چو قدرت قبضه شد از سوی بیتی
نیامد بوی خوش دیگر ز بیتی
ربودند رای ما با هر چه زشتی
کزان دولت بشد یکسر پلشتی
ندارد شرمی از این بت پرستی
همان خامی که بوسید دستی
همه تزویر و رنگ و خود پرستی
چپاول میکند در ملک هستی
غلامی می شود هر دم به رختی
از آن مجلس شده بی بر درختی
نه کرمانی بود خوش, نی گیله ِ رشتی
نه کردان و لران, نی اهل ِ دشتی
سپاهی می جهد از فرط مستی
بسیجی نافع از هرگونه پستی
یکی واعظ زند بس حرف ِ مفتی
که باشد منطقش گردن کلفتی
بجوییم رسم و راه ِ نیک بختی
برآریم ریشه این تیره بختی
نه کج بنهیم این بار, خشتی
نه سودایی از آن حور ِ بهشتی
خوشا سعدی که صد باری نوشتی
نچینی خوشه ای جز آنچه ِکشتی

مهران رفیعی
شانزده آذرماه نود

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.