پنج‌شنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۸ -
- 14 Nov 2019
15 ربيع الأول 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
شیرین عبادی: حکومتی که جلوی تجمع مردم را بگیرد، یعنی پایگاه مردمی ندارد
جرس: برگزاری راهپیمایی مسالمت آمیز حداقل کاری است که می توان در اعتراض به  روشهای حکومت انجام داد. این شکل از راهپیمایی  اساسا خود از حقوق شهروندی  است و نیاز به هیچ مجوزی ندارد و شهروندان حق دارند که از این راه برای  بیان اعتراض هایشان استفاده کنند. کسی هم نباید مانع و مزاحم آنان شود.


جرس: فراخوان شورای هماهنگی راه سبز برای راهپیمایی سکوت در روز 25 بهمن با حمایت گروه ها و شخصیت های متعدد در میان مخالفان حکومت همراه بوده است. این فراخوان بر درخواست هایی کلیدی مانند رفع حصر از رهبران جنبش،به رسمیت شناخته شدن حق شهروندان در برخورداری از  انتخابات آزاد و عادلانه،اعتراض به بحران های اقتصادی و هشدار نسبت به انزوای بین المللی ایران تاکید دارد. برخی ناظران می گویند که فراخوان راهپیمایی اعتراضی 25 بهمن می تواند سرآغاز دور تازه ای از اعتراض های خیابانی در ایران باشد و بازه زمانی 25 بهمن تا روز 12 اسفند یعنی موعد برگزاری انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز به عنوان زمان اعتراض های بعدی در شبکه های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. درباره فراخوان راهپیمایی 25 بهمن و تاثیر آن در جلب حساسیت های جهانی به اوضاع ایران با "شیرین عبادی" حقوقدان سرشناس و برنده جایزه صلح نوبل سال 2003 گفتگو کردیم. عبادی در این گفتگو ضمن تاکید بر حق قانونی شهروندان در انجام راهپیمایی های مسالمت آمیز عقیده دارد که انجام راهپیمایی حداقل کاری است که باید در همراهی با کنشگران زندانی در ایران اعم از رهبران جنبش سبز و سایر زندانیان انجام گیرد.به عقیده او هشدارهای مقام های امنیتی مبنی بر برخورد با تجمع های اعتراضی نیز ریشه در هراس آنها از شکنندگی اوضاع دارد و نشان می دهد که تا چه حد آنان پایگاه های مشروعیت شان را از دست داده اند.

متن کامل گفتگو را بخوانید

خانم عبادی!ارزیابی شما از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز برای برگزاری راهپیمایی سکوت در سالروز حبس رهبران جنبش سبز چیست؟

این خواستی است که  39 نفر از زندانیان سیاسی- در شرایطی که خود از حداقل حقوق زندانیان محروم هستند- بر آن تاکید کرده اند. شورای هماهنگی راه سبز به خواست این بزرگواران شجاع احترام گذاشت  و مردم را به راهپیمایی دعوت کرد. به نظر من هر کس که اعتقادی به عدالت دارد و هر کس که خواهان آزادی زندانیان سیاسی است و هر کس که به فردای ایران می اندیشد، می بایستی در این راهپیمایی شرکت کند برگزاری راهپیمایی مسالمت آمیز حداقل کاری است که می توان در اعتراض به روشهای حکومت انجام داد. این شکل از راهپیمایی  اساسا خود از حقوق شهروندی است و نیاز به هیچ مجوزی ندارد و شهروندان حق دارند که از این راه برای بیان اعتراض هایشان استفاده کنند. کسی هم نباید مانع و مزاحم آنان شود.

مستحضر هستید که خانواده آقایان موسوی و کروبی هفته گذشته  در نامه ای مشترک از شهروندان تقاضا کردند که شرایط  حبس  رهبران جنبش سبز را به گوش جهانیان برسد. به نظر شما یک سال پس از حبس این چهره ها،موضوع تا چه حد حساسیت نهادهای بین المللی را به خود جلب کرده است؟

مساله زندانیان سیاسی به ویژه آقایان موسوی،کروبی و خانم رهنورد که حتی محل دقیق زندان آنان مشخص نیست مورد توجه نهادهای بین المللی بوده و پرونده ای در ارتباط با مفقود شدن آنان در سازمان ملل مفتوح شده است. برخی سفرای ایران چندین بار در این ارتباط در کشورهای محل ماموریت احضار شده اند، بیانیه های متعددی هم از سوی اتحادیه اروپا و هم از سوی سازمان ملل در این ارتباط صادر شده است ولی متاسفانه رژیم ایران بنا ندارد به تعهدات بین المللی خود عمل کند. در نتیجه  همه این تذکرات با بی توجهی  رو به رو شده است.

در این شرایط آیا امکان های دیگری برای تحت فشار گذاشتن ایران از سوی نهادهای بین المللی در جهت رفع حصر از رهبران جنبش وجود دارد؟

راههای قانونی وجود دارد اما این که بتوان از آن راه ها استفاده کرد مساله دیگری است.کارهایی که حکومت تاکنون انجام داده را می توان در ردیف جنایت علیه بشریت صورت بندی کرد.فراموش نکنید آنچه که در سال 1367 اتفاق افتاد. فراموش نکنید سرکوبی که پس از انتخابات خرداد 1388 اتفاق افتاد. فراموش نکنید اتفاق هایی که در کهریزک روی داد. فراموش نکنید مصونیت از مجازاتی که برای آمران و عاملان این حوادث در نظر گرفته شد.همه اینها در تعاریف قانونی جزء جنایت ها علیه بشریت است. اما برای این که حکومتی به این دلیل محاکمه شود باید به دادگاه عالی جنایت علیه بشریت پیوسته باشد که ایران این کار را انجام نداده و بنابراین از این طریق نمی توان کاری پیش برد. راه دیگر اقدام از طریق شورای امنیت است . نظیر چنین کاری درباره سودان انجام شد و پرونده این کشور از طریق شورای امنیت به دادگاه جنایت علیه بشریت فرستاده شد.ولیکن مساله مهم درباره ایران موضع منفی چین و روسیه است. این دو کشور به دلیل منافع نامشروعی که از قبال ایران می برند حاضر نیستند که پرونده ایران به جریان بیفتد و آن را وتو خواهند کرد.لازم می دانم یادآور شوم برای به جریان افتادن پرونده ای در شورای امنیت باید این اقدام از طریق دولت های عضو باید مطرح شود و شهروندان نمی توانند چنین درخواستی کنند. بر همین اساس کاری که آقای "رضا پهلوی" در ارائه دادخواست به شورای امنیت انجام داد قابل رسیدگی نیست.

در فراخوان شورای هماهنگی راه سبز با اشاره به در پیش بودن انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی به مطالبه کلیدی جنبش سبز یعنی برخورداری از حق انتخابات آزاد و عادلانه تاکید شده است.به نظر شما گروه های مخالف حکومت چه راه هایی را برای افشاگری پیرامون عملکردهای حکومت در زیرپا گذاشتن استانداردهای انتخابات آزاد و عادلانه در اختیار دارند؟

دولت ایران به اتحادیه بین المجالس پیوسته و متعهد شده که مصوبات این نهاد را رعایت کرد. این اتحادیه سالها قبل مصوبه ای را درباره ویژگی های انتخابات آزاد سالم و عادلانه تصویب کرده و دولت ایران به آن رای مثبت داده است. بنابراین ایران باید طبق تعهدات بین المللی خود انتخابات مجلس را برگزار کند.لازم می دانم یادآوری کنم که "کانون مدافعان حقوق بشر" قبل از این که مورد یورش ماموران امنیتی قرار گیرد، برای انتخابات مجلس هشتم جلسه ای تشکیل داد و کمیته ای تحت عنوان نظارت بر انتخابات آزاد و سالم شکل گرفت. ریاست این کمیته بر عهده آقای "محمد سیف زاده" بود که اکنون در زندان هستند. در این کمیته 15 نفر از شهروندان مورد اعتماد ایرانی شرکت داشتند که متاسفانه برخی مانند آقای "سعید مدنی" در زندان هستند و برخی به دلیل شرایط نامساعد سیاسی از ایران خارج شده اند. در این کمیته کلیه عملکردهای دولت ایران در زمیته انتخابات بررسی می شد تا مشخص شود که این عملکردها با تعهدهای ایران به اتحادیه بین المجالس همخوانی دارد یا نه؟ در نهایت یک کتاب توسط این کمیته چاپ شد که اشاره به تخلف های بسیار شدیدی داشت که دولت ایران انجام داده است. این تخلف ها به صورت خلاصه به اتحادیه بین المجالس هم گزارش شد. یکی از دلایل یورش ماموران امنیتی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر همین فعالیتی بود که انجام می دادیم. آنها از این گونه افشاگری ها می ترسند چون در واقع قصد سوء استفاده از انتخابات را دارند. در مجامع بین المللی و سخنرانیها عنوان می کنند که ایران دموکرات ترین کشور در خاورمیانه است زیرا حداقل هر سال یک انتخابات در آن برگزار می شود.آنها به این طریق انتخابات را دستاوردی برای مشروعیت خود می کنند حال آن که دولت ایران نه فقط تعهدهای بین المللی درباره انتخابات بلکه قوانین مصوب داخلی را هم اجرا نمی کند.در این شرایط نباید اجازه داد که این تئاتر و نمایش دموکراسی با فراغ بال به اجرا درآید و حداقل کار این است که از شرکت در چنین نمایشی خودداری کرد.

در جریان هستید که مقام های امنیتی نسبت به بروز هر گونه حرکت اعتراض در آستانه انتخابات مجلس نهم هشدار داده اند. به نظر شما چرا حکومت علیرغم ادعایش مبنی بر خاموش شدن اعتراض ها تا این حد نسبت به ثبات خود نگران است؟

هر حکومتی که از مردم بترسد یعنی پایگاه مردمی ندارد. هر حکومتی که جلوی تجمع مردم را بگیرد از این در هراس است که بنیادش زیر و رو شود. خیلی طبیعی است که وقتی حکومتی خود را ضعیف می بیند شروع به خط و نشان کشیدن برای مردم می کند. اگر حکومت تصور می کرد که مردم راضی هستند و اعتراض ها فروکش کرده است این قدر تهاجمی برخورد نمی کرد. این خشونت نشانه دهنده ضعف و از دست رفتن پایگاه مشروعیت حکومت است.
 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.