دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶ -
- 11 Dec 2017
22 ربيع الأول 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
گفت و گو با فخرالسادات محتشمی پور پس از عید دیدنی با تاجزاده در اوین
گفت و گو با فخرالسادات محتشمی پور پس از عید دیدنی با تاجزاده در اوین
شبکه جنبش راه سبز (جرس):عید غدیر که در فرهنگ ایرانی و شیعی عید سادات (فرزندان پیامبر و اهل بیت) محسوب می شود فرصت مناسبی بود تا برای تبریک مهمان خانه مصطفی تاجزاده باشیم و از همسرش فخرالسادات محتشمی پور درباره ی مصطفی و خانواده های زندانیان سیاسی بپرسیم.



هر سال در چنین روزی خانه آنها پر از رفت و آمد تبریک بود و امسال اما سید مصطفی در زندان اوین است و فخر السادات با افتخار از مقاومت و صداقت او با ما حرف می زند؛ او نه فقط به عنوان همسر بلکه به عنوان یک شهروند ایرانی به استواری مصطفی افتخار می کند.

: با توجه به اين كه در روز عید غدیر با آقای تاجزاده ملاقات داشتید, طبیعی است که اولین سوالم این باشد که وضعیت روحی ایشان چگونه بود؟ و آیا از این ملاقات راضی بودید یا نه؟

 _ در روز عید غدیر به همراه خانواده  ایشان, پدر, مادر و خواهر ایشان ملاقاتی حضوری به مدت یک ساعت با آقای تاجزاده داشتیم.
در این ملاقاتها کسی جضور ندارد اما صداها ضبط می شود و تمام ملاقات فیلمبرداری می گردد.

وضعیت روحی ایشان طبیعتا خیلی عالی است یعنی به لحاظ شخصی مشکلی ندارد, البته ایشان دغدغه های سیاسی و اجتماعی زیادی داشته و دارد که علت در بند بودنش هم همین است یعنی اگر آدم بیخیال و بی توجهی نسبت به مسائلی که وجود دارد بود طبیعتا وضعش این گونه نبود.

اما در مجموع خوب است و به لحاظ روحی مشکل خاصی ندارد چیزی که برایش سخت است این است که نزدیک به شش ماه بیگناه در بازداشت موقت بسر می برد بیست و سوم همین ماه شش ماه تمام است که ایشان در بند هستند که چهار ماهش به صورت انفرادی بوده است.

ما منتظر تشکیل دادگاه هستیم.

: شرایط بندی که در آن نگهداری می شوند چگونه است؟ و با ایشان چگونه رفتار می شود؟

_ امکانات اولیه ای برایشان مهیا است. البته من به طور دقیق نمی دانم چون ایشان اصولا عادت به گله ندارد, قطعا مشکلاتی وجود دارد ولی ایشان چیزی بیان نمی کنند.

به هرحال ما نگرانیهایی داریم, به طور مثال بیماری های قارچی که پیش آمده و آقای میردامادی هم کارشان به بیمارستان کشیده شد.

اصل مساله به قدری بزرگ است که نمی رسند به این مسائل فکر کنند.

: رفتار دادگاه و مسئولین در مقابل پیگیری های شما چگونه بوده است؟

_ ما مدت زیادی از آقای تاجزاده بی خبر بودیم به طوریکه 45 روز اول اصلا یک تماس تلفنی هم نداشتیم و طبعا خیلی نگران بودیم تا اینکه بالاخره یک تماس گرفتند, بعد از حدود سه ماه که ایشان در انفرادی بودند و با هیچ کس حتی وکلایشان هم ارتباطی نداشتند به پدر و مادر ایشان اجازه  ملاقات دادند.

پی گیری های من فقط باعث شد که این  امکان ملاقات میسر بشود تا بتوانند به صورت هفتگی ملاقات داشته باشند که حق طبیعی ما است.

برخورد مسئولین هم برخورد بدی نیست اما این انتظار آنها از ما که در سکوت مطلق باشیم و گزارش ندهیم کاملا غیر طبیعی است و این حق جامعه است که از روند آنچه بر این عزیزان می گذرد مطلع شود.

به هرحال ما هم حاضریم حتی المقدور اطلاع رسانی کینم.

: کار برگزاری دادگاه به کجا کشید؟ به نظر شما آیا دادگاه علنی برگزار می شود؟

_ به وکیل و به خود ایشان تاریخ 21 آذر یعنی شنبه  آینده را ابلاغ کرده اند.

امیدوارم دادگاه ایشان در زمان مقرر به شکل قانونی و علنی برگزار شود تا بتوانند دفاع خود را به صورت علنی داشته باشند و مردم در جریان قرار بگیرند.

امیدوارم  همه  زندانیان سیاسی زودتر از بلاتکلیفی در بیایند و این وضعیت آشفتگی و سردرگمی که برای خود و خانواده هایشان ایجاد شده حل شود.

البته انتظار ما اینست که در وقت صدور حکم, شاهد آزادی شان باشیم که البته بازداشت موقت و تمدیدش به مدت شش ماه هیچ معنایی ندارد, آنها بیگناه هستند و فقط به خاطر منتقد بودن و معترض بودنشان به انحراف از آرمانهای انقلاب امروز در بند هستند.

: وکیل ایشان کیست و آیا تاکنون ضوابط قانونی در پرونده  ایشان مراعات شده است؟

_ ایشان وکیلی از قبل داشتند بنام آقای دکتر حسین آبادی و بعد از این جریان ما از وکیل دیگری خواهش کردیم که همکاری کنند که آقای هوشنگ پور بابایی هستند و هر دو آمادگی خود را برای تشکیل دادگاه و دفاع شخصی از مورد ایشان اعلام کردند.

برای بازداشت ایشان تعداد زیادی با هجوم در شب آمدند و ابتدا حکمی نشان نمی دادند که نهایتا در مقابل اصرار ما مجبور به نشان دادن حکم شدند وگرنه ما نمی گذاشتیم ایشان را ببرند.

اما مساله ای که وجود دارد تصمیم قبلی برای این بازداشت است و این ها همه روند غیرقانونی است.

روند دادگاه و نحوه  شکل گیری آن ها هم غیرقانونی و غیر حقوقی بوده است.

با این که شاید من حقوقدان نباشم اما این الفبایی که در طول این مدت یاد گرفتیم مشخص می کند که این روند غیر حقوقی است.


_: با توجه به این که آقای تاجزاده اصلا اعترافی نکرده اند, شما با شناختی که از ایشان داشتید توقع این را داشتید که حسرت یک کلمه اعتراف را به دل بازجویان بگذارند؟

_ در نظام تربیتی ما, دروغ یک گناه کبیره است و قطعا من از آقای تاجزاده انتظار ندارم تا دروغ بگوید. برای چه باید به عمل نکرده اعتراف کند, با استناد به منطق و شرع هم ایشان نباید دروغ بگوید و طبیعی است که آنچه آنها گفته اند را نپذیرد و من هم غیر از این انتظار نداشتم.

: روشن تر می پرسم؛ آیا با این همه مقاومت که از خود نشان داده, شناخت شما نسبت به او متفاوت شده است؟

_ شناخت من همان شناختی است که از آقای تاجزاده داشتم.

دقیقا در همان چهارچوب شناخت اولیه که از همان روزهای اول داشتم, باز هم همان است و تایید شده, من هیچ تغییری در صداقت, پاکی, ایمان و اعتقادش ندیدم.

در این 28 سال به عنوان همسر او جز خدمت به نظام جمهوری اسلامی بر اساس اعتقادش با توجه به این که خود او نیز در شکل گیری این نظام نقش داشته است کار دیگری نکرده. سابقه  ایشان در حوزه های سیاسی, اجتماعی و اقتصادی برای همه روشن است و ابهامی در آن وجود ندارد.

در این شرایط طبیعی است که باید از خودش دفاع کند و من هم به عنوان همسر و شهروند به روش ایشان در استواری و استحکامش افتخار می کنم.

در این مدت در باورهای من نسبت به ایشان هیچ نوع خدشه ای ایجاد نشده است. البته ممکن است که ایشان یک سری از سلیقه ها و رفتارهای خودش را اصلاح کرده باشد چون به هرحال یک اصلاح طلب همیشه در این مسیر حرکت می کند و اگر هم اشتباهی داشته باشد بر آن اصرار نمی ورزد و در صدد جبران آن قدم بر می دارد.

به هرحال من آقای تاجزاده را به عنوان یک انسان شریف, پاک و معتقد به انقلابی که آرمان هایش استقلال, آزادی و جمهوری اسلامی می شناسم و شهادت می دهم که ایشان هیچ تخطی از اعتقادات خود نداشته است.

: به عنوان آخرین سوال, کمی هم از حرکت جمعی خانواده های زندانیان که صورت یک تشکل در آمده است برای ما بگویید؟

_ این درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی شود. این درد برای خانواده های زندانیان سیاسی کاملا قابل درک است یعنی به هرحال یک درد مشترک وجود دارد که ما, همکارانمان, فرزندانمان, عزیزانمان بیگناه در بند هستند و این فصل مشترک و درد مشترک همه  ما است که ما را دور هم جمع کرده است.

در این جلسات هم اندیشی می شود و نظرات مختلفی عنوان می شود. به هرحال خانواده ها متفاوت هستند و همه در یک سطح قرار ندارند و ممکن است ظرفیت یک سری بیشتر یا کمتر باشد.

و در آخر جمع خانواده های زندانیان سیاسی است که تصمیم می گیرد, البته این مانع از اقدامات فردی نیست چون به هرحال سلیقه ها مشترک است و هرکس ممکن است که راه خصوصی ای هم به ذهنش برسد و اقدام کند.

فعالیت ها در قالب نامه های سرگشاده یا بیانیه ها یا ملاقات ها عنوان می شود که تاثیرات خودش را هم داشته است.

به هرحال امیدوارم که ما دیگر زندانی سیاسی نداشته باشیم و همه آزاد بشوند.

آنچه مسلم است اینست که هیچ گونه اقدام ضد امنیتی توسط هیچ کدام از روزنامه نگاران و افراد سیاسی و کسانیکه ما می شناسیم صورت نگرفته است و این اقدام علیه امنیت ملی تنها یک اتهام است که به خاطر اعتقادات و منتقد بودنشان به آنها زده اند و تنها به دلیل این که گرایش سیاسی انها متفاوت با جریان حاکمیت است الان در بند هستند.
 
 

ارسال به :