دوشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ -
- 24 Apr 2017
27 رجب 1438 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
روزه روزی برای مبارزه

رمضان آمد. ماه روزه و نخوردن و نیاشامیدن. روزه از مریض برداشته شده است . از کسانیکه نخوردن و نیاشامیدن برای سلامتی جسم آنها مضر است. چنانکه قرآن می گوید "لیس علی المریض حرج". اما چگونه می توان مریض بود و روزه نگرفت؛ با آنکه پر خوری سرمنشاء همه بیماریها و ام الامراض و روزه شفای همه مرضها و دارو و درمان همه بیماریهای جسم و جان است؟


اگر از مفهوم فقهی صرف روزه صرفنظر کنیم و به مفاهیم انسانی و عرفانی و معنوی و سیاسی و اجتماعی آن نیز توجه کنیم با این درک روزه نه تنها از مریض ساقط نیست بلکه بر هر مریضی واجب و اصلا برای شفای امراض او لازم است و برای آدم سالم آنقدر ضرورت ندارد که برای شخص مریض دارد؛ چه آنکه روزه برای سلامت جسم و جان بسیار لازم و ضروری است و هر مرضی را شفا می دهد.


روزه تلاشی برای ترک عادات روزانه است که خوردن و آشامیدن هم یکی از این عادات روزانه است. بکوشیم تا در این ماه خود را از شر همه عادتها چه بد و چه خوب رها کنیم. حتی عادت نماز خواندن . نمازی که بر حسب عادت خوانده شود هیچ ارزش و اثری برای انسان ندارد و یک رفع تکلیف است و در پیشگاه خدا هم هیچ ثوابی ندارد. چه آنکه نماز خواندن بر حسب عادت و بدون اختیار مثل نماز خواندن آدم مست است که اختیار از او سلب شده و خدا آنرا منع کرده . "لا تقربوا الصلاة و انتم سکاری حتی تعلموا ما تقولون". "در حالت مستی به نماز نزدیک نشوید تا بدانید که چه می گوئید". نماز بر حسب عادت مثل نماز آدم مست است زیرا هیچیک از آنها متوجه نیستند که چه می گویند.


عادتهائی که ما بدون انتخاب و اختیار خود و بدون تفکر و تصمیم گیری انرا بطور خودکار و خوبخودی انجام می دهیم ما را از انسان بودن خودمان دور می کنند زیرا قدرت تفکر و تصمیم گیری و انتخاب و اراده را از ما می گیرند و ما را به آدمی بی اراده و بی فکر تبدیل می کنند. روزه ترک عادتهای روزانه است هر عادتی حتی عادتهای مشروع و طبیعی و غریزی. روزه فرصتی برای به خود آمدن و تقویت اراده است. روزه یعنی تمرین مواظبت از نفس و مراقبت از خود . روزه یعنی تلاش برای پاک کردن جسم و جان از پلیدیها و ناپاکیها. روزه یعنی کنترل و مهار امیال نفسانی که خوردن و آشامیدن هم یکی از آنهاست.


رمضان یک فرصت است. فرصتی استثنائی برای خود سازی و جامعه سازی و تغییر سرنوشت و تقدیر فردی و جمعی خویش و نوشتن سرنوشت و تقدیر خود به دست خویش. لذا شب قدر هم در این ماه قرار دارد. هر ملتی برای تغییر سرنوشت خود باید از درون خویش متحول شود. خدا سرنوشت هیچ ملتی را تغییر نمی دهد تا آنکه خود از درون خویش متحول شوند. ماه روزه روزی برای خودسازی و تغییر از درون و شب قدر شبی برای تغییر سرنوشت خویش است. و این هر دو در یک ماه محقق می شوند.


تحول از درون یعنی خودسازی و خودسازی مقدمه و پیش نیاز و شرط لازم برای جامعه سازی و تغییر سرنوشت اجتماعی و سیاسی هر ملتی است. اگر هر یک از ما بعنوان عضوی از جامعه انسانی و ایرانی از درون خود متحول و خداگونه شویم و بر امیال نفسانی و هواهای شیطانی خود پیروز شویم و مهار نفس خود را به دست گیریم هر یک از ما به امام و رهبر جامعه خود تبدیل می شویم و آنگاه که همه چنین شوند سرنوشت جامعه و ملت ما تغییر خواهد کرد و وعده الهی برای پیروزی مستضعفین و به امامت و وراثت رسیدن آنان بر زمین محقق خواهد شد.


شرط تحقق وعده الهی برای پیروزی مستضعفان در همین آیه نهفته است که مستضعفان و محرومان و عقب افتادگان زمین باید از درون خویش متحول و دگرگونه شوند و به ائمه و امامان و رهبران جامعه خود تبدیل شوند و هر گاه که همه آنها چنین شدند و همه آنها امام و رهبر شدند آنگاه وعده الهی نیز محقق خواهد شد.


لذا از این منظر و دیدگاه روزه یک فعالیت عبادی صرف نیست بلکه یک مبارزه تمام عیار فرهنگی و ورزشی و سیاسی و اجتماعی است. در این ماه اگر هر فرد و هر ملتی معنای حقیقی روزه را بفهمد و بر پایه این فهم درست تصمیم بگیرد که خود را با روزه بسازد و از درون متحول کند لذا سرنوشت و تقدیرش در این ماه و در شب قدر تغییر خواهد کرد و در مبارزه سیاسی خود با ستمگران پیروز خواهد شد و خداوند این معنا را تضمین کرده است.


لذا این ماه یک فرصت استثنائی برای ملت در حال مبارزه ایران است. ملت ما وقتی می تواند در مبارزه سیاسی و اجتماعی خود با نظام استبدادی ولایت فقیه پیروز و از قید نظام سلطه رها شود و کشور و جامعه ائی آزاد و آباد بر پا کند که در مبارزه درونی خویش موفق و بر نفس خود مسلط شود و از درون تغییر کند. جنبش سبز وقتی پیروز می شود که درون هر یک از ما سبز شود. تا وقتیکه درون و دلهای ما سنگ و سخت و سیاه باشد چگونه می توان انتظار داشت که جامعه سبز و متحول شود؟


فرصت تغییرتقدیر و سرنوشت فردی و جمعی و ملی و اجتماعی و سیاسی ما از همین الان و از اول ماه رمضان آغاز شده و داور سوت شروع مسابقه را به صدا در آورده است. شرکت در این مسابقه و مبارزه و تمرین برای همه اعم از زن و مرد و پیرو جوان و مریض و سالم ؛ آزاد و در عین حال واجب و لازم است و همه می توانند و باید در آن شرکت کنند.
هیچ کس نمی تواند و نباید به هیچ بهانه ائی از شرکت در این رزمایش و تمرین ورزشی و مبارزه سیاسی صرفنظر کند. حتی آنهائی که نخوردن و نیاشامیدن برای آنها مضر است و به توصیه پزشک و یا به تشخیص خود از گرفتن روزه معذور شده اند.


بسیاری از کسانی که بدلیل بیماری توسط دکتر معالج یا به تشخیص خویش از روزه گرفتن منع و معذور شده اند بخاطر ضرری است که نیاشامیدن و بی آبی و تشنگی متوجه سلامتی ایشان می کند. بنده خود نیز از جمله این کسانم و به همین علت تصمیم گرفته ام که به یاری خدا و بنا به تشخیص خود امسال برای اولین بار روزه تر بگیرم. به نظر من مهم نیت روزه داشتن است.


روزه تر تقریبا برای هیچ کس مضر نیست مگر برای آنهائی که دچار لاغری و ضعف مفرط بوده و بر اثر روزه دچار افت شدید فشار خون شوند. اما برای بسیاری از ما ایرانیها که بدلیل پر خوری و بد خوری دچار چاقی و اضافه وزن هستیم ؛ روزه تر نه تنها هیچ ضرری ندارد بلکه سرشار از فایده است. انسان می تواند روزها و هفته ها و بلکه ماههای متوالی بدون خوردن و تنها با آشامیدن زندگی کند.


روزه سیاسی بابی ساندز مبارز ایرلندی و هدی صابر مبارز ایرانی نمونه هائی از این نوع روزه هستند. اگر ماموران وزارت اطلاعات ایران شهید هدی صابر را مورد ضرب و شتم قرار نداده و او را به حال خویش رها کرده بوند؛ او با قدرت بدنی بالای خود می توانست ماهها به مقاومت قهرمانانه خویش ادامه دهد. اما از آنجا که حاکم خودکامه و مستبد ایران بسیار از ادامه این مبارزه نابرابر بر خود می ترسید لذا تصمیمم گرفت تا خود را برای همیشه از شر این قهرمان ملی رها کند. صابر قهرمان در حالت روزه تر از دنیا رفت و به ابدیت پیوست و سرمشق و الگوی همه روزه داران دنیا شد.


یقینا اثر و نتیجه اعتصاب غذا و روزه سیاسی هدی صابر از ماهها و سالها روزه خشک و روزه زورکی و بدون شناخت و بدون فایده و بر حسب عادت و ازسر تکلیف گرفتن هزاران و میلیونها آدم روزه داری مانند من بیشتر بوده است و اثر آن در تاریخ ماندگار خواهد شد. پس بیائیم در این ماه رمضان به یاد شهید هدی صابر این الگوی روزه داری و صبر و مقاومت و به یاد همه زندانیان سیاسی چنین روزه ائی بگیریم. روزه ائی که پشت شیطان و پشت استبداد را بلرزاند و ما را از درون و بیرون متحول کند. اگر ما در درون متحول شدیم آنگاه بیرونمان هم متحول خواهد شد.


رمضان ماه روزه است و روزه روزی برای مبارزه است پس بکوشیم تا مرد این میدان شویم و از این مبارزه پیروز و سربلند بیرون بیائیم. که اگر از این میدان مبارزه بزرگتر و جهاد اکبر پیروز بیرون آمدیم یقینا در میدان مبارزه کوچکتر و جهاد اصغر نیز پیروز بیرون خواهیم آمد و به عید رمضان خواهیم رسید و آنرا جشن خواهیم گرفت. سخن آخر اینکه روزه فرصتی برای ترک عادتهای روزانه است پس بکوشیم تا آنرا به یک عادت سالانه تبدیل نکنیم.

 

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.