سه‌شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۶ -
- 12 Dec 2017
23 ربيع الأول 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
روز جهانی پناهندگان؛ مرثیه‌ی رانده شدگان
روز جهانی پناهندگان؛ مرثیه‌ی رانده شدگان
 جرس: در تقویم سالانه, بیستم ژوئن روز بین المللی "پناهندگان" نام گذاری شده است؛ اما پناهندگی برای ایرانیان نه تابع تقویم و نه وابسته به تنها یک روز است. پناهندگان ایرانی پیش از انقلاب سال  1357 برای عبور از دیکتاتوری محمدرضا پهلوی کشور خود را به قصد غربت ترک می کردند اما سقوط آن حکومت سرآغاز تازه ای بر تبعیدهای تحمیلی و خودخواسته گروهی دیگر از شهروندان بود که حکومت جدید آنها را برنمی تافت.  

هم زمان با آغاز خروج ایرانیان از کشورشان, نظام های حاکم سعی در بی ارزش و ترسو خواندن آنها کرده و نام "فراری" برشان نهاد تا آن جا که نسل متولد پس از انقلاب بدون شناخت کافی تصورات غیرواقع پیدا کرد اما پس از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری ایران با کمک رسانه ها و اطلاعاتی که بدون واسطه به سطح جامعه می رسید تابوی پناهندگی نیز شکست و روش های مرسوم در اعتراف گیری یا ملحد و کافر خواندن مهاجران بی نتیجه ماند.

ایران؛ بیشترین روزنامه نگار مهاجر

انتخابات دور دهم ریاست جمهوری و به دنبال آن اعتراضات گسترده مردمی, باعث موج سوم مهاجرت پس از انقلاب 1357 در ایران شد, در آن میان هر آنکه موجب آگاهی بخشیدن بود با تهدید یا بازداشت مواجه شد. بسیاری از روزنامه نگاران به دلیل انجام وظیفه خود یعنی اطلاع رسانی در روزهای اول پس از شکل گیری تجمعات اعتراضی بازداشت شدند.

تعدادی با احکام سنگین مواجه گشته و برخی به علت برخورداری از احکام تعلیقی ناچار به سکوت شدند. شمار بالایی از روزنامه نگاران نیز ایران را ترک کردند.

تنها پس از گذشت 7 ماه از انتخابات 1388 سازمان گزارشگران بدون مرز در بیانیه ای به شرح وضعیت روزنامه نگاران در کشورهای دوم پرداخته و نوشت "تعداد زیادی از روزنامه ‌نگاران که خطر بازداشت و برخورد قضایی را بالای سر خود می‌ دیدند، از مرزهای ایران بی هیچ سرمایه‌ ای عبور کرده‌ اند. بعضی که خوش‌شانس‌تر بودند، مستقیما به اروپا یا آمریکای شمالی رفتند و تقاضای پناهندگی کردند، اما برخی نیز ماه‌ها در انتظار تعیین تکلیف، در کمپ‌ها یا مکان‌هایی نیمه امن در ترکیه، کردستان عراق و حتی پاکستان به سر برده‌اند".

یکسال پس از انتخابات, سازمان گزارشگران بدون مرز در فراخوان جلب حمایت از روزنامه نگاران تاکید کرد 150 نفر از اهالی رسانه از کشور خارج شده و تحت حمایت این سازمان قرار گرفتند.

در آخرین گزارش آماری این سازمان مبنی بر "بیلان آزادی مطبوعات" سال گذشته تا جاری آمده است "در ایران(رتبه 175) سال‌هاست که سرکوب و تحقیر دوام‌دار روزنامه‌نگاران به فرهنگ سیاسی حاکمیت تبدیل شده است. ادامه حیات این رژیم بسته به سرکوب رسانه‌هاست. این کشور همزمان با بهار عرب در خاورمیانه، همچنان بزرگترین زندان و یکی از سه زندان بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران بود. عراق (رتبه 152) با از دست دادن ٢٢ رده به جایگاه پیشین خود در سال ‌مرگبار ٢٠٠٨ نزدیک شده است".

ترکیه؛ پناهی سرد برای پناهجویان

هم مرزی با ترکیه و عدم نیاز به روادید برای ورود به ترکیه دلایل انتخاب این کشور برای رسیدن به کشور مقصد پناهندگان است. تا پایان سال 2009 نزدیک به دو هزار ایرانی به دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد مراجعه کرده و پرونده های خود را تحویل داده اند.

در این آمار که تنها ورودها و درخواست های رسمی را ذکر کرده و به پناهجویانی که از راه قاچاق وارد خاک ترکیه شده اند نپرداخته, 63 درصد پرونده ها گس از انتخابات 1388 تشکیل شده است.

محمد مصطفایی, وکیل مدافع و فعال حقوق بشر به تازگی در نامه ای خطاب به دبیر کل و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل, ضمن شرح وضعیت پناهجویان روزنامه نگار و فعال حقوق بشر در ترکیه از وی تقاضای رسیدگی و
توجه بیشتر کرد.
بسیاری از شهروندان نیز که از شرایط اجتماعی و اقتصادی حاکم بر ایران ناراضی بوده اند سرمای زمستان ترکیه را ترجیح داده و بدون هیچ حمایت صنفی به همراه کودکان و خانواده های خود در شهرها و روستاهای کشور همسایه آوارگی به دوش می کشند.

آخرین آمار رسمی سازمان ملل متحد از تعداد ایرانیان حاضر در ترکیه به 5 هزار پناه جو رسیده است, کسانی که در کشور ترکیه نه اجازه کار دارند و نه به عنوان پناهنده پذیرفته شده اند و چه بسا شمار بسیار بالایی از آنان همچنان در انتظار پذیرش برای اولین جلسه های مصاحبه خود باشند.

طبق اظهار نظرات پناهجویانی که در ترکیه حضور دارند یا پس از مدتی به کشور سوم نقل مکان کرده اند, خروج از شهرهایی که توسط پلیس برای افراد مشخص می کند غیرقانونی است و پناهجویان ملزم هستند که هر هفته خود را به اداره پلیس معرفی کنند تا تاییدی بر حضور دائم آنان در همان شهر یا روستا باشد.

ترکیه تنها مقصد اولیه مهاجران نیست, مالزی, عراق, پاکستان و ارمنستان نیز در طی این سه سال شاهد حضور ایرانیان بسیاری بوده اند.

4200 ایرانی تنها در 6 ماه

بنا به گزارش سازمان ملل متحد, در شش ماه اول پس از انتخابات سال 88, تعداد 4200 ایرانی به کشورهای دیگر پناهنده شده اند که در این میان می توان به پرونده های دروغین که با اتکا به مشکلات اجتماعی, مدنی و فضای سیاسی حاکم بر ایران تشکیل شده اند نیز اشاره کرد.

در میان پناهجویان و پناهندگان آنهایی که به همراه خانواده و کودک از ایران کوچ کرده اند بیش از زنان و مردان تنها مورد توجه قرار می گیرند اما روند انجام پروسه های اداری همچنان طولانی است به طوریکه بسیاری از ایرانیان با گذشت سه سال از انتخابات ریاست جمهوری همچنان در کشورهای دوم و در انتظار فرا رسیدن زمان گفتگو یا قرارهای اداریشان اند.

سازمان گزارشگران بدون مرز آمار مهاجران رسانه ای از ایران را بالاترین آمار پس از انقلاب اسلامی اعلام کرده است.

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ماه مارس سال جاری از افزایش درخواست پناهندگی به کشورهای غربی خبر داد به طوریکه این تعداد 20 درصد افزوده شده است.

در شهر پاریس جدا از پناهجویانی که پناهندگی شان مورد تایید قرار گرفته است, نزدیک به 30 ایرانی بدون سابقه سیاسی یا صنفی شب ها زیر پل می خوابند و همچنان در انتظار رسیدگی به پرونده هایشان اند و برخی نیز با آن که پاسخ منفی شنیده اند اما همچنان ماندن در سرمای زمستان و خوابیدن در خیابان را به بازگشت به کشور خود ترجیح می دهند.

این افزایش دیگر مخصوص پناهندگان ایرانی نیست بلکه با توجه به تحولات کشورهای عربی در یکسال اخیر و آشفته شدن وضعیت امنیتی در کشورهای قفقاز خصوصا افغانستان, غرب دنیا پناهی برای شرقی ها شده است.

افغان ها؛ بیشترین پناهجوهای دنیا

کمیساریای عالی سازمان ملل مهاجران شهروند افغانستان به سراسر دنیا را همچنان بیشترین تعداد پناهجو می داند به طوریکه این رقم به 2.7 میلیون نفر رسیده است.

به گزارش بی بی سی تعدادی از افغان ها که در پاکستان و ایران مهاجر اند در دفاتر سازمان ملل متحد به عنوان پناهنده ثبت و در نتیجه در آمار رسمی وارد نشده اند.

طبق گزارش سازمان ملل متحد در سال گذشته از میان 800 هزار نفر پناهنده, 30 هزار نفر افغان بوده اند و ناامنی و ترس از دلایل مهم مهاجرت آنان ذکر شده است.

در شمال کشور فرانسه, تعداد بسیاری از افغان ها حضور دارند که برای رسیدن به کشور انگلیس صبح تا شب را بی هدف سرگردان بوده و در انتهای شب, زیر کامیون ها می خوابند تا بتوانند به صورت قاچاق وارد انگلیس شوند و چه بسیار آنهایی که تصمیمشان به قیمت آسیب دیدن اعضای بدن یا از دست دادن جانشان تمام می شود.

سه سال از جنبش سبز, بیش از سی سال از انقلاب 57 و افزون بر 100 سال از مبارزات آزادی خواهانه مردم ایران میگذرد, بیستم ژوئن بهانه ایست برای یادآوری فرزندان میهنمان که ناگزیر در خاکی غریب فرود آمدند و هر روز بر قصه های تلخشان افزوده می شود.


 

ارسال به :