میرحسین موسوی با ارسال نامهای به مهدی کروبی ضمن تجلیل از شجاعت و تعهد او و تاکید براینکه نامه کروبی «رسانه غیر ملی» و «کودتاچیان» را دست پاچه کرده است افزود آن هایی که مرتکب جنایت شده اند ایادی حکومت بوده اند و اکنون نیز تلاش می کنند تا با پول و زور،ستم دیدگان را وادار به سکوت کنند
متن کامل نامه میرحسین موسوی به مهدی کروبی جنین است:
بسم الله الرحمن الرحیم
برادر گرامی،
حضرت حجت الاسلام و المسلمین کروبی
با سلام
جای تاسف است که در نظام اسلامی ما متصدیان چندان بیطاقت شدهاند که حتی تذکر را تاب نمیآورند. تذکر از سوی چه کسانی؟ از سوی برادرانشان، از سوی کسانی چون شما که عمرشان را صرف انقلاب و نظام اسلامی کردهاند.
نامه شما در مورد رفتارهای زشتی که در برخی بازداشتگاهها با زندانیان صورت گرفته است، رسانه غیرملی و روزنامههای کودتاچیان را دستپاچه کرده است. این همه دستپاچگی خبر از چه چیز میدهد؟ خبر از خبرهای وحشتناکی که ما هنوز اطلاعی از آنها نداریم. خبر از آنکه دروغ چون چرکی مسموم روز به روز دامنه خود را گسترش میدهد و به بهانه دفاع از «اصل نظام» غافلان را به حمایت از خود فرامیخواند و کسی نمیگوید که «اصل نظام» مردماند و حکومت بخش کوچکی از نظام و دولت بخش کوچکی از حکومت و مجموعه افرادی که اینگونه رفتارهای غیر انسانی را مرتکب شدهاند تنها بخش کوچکی از کارگزاران اجرایی کشورند.
از کسانی که در زندانها مورد تعدی و تجاوز قرار گرفتهاند، میخواهند که چهار شاهد عادل با شرایط ویژه ارائه کنند. آیا آنان برای بازداشتن دست خود از گناه هم چهار شاهد میطلبند؟ اینهایی که مرتکب جرم شدهاند، ایادی حکومت بودهاند. آیا حکومت علاقه ندارد بداند دستان او با مردم چه میکنند؟
سخن از دلجویی آسیب دیدگان حوادث اخیر گفته میشود. به راستی این آسیبها چگونه التیام خواهد یافت، وقتی که منکر اصل وقوعشان میشوند و با تهدید و ارعاب ستمدیدگان را به سکوت و انصراف از تظلم وادار میکنند؟ دلجویی با پول و زور ممکن نیست بلکه با رسیدگی سریع، صریح و دقیق به دادخواهی آنها و خانوادههایشان ممکن است.
به راستی وظیفه ایمانی و انسانی یک روحانی انقلابی که با گزارشها و مراجعات مکرر قربانیان چنین جنایاتی روبهرو شده است، آیا جز کاری است که شما انجام دادهاید؟ انتظار از روحانیت اسلام آن است که در ابلاغ رسالتهای الهی که بر دوش او قرار دارد، از خدا بترسد و از زورگویان و دروغزنان و متجاوزان، از تهدیدها و تضییقها و از هیچ چیز دیگری جز خدا نترسد. در این روزگار، کدام رسالت الهی سنگینتر از آن است که به صریحترین لهجه، اسلام را از فجایعی که رخ داده است و رخ میدهد، تبرئه کنیم؟ این رسالتی است که انجام آن جز از روحانیت متعهد بر نمیآید، و اگر در انجام آن کوتاهی شود، نخستین گروهی که از بابت آن ملامت خواهند شد، آنان خواهند بود.
عجبا اگر کسانی به جای پرداختن به این مسئولیت تاریخی، به راحتی بر روی آنچه انجام گرفته است چشم بپوشند، به صورتی که گویی انجام آن اعمال ناشایست بخشی از وظایف نیروهای امنیتی بوده است، و تنها گناه نابخشودنی و سزاوار واکنش آگاه کردن مردم از این فجایع است.
اینجانب به سهم خویش از شجاعت و تعهد شما تشکر میکنم و امیدوارم تلاشهای شما با همصدایی دیگر استوانههای روحانیت مبارز تقویت شود.
برادر شما
میر حسین موسوی
27/5/88
