دوشنبه ۰۱ آبان ۱۳۹۶ -
- 23 Oct 2017
01 صفر 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
پلاک 100 و چارت عمل آن با بیدادگاه انقلاب شیراز
پلاک 100 و چارت عمل آن با بیدادگاه انقلاب شیراز

 

 
در دو مطلب قبلی در ارتباط با پلاک 100 شیراز یادداشت شده است، نوع رفتار بازجوها و نحوه ی عمل آنها به خصوص با فعالین دانشجویی به مختصر آمده بود. اما در این نوشته به شرح مفصل تری از پلاک 100 و هماهنگی آنها با بیدادگاه انقلاب شیراز آورده میشود.
 
بازداشتگاه معروف اداره ی اطلاعات شیراز موسوم به پلاک 100 که بعد از کودتای 88 خوش خدمتی خود را در خیانت به رای مردم به حد اعلا نشان داد در قسمت جنوب شرقی شیراز به آدرس فلکه ارتش-خیابان سپاه-پشت دادگاه و زندان نظام-جنب بانک ملی واقع شده است. که به اشتباه تصور می شود آنجا پادگان نظامی و زندان نظام است اما پلاک 100 بخش مستقل و مجزایی است و بر اساس شنیده ها بازداشتگاه دوران ساواک نیز بوده است. البته سازه ی آن قدیمی است و حتی در برخی از دیوارهایی که در سابق به عنوان بند عمومی از آن استفاده می شده است امضاهایی مربوط به دهه 40 شمسی در آن مشاهده می شود. سلول های اصلی بازداشتگاه در سه راهرو مستقل از هم قرار گرفته اند که در راهرو اول 6 سلول، در راهرو دوم 3 سلول و در راهرو سوم 5 سلول وجود دارد. البته سه راهرو دیگر هم وجود دارد که معمولا در شرایط عادی کمتر استفاده می شود و بیش تر کاربرد تنبیهی دارند. سلول ها سایز بزرگ و کوچک دارند که معمولا در سلول های بزرگ 15 متری 3 تا 5 نفر نگهداری می شوند،سلول های کوچک 8 متری بیش تر برای انفرادی استفاده می شود. در هر سلول توالت و یک دوش وجود دارد و یک لامپ 60 وات به طور 24 ساعت روشن است؛ تنها کتاب هایی که در هر سلول وجود دارد قرآن ونهج البلاغه و مفاتیح است. هوا خوری 300 متر و محصور در پشت اتاق های بازجویی است و یک روز درمیان شامل زندانی به مدت 5 تا10 دقیقه می شود. البته هوا خوری برای شرایط عادی زندانی است. هواخوری کاربرد شکنجه هم دارد به عنوان مثال بدون اطلاع زندانی همسرش را برای بازجویی می آورند و زمانی که زندانی را برای هوا خوری می برند صدای همسرش را از بلندگوهای هواخوری برای وی پخش می کنند. بر روی دیوار هواخوری شعارهایی که مربوط به دهه اول انقلاب است مشاهده می شود. هواخوری با چند دوربین کنترل می شود.
 
اگر بازجوی زندانی اجازه داده باشد هر زندانی هفته ای یک بار سه شنبه ها به مدت 3 دقیقه اجازه ملاقات با خانواده درجه یک خود را دارد ساعات ملاقات از 8:30 تا 10 است.5 کارمند بخش بازداشگاه را اداره می کنند که مسئولیت نظافت و پخش غذا در سلول ها و همچنین بردن زندانیان به اتاق بازجویی را دارند. معروف ترین آنها نجمی نام دارد که حالت روانی عادی ندارد و این شخص است که اگر زندانی ای باید تنبیه شود مسئولیت شکنجه و تنبیه را دارد و  بسیار شخص بد دهنی است.
 
پلاک 100 جایی است که به نام دانشجویان و فعالین سیاسی و اقلیت های دینی در حال رکورد زدن است. معمولا کسانی که وارد پلاک 100 می شوند اگر دانشجو و فعال سیاسی-مدنی و اقلیت های دینی نباشند بیش تر از یک هفته مهمان آنجا نیستند یا آزاد می شوند یا به بازداشتگاه مرکزی شیراز واقع در زندان عادل آباد منتقل می شوند و این تنها دگراندیشان و منتقدان هستند که ماه ها در سلول های پلاک 100 جابجا می شوند.
بازجویی ها به طور معمول بعد از غروب انجام می شود و تا پاسی از شب ادامه پیدا می کند.
 
اما پروسه پرونده سازی برای فعالان سیاسی-دانشجویی؛
معمولا ماموریت پرونده سازی با بازجویی است به نام مصطفوی است که صدایی نازک، تودماغی و دستانی سفید و قدی در حدود160 تا 165 سانتی متر است. از نظر معلومات و سواد در سطح بسیار پایینی قرار دارد. البته طبیعی است که این نام مستعار باشد و این نام از کارمندان و دادستان بیدادگاه انقلاب شیراز به زبان آورده شده است.
 
پروسه کار به این صورت است طبق یک چارت و به صورت کاملا هماهنگ با بیدادگاه انقلاب، بازجو عناوین اتهامی را دو قسمت می کند که یک پرونده به دادگاه عمومی و پرونده ی دیگر به بیدادگاه انقلاب ارسال می شود. پرونده هایی که به دادگاه عمومی ارسال می شوند بیش تر اوقات با اتهامات توهین به رییس جمهور و مسئولین و تخریب اموال عمومی، 90 درصد به شعبه ی 102 به ریاست قاضی قهرمانی واقع در میدان اطلسی (قائم) میرود. قاضی قهرمانی در این پروسه نقش قاضی خوب را دارد و با متهم برخورد خوبی دارد و می گوید نمی خواهد حکم دهد ولی مجبور است و بیش تر مواقع احکام تعلیقی و جرایم نقدی صادر می کند. اما چرا نقش خوب را بازی می کند به این دلیل است که متهم به صحبت های بازجوی خود اعتماد کند چرا که بازجو به متهم قول داده است در برابر همکاری با وی پس از آزادی بر رای قاضی تاثیر گذاشته و مانع از صدور حکم زندان می شود.
 
 اما پروسه بیدادگاه انقلاب به این نحو است که پرونده ها با عناوین توهین به رهبری و اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام به شعبه 10 بازپرسی به ریاست طلبه جوان، رضایی ارسال می شود. پس از آن در اغلب موارد برای پرونده هایی که قصد حکم خوردن و زندان رفتن متهم را دارند به شعبه ی 2 بیدادگاه انقلاب به ریاست قاضی یزدانی ارسال می شود. یزدانی ازجمله قضاتی است که در بی عدالتی و ناجوانمردی و قانون ستیزی و اقدام غیرانسانی هم وزن قاضی صلواتی شعبه 15 بیدادگاه انقلاب تهران است. یزدانی بیش ترین احکام زندان را برای فعالین سیاسی-دانشجویی صادر کرده است و تنها ملاک رای آن گزارش بازجوی اطلاعات است. بیدادگاه های قاضی یزدانی معروف به دادگاه های 3 دقیقه ای هستند که تنها با خواندن گزارش بازجو احکام سنگین زندان را حتی بدون رعایت کوچک ترین موارد آیین دادرسی و حتی فرصت دادن به متهم برای دفاع، صادر می کند.
 
شعبه ی دیگری که 10 درصد پرونده ها به آن ارسال می شود شعبه ی یک به ریاست قاضی سبحانی نیا است که وی همانند یزدانی تلاش می کند خوش خدمتی خود را به اثبات رساند.
 
اما کلیه ی این پرونده ها در مرحله ی تجدید نظر به شعبه 16 تجدید نظر به ریاست قاضی افضل، که بعد از کودتای 88 مختص به این کار افتتاح شد ارسال می شود. قاضی افضل هم درس خود را به خوبی یاد گرفته است به طوری که مرحله تجدید نظر را در شعبه 16 می گویند مرحله ی تایید نظر یا تشدید نظر است.
 
اما در پایان این قسمت به مدیر این پروسه که مرتضوی دوم است اشاره می کنم، رییس دادگاه انقلاب شیراز و معاون دادستان کل استان؛ آقای موسوی تبار است. وی اصالتا جهرمی است، هم قد احمدی نژاد و دارای ویژگی های روانی حادی است به طوری که از آزار و اذیت و تحقیر نه تنها متهمان بلکه خانواده های آنان لذت فراوان می برد.شرح حال وی یادداشتی جداگانه را طلب می کند. در وصف وی همین بس که جنایاتی که در پلاک 100 رخ می دهد و احکام سنگینی که برای دانشجویان و فعالین سیاسی صادر می شود بر اساس نظر مستقیم و منویات شخصی وی رخ می دهد.

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.