محبس زنان

پیش از این سیاستمداران بر این عقیده بودند که هرچه به انتخابات ، از مجلس تا ریاست جمهوری نزدیک می شویم فضای سیاسی و اجتماعی کشور نیز بازتر می شود اما خبرهای این روزها، روایتی غیر ازین دارند.

فرزندان زهرارهنورد در ملاقات با خانواده آیت الله منتظری از عدم امکان هرگونه ارتباط با والدین خود خبر داده و ابراز نگرانی کردند، شرح فشارها و تهدیداتی که بر این خانواده در این یکسال گذشته یکی از موضوعات بحث شده در این دیدار بود. پس از آخرین ملاقاتی که دختران با مادر خود داشتند، کاهش وزن رهنورد باعث نگرانی های بسیاری شده بود اما مسئولان از ارسال تیم پزشکی مستقل و امین خانواده برای بررسی وضعیت جسمی موسوی و رهنورد سر باز زده اند.

 از سوی مقامات دادسرای اوین برای پرستو دوکوهکی، قرار بازداشت موقت صادر شده است، یکی از نزدیکان خانواده وی با توجه به صدور این قرار، گفته «موضوعی وجود ندارد که قاضی بخواهد با خانواده زندانی ملاقات کند».

عسل اسماعیل زاده که به جرم فاتحه خوانی بر مزار ندا آقا سلطان، بازداشت و پس از مدتی به قید وثیقه آزاد شده بود در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» به چهار ماه حبس تعزیری، هشت ماه حبس تعلیقی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. اما این حکم، با حکمی که در ماه گذشته به وکیل وی ابلاغ شده بود مغایرت داشت به طوریکه حکم شلاق بر آن اضافه شده است.

به گزارش وبسایت تغییر برای برابری، نگار منظمی، زندانی سیاسی به قید وثیقه از زندان آزاد شد. نگار در ۸ مارس بازداشت شده و در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب توسط قاضی مقیسه به ۱۴ ماه زندان و ۷۵ ضربه شلاق محکوم شد که در دومین بازداشت، حکم شلاق وی به اجرا در آمد.

فاطمه خردمند، همسر مسعود باستانی همچنان ممنوع الملاقات است، وضعیت جسمی وی به دلیل ابتلا به بیماری صرع باعث شد تا به گفته همسرش به او اطلاع دادند که «ممکن است در روزهای آینده برای مراقبت از وضع سلامتی اش به سلول دو نفره منتقل شود تا اگر نیمه شب دچار حمله شد، هم سلولی اش نگهبانان را خبر کند تا اتفاق ناگواری رخ ندهد». لواسانی معتقد است که فشار بر وی به دلیل «ارتباط با خانواده های زندانیان سیاسی» است. از سوی دیگر خانواده زندانیان سیاسی نیز در بیانیه ای به مسئولان نسبت به وضعیت خردمند هشدار داده اند.

در این بیانیه آمده است «فاطمه خردمند علاوه بر تحمل مشقات ناشی از بازداشت همسر و بیماری صرع خویش، به نگهداری و درمان فرزندی خردسال و مبتلا به بیماری اوتیسم بوده و هیچگونه اقدام خلاف و غیرقانونی مرتکب نشده است، در صورت ادامه این روند نامعقول ، مسئولیت هر اتفاقی بر عهده ی حاکمیت و دستگاه قضا می باشد».

لواسانی اما در فیس بوک خود روایت کرده آنچه بین مادر و فرزند از راه تلفن گذشته است «متین را برده بودم کلاس های انجمن اوتیسم، مادرش از اوین تماس گرفت اما متین نخواست صحبت کند و گفت من با مامان قهرم، حرفهایی که میخواستم خودم به فاطمه بگویم را در گوش متین گفتم تا به مادرش بگوید: مامان جان مقاومت کن، نگران بابا نباش من مراقبشم، مامان جان بهت افتخار می کنیم، مامان خیلی دوستت دارم و دعا میکنم زودتر از مسافرت بیایی خانه».

شعر در حبس

سیمین بهبهانی در گفتگو با خبرگزاری ایلنا از انتشار شعرهای جدیدش در کتاب قبلی که توسط نشر مروارید منتشر شده بود خبر داد و گفت «نشر مروارید تصمیم گرفت با افزودن شعرهای تازه ی من به این مجموعه، گزینه ی دیگری را منتشر کند که با وجود اعمال حذفیات متعدد از سوی اداره ی کتاب، این امر محقق شد، این شعرها، سرایش های من را از سال ۸۰ به بعد شامل می شوند و شعرهایی از یکی دو سال اخیر نیز در میان آنها وجود دارد».

وی در ادامه ی گفتگو از شعرهای منتشر نشده اش می گوید «شعرهای زیادی دارم که در قالب کتاب، در ایران منتشر نشده اند، سه جلد کتاب نیز از من توسط ناشران خارجی به چاپ رسیده است، یک مجموعه از شعرها با کوشش فرزانه میلانی و آقای کاوه منتشر شده، در آلمان و سوئد نیز از سوی انتشارات دیگری ترجمه ی شعرهایم به چاپ رسیده اند».

بهبهانی که از عدم انتشار شعرهایش نگران است می افزاید «نمی دانم بعد از من، چه بر سر شعرهای منتشر نشده ام می آید. امیدوارم در آینده شرایطی فراهم شود که مسئولان امر با نگاهی منصفانه تر به شعرهای من نگاه کنند و امکان انتشار آن ها برای علاقه مندان به شعر، میسر شود. اگر شاعری به اوضاع مملکتش تجسم شاعرانه ببخشد، نباید کسی را نگران کند زیرا به نظر من اتفاقا بهتر آن است که این حقایق توسط شاعری بی غرض و وطن دوست که وضعیت جامعه و مردم برایش مهم است، نقل شود».

حکایت بی قراری های خانواده شهدا و زندانیان

رنج از دست دادن فرزند برای پدر و مادر، حکایتی وصف ناپذیر است؛ کلمه ها یارای بیان این دلتنگی، بی قراری و شکستگی را ندارند. مادر مصطفی کیارستمی، پس از گذشت دو سال از کشته شدن فرزندش برای اولین بار بی تابی اش را در کلمه ها رها میکند.

وی در گفتگو با جرس از برگزاری مراسم دومین سالگرد فرزندش می گوید «نمی دانم از چه بگویم، مریض حال، ناراحت و دلتنگ هستم، همیشه سر خاکش می روم و یک لحظه از یادم نمی رود، هر هفته پنج شنبه ها به مزارش میروم تا کمی آرام شوم، بی قرارم».

خواهر محمدرضا کربلایی، دانشجویی که از دهم دی ماه در بند انفرادی زندان متی کلای بابل است در گفتگو با جرس گفت «بعد از انتقال برادرم به انفرادی هیچ دسترسی به او نداریم و نمیدانیم در چه وضعیتی است، تماس تلفنی هم قطع است، ما شرح ماجرا را نمیدانیم و فقط از خبرها شنیدیم چند نفری به ما گفتند جایش خوب است اما نمی شود برایش کاری کرد. ما امیدواریم بیست و دوم بهمن ماه اتفاقی بیافتد و آزادی مشروط شاملش شود تا آزاد گردد ما هنوز به مادرم نگفتیم که او در چه وضعیتی است».

مهناز اصغرزاده، همسر محسن امین زاده، عضو موسس جبهه مشارکت ایران اسلامی در خصوص وضعیت جسمی نامناسب وی پس از اعتصاب غذا با جرس گفتگو کرد.

اصغرزاده با توجه به بازگردانده شدن ناگهانی همسرش به زندان با وجود ناراحتی قلبی توضیح داد «پزشکی قانونی تاکید کرده بود ایشان مدت ۶ ماه به دور از استرس و فشار روحی باید بیرون از زندان تحت درمان قرار گیرد اما به طور ناگهانی از سوی نیروهای امنیتی به زندان فراخوانده شد و مرخصی استعلاجی اش لغو گشت در حالیکه مراحل درمانی مشکل آریتمی قلبش کامل نشده بود و به شدت از ضعف جسمانی رنج می برد، مشکل فشار خون بالا و درد کلیه نیز از سوی دیگر وی را آزار می داد حتی در ملاقات اخیرم با او متوجه شدم که احساس درد در فقسه سینه و دست چپ دارد اما به دلیل خستگی از بحث کردن با مسئولان زندان و رفت و آمدهای پر استرس با دستبند و پابند دیگر موضوع را پی گیری نمی کند».

جزئیات بیشتر از جداسازی جنسیتی کتابهای درسی

مهدی نوید ادهم، دبیر شورای عالی آموزش و پرورش جزئیات بیشتری از جداسازی جنسیتی کتاب های درسی را در گفتگو با وبسایت تغییر برای برابری مطرح کرده است.

وی توضیح می دهد «بخشی از این تناسب سازی به شرایط دختران و پسران ما بر میگردد به طور مثال باید در مدارس دخترانه فضا را طوری طراحی کرد که دانش آموزان به راحتی بتوانند در آن ورزش و تفریح کنند یا محتوای آموزشی شان متناسب با شرایط آن ها باشد، ممکن است در یک درس چند کتاب درسی تالیف شود که در مدارس متناسب با شرایطشان آموزش داده شود که البته همه یک هدف واحد و ملی را باید دنبال کنند».

وی در ادامه مقابل کلمه ی «تفکیک جنسیتی» موضع گرفته و درخواست میکند که چنین واژه ای به کار نرود زیرا «بحث ما اصلا تفکیک جنسیتی نیست زیرا ما تغییرات را برای دختران ایجاد می کنیم همانطور که الان کتاب حرفه و فن را نیز متناسب سازی کرده ایم».

ادهم در پایان مدعی شد «میشود در دروسی مانند احکام، آموزش ها را متفاوت کرد مثلا احکام شرعی را که به دختران یاد می دهیم با پسران متفاوت باشد که البته باید کارشناسان آموزشی بر جزئیات آن کار کنند».

زنان زیر پوست شهر

با توجه به ممنوعیت مساله «سقط جنین» در ایران مگر به صلاحدید پزشکی قانونی وزارت بهداشت آماری از انجام این عمل در کشور ارائه کرده است.

با توجه به این آمار، هر سال حدود ۹۰ هزار جنین در ایران سقط می شوند که ۸۰ هزار مورد آن غیر قانونی صورت میگیرد. آمارهای سازمان نظام پزشکی در سال گذشته نیز راوی افزایش سقط جنین است به طوریکه چهار هزار و ۲۰۲ مورد اعلام شده است که نسبت به سال پیش ۱۸.۸ درصد افزایش را شاهد هستیم. به علت غیرقانونی بودن این عمل، سقط جنین توسط افراد غیر متخصص و به صورت غیراصولی در شرایط نامناسب و مکانی آلوده انجام می شود که گویای به خطر افتادن سلامتی زنان ایران است.

آن سوی مرزها

به گزارش شهرزادنیوز هر سال بین ۴ تا ۵ هزار دختر زیر ۱۸ سال در آلمان بچه دار شده و به همین تعداد نیز سقط جنین می کنند. اولریش فگه لر، سخنگوی اتحادیه صنفی پزشکان کودکان و جوانان با استناد به پژوهش های انجام گرفته در ۴۸ ایالت از ایالات متحده آمریکا گفت «تقاضای خودداری از آمیزش جنسی توسط جوانان خردسال، جوابگو نیست و باید اهمیت استفاده از وسايل پیشگیری، قبل از نخستین آمیزش جنسی، به آن ها آموخته شود».

رادیو فردا در گزارشی اعلام کرد که بلوبورودوف، رئیس انستیتوی تحقیقات آماری روسیه از آمار سقط جنین در این کشور خبر داده است.

بر اساس ادعای وی، هر سال بین دو تا ۲.۵ میلیون سقط جنین در این کشور رخ می دهد اما تمام موارد در روسیه نیست و این تنها بیانگر نیمی از این آمار است زیرا سقط جنین در کلینیک های خصوصی را در نظر نگرفته است و در سال گذشته یک میلیون و ۷۰۰ هزار کودک در روسیه متولد شده اند، روسیه هیچ شانسی برای غلبه بر کاهش جمعیت خود ندارد مگر آن که در وضعیت تولد و سقط جنین تغییر ایجاد کند.

شهرزاد نیوز گزارش می کند که حدود ۱۲ هزار نفر از مردم گوآتمالا، هفته گذشته با اجتماع بر دهانه آتشفشان خاموش «د آگوا» به خشونت علیه زنان در این کشور اعتراض کردند. شرکت کنندگان در این همایش، بلیطی به ارزش ۵ یورو خریده و پول جمع آوری شده را خرج زنان قربانی خشونت خواهند کرد. طبق آمار رسمی، در این کشور ۱۳ میلیون نفری، سالانه ۶۵ هزار شکایت علیه خشونت خانگی به ثبت می رسد.