سایه ی شوم شب بال گسترانده

ترنم موسیقی خاموش گشته

جام باده تهی

شور عشق فراموش شده

روشنا در بند سیاهی اسیر

علم در خم خرافات گیر

شهامت رخت بسته و ترس فراگیر شده

ابر تیره چتر سیه افراشته

و ابلیسان با خنجر آخـــته

بر هر کوی ایستاده

هر نجوایی

با چماق تکفیر خاموش گشته

هر قرص نانی به ذلت آغشته

و کیمیای محبت در دل اقیانوس سرد

فرو هشته

آرشی میخواهم با کمان و تیری نافذ

سوار بر توسنی رهرو

بر بلندای البرز

و تیری که از چله رها

ابر بدرد و بر سینه ی ابلیس زمان

همچو شراره آتشی زند.
 

نظرات وارده دریادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.