سمیرا صدری همسر علی جمالی با اشاره به عدم موافقت مرخصی در ایام عید برای همسرش به "جرس" می گوید: "ما تا آخرین دقایق هم منتظر آزادی علی بودیم اما تعدادی بسیار محدودی را به مرخصی فرستادند و نام او در لیست نبود. علی هم در آخرین ملاقات امیدی نداشت و سعی می کرد به ما روحیه بدهد. دوازده فروردین هم تولد نیکان است و دو سالش تمام می شود. خلاصه این ایام را بدون حضور علی سپری می کنیم تا پایان مرداد ماه دوران محکومیتش به پایان برسد. علی از حق آزادی مشروط هم محروم است، گویا در ایران زندانی سیاسی از کلیه حقوق ابتدایی و طبیعی ( ملاقات حضوری، مرخصی، آزادی مشروط، تلفن و...)خود محروم است."

علی جمالی از مرداد ماه سال 89 به زندان اوین منتقل شد و به اتهام "توهین به رهبری"، "توهین به رییس جمهور"، "تبلیغ علیه نظام" و "تجمع و تبانی برای بر هم زدن امنیت داخلی" به چهار سال حبس تعزیری محکوم گردید که در دادگاه تجدید نظر این حکم به دو سال کاهش یافت.

همسر عضو ادوار تحکیم دربند تصریح می کند: "نیکان پنج شش ماه بیشتر نداشت که علی به زندان رفت و غیر از آن شش روزی که به علی مرخصی دادند، نیکان عملا جای خالی پدرش را همیشه احساس می کرده است و کمبود حضور علی همیشه با او بوده است. حتی دو هفته پیش در سالن ملاقات موافقت کردند که بچه های کوچک را یک سربازی ببرد آن طرف شیشه تا چند دقیقه ای پیش پدرشان باشند. اما نیکان وقتی رفت پیش پدرش بشدت احساس غریبی و بیگانگی کرد. بیشتر از همه یک شوک به علی وارد شد و خیلی ناراحت و منقلب شد. خب طبیعی است که از پشت شیشه که نمی شود محبت را انتقال داد. نیکان در این دو سال پدرش را فقط از پشت شیشه دیده و من هر دوشنبه هم نیکان را با خودم می بردم تا چهره پدرش را ببیند اما از پشت شیشه که نمی شود ارتباط عاطفی برقرار کرد. اصلا آن روز خود من هم منقلب شدم و اضطراب داشتم از اینکه می دیدم عزیزترین کسانم پشت شیشه هستند و من نمی توانم بروم پیش آنها. احساس می کردم این دیوارها و زندان بچه من را هم  دارند از من می گیرند. لحظات بسیار دردناکی بود..."

همسر علی جمالی می افزاید: "آقای دادستان به ما خیلی لطف دارند و از مرداد ماه هم از حق طبیعی ملاقات حضوری محروم هستیم و در ایام عید هم با عدم موافقت با مرخصی باز لطفشان را بیشتر شامل حالمان کردند. این محدودیتها هم بخاطر این است که امضای علی پای بیانیه ها بخصوص بیانیه 36 نفر است و عضو تشکیلات ادوار تحکیم هم است."

وی با اشاره به روحیه قوی زندانیان سیاسی ادامه می دهد: "تمام زندانیان سیاسی که در بند هستند تلاش خود را کرده اند که روحیه خود را حفظ کنند و موفق هم بوده اند که این شرایط را به خوبی پشت سر بگذارند. در آخرین ملاقات هم در عین حالیکه نگران تنهایی خانواده ها بودند اما به آنها روحیه می دادند و می گفتند این ایام هم می گذرد...."

خانم صدری در پایان می گوید: " سال نو را به همه عزیزان دربند و خانواده هایشان تبریک می گویم و از خداوند طلب صبر برای خانواده ها دارم که باید این ناملایماتی های حکومتی را که هر روز هم غیر منطقی تر می شود را تحمل کنند. انشالله سال جدید سال آزادی همه زندانیان سیاسی باشد تا به آغوش خانواده ها و ملت بازگردند و سال آزادی به تمام معنای کلمه باشد."

گفتنی است، آقایان احمد زیدآبادی، عبدالله مومنی، حسن اسدی زیدآبادی و علی ملیحی از دیگر اعضای سازمان دانش آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت) در حال گذراندن احکام ناعادلانه و غیرقانونی خود هستند.