا می‌شود. منتهی تراکم جمعیتی قاچاقچیان در زندان مشهد البته خیلی زیادتر از جاهای دیگر است چون مرزهای زیادی با افغانستان و پاکستان دارد.
 
البته من بیشتر منظورم از فضای امنیتی همان تکیه بر "مخفیانه" بودن اعدام‌ها بود که شاید زندانیان تنها شاهدان آن هستند و با همین دلیل نسبت به زندانی‌ که هر خبری نسبت به شرایط زندان منتشر می‌کند در همین راستا سخت‌گیری مضاعفی اعمال می‌کنند.
البته خوب این خبر همیشه هست و از سوی افراد سیاسی مطرح نمی‌شده. خود ماموران زندان، خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام این‌ها همه خبرها را منتقل می‌کنند. به این معنا که کسی که کارمند زندان وکیل‌آباد هست، کسی که خودش صحنه‌ی اعدام را می‌بیند، مامور نیروی انتظامی که اعدامی‌ها را همراهی می‌کنند از بند تا سوئیت‌ها و بعد از سوئیت‌ها تا پای چوبه‌ی دار، این‌ها همه خانواده دارند، بیرون می‌روند و به هر شکل این موضوع را مطرح می‌کنند. سرباز باشند یا درجه‌دار یا افسر نگهبان دیگر زندانیان که با آن‌ها دمخور هستند و به مرخصی می‌روند یا آزاد می‌شوند، این‌ها همه طبیعتا همه خبرها را منتقل می‌کنند و چیزی نیست که بشود جلوی‌اش را گرفت. چون صحبت یک نفر و دو نفر نیست، صحبت ده‌ها و صدها و شاید هزاران نفر است که از ماجرا مطلع می‌شود و طبیعی است که وقتی از ماجرا اطلاع پیدا کردند چهر‌ه به چهره خبر را نقل می‌کنند. درست است که رسانه‌های داخل کشور محروم هستند از انتشار اخبار آن، اما کافی است یک یا دو نفر در این جمعیت دسترسی به اینترنت داشته باشند، که امروز در دسترس همگان هم هست، بلافاصله اخبار منتشر خواهد شد. این حساسیت‌ها هست، نه این که نیست. اما باید بدانند این گونه نیست که افراد خاص این موضوعات را مطرح کنند، بلکه جمع کثیری هستند که کنترل آن‌ها مشکل است و نمی‌توان با تمام آن‌ها برخورد کرد. 
 
سپاس از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.
 
ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.