پنج‌شنبه ۰۶ تیر ۱۳۹۸ -
- 27 Jun 2019
23 شوال 1440 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
دومین سالگرد ترور دکتر سودبخش؛ پرونده ای بدون متهم
 جرس: عبدالرضا سودبخش سی ام شهریور سال 89 ساعت 21 هنگامي كه از مطب خود خارج مي شد توسط موتورسورانی ناشناس به ضرب گلوله کشته شد. 

 

دو سال از ترور دکتر  سودبخش گذشته است اما تاکنون آمران و عاملان این جنایت معرفی نشده اند. پرونده ای که ابهامات فراوانی در آن وجود داشته و اظهارات ضد و نقیض مسئولین بر پیچیدگی این ابهامات افزوده است.
دامون فرزند دکتر سودبخش با اشاره بر اینکه پیگیری های خانواده در خصوص شناسایی عاملان ترور دکتر سودبخش تاکنون به نتیجه ای نرسیده است به "جرس" می گوید: "بعد از گذشت دو سال هنوز این پرونده به نتیجه ای نرسیده و معلوم نیست پرونده در کجاست؟ در آخرین پیگیری ها یکی می گفت در آگاهی است، یکی می گفت در دادگاه قضایی است و اصلا معلوم نبود پرونده در چه مرحله ای و درکجاست؟ نه متهمی معرفی شده و نه سرانجام پرونده مشخص شده است. وزیر بهداشت در صحبتهایشان وعده داده بودند که پیگیری می کنند اما در نامه هایی که به وزارت بهداشت ارسال کردم نوشته شد که پرونده از طریق مراجع ذی صلاح بررسی شده و به نتیجه رسیده است! من تماس گرفتم و دوباره مسئله را توضیح دادم اما گفتند همین است که آقای سجادی، بازرس وزارت بهداشت نوشته است!"
وی می افزاید: "در کمتر از بیست و چهار ساعت بعد از ترور پدر برخی از مسئولین ادعا کردند که این مسئله یک خصومت شخصی بوده اما این ادعا رد شد و مسئولینی هم که این را مطرح کرده بودند، از حرف خود عقب نشینی کردند. اساتید دانشگاه خیلی در این زمینه کمک و این ادعاها را رد کردند.
علاوه بر ترور دکتر عبدالرضا سودبخش، غلامرضا سرابی، دکتر معتمدی، استاد دانشگاه تهران و دکتر مسعود علی محمدی ترور شده اند. ترورهایی که مقامات قضایی و امنیتی ارتباط این ترورها را با مسائل سیاسی کشور رد کرده اند.
دامون عنوان می کند: "آخرین باری که با پدر تلفنی صحبت کردم با توجه به اینکه اخبار بعد از انتخابات را دنبال می کردم به او گفتم که می دانم چقدر وضعیت بد است. اما او جواب داد "نه، نمی دانی چقدر وضعیت و شرایط بد است!" حتی قرار بود مدتی را بیاید آمریکا و بعد از چهار سال همدیگر را ببینیم. به من گفت که خسته هستم و کامپیوتر هم نمی آورم و نمی خواهم کار کنم. اینگونه صحبت کردن پدر خیلی عجیب بود و سابقه نداشت پدر بگوید برای مدتی کار نمی کند. من خیلی اصرار داشتم که در سفر خود چند روز بیشتر بماند اما جواب دادند که الان وضعیت طوری نیست که من بیشتر از سی روز بخواهم بمانم."
دامون در پاسخ به این پرسش که آیا دکتر سودبخش بعد از خروج از ایران تصمیم داشتند در خصوص حوادث بعد از انتخابات و فجایع کهریزک سخن بگویند، تصریح می کند: "پدر کلا قبل از اینکه جنایات کهریزک رخ دهد نسبت به شرایط زندان های ایران ناراضی بود و در مصاحبه های خود به این مسئله اشاره می کرد و کسی بود که احساس می کرد باید در هر شرایطی از حق بیماران خود حتی در زندان دفاع کند."
دکتر سود بخش علاوه بر تدریس پزشکی در دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد تهران و دانشگاه یزد؛ عضویت در کمیته پژوهشی بخش عفونی، ریاست درمانگاه عفونی، عضویت در کمیته مورتالیته بیمارستان امام خمینی (ره)، ریاست کمیته کنترل عفونت درمانگاهی و اورژانس مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)، عضویت در کمیته آموزش و پژوهش فدراسیون پزشکی ورزشی ایران رياست درمانگاه عفوني مجتمع درماني بيمارستان امام خميني، عضو کميته پژوهش بخش عفوني، عضو کميته ارتقاء و گروه بيماريهاي عفوني دانشگاه علوم پزشکي تهران، عضو کميته امتحانات ورودي دستياري وزارت بهداشت و درمان آموزش پزشکي، عضو کميته کشوري سل، مالاريا، هاري و ايدز وزارت بهداشت و درمان، عضو کميته پزشکي مهندسي دانشگاه علوم پزشکي تهران، عضو هيأت مديره انجمن حمايت از بيماران عفوني کشور، عضو هيأت مديره انجمن متخصصين بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، کارشناس دادگاههاي پزشکي قانوني و نظام پزشکي کشور، متخصص عفوني و رئيس کميته کنترل عفونت بيمارستان آتيه، عضو کميته مورتاليته بيمارستان امام خميني، رئيس کميته کنترل عفونت درمانگاهي و اورژانس مجتمع بيمارستاني امام خميني و عضو کميته آموزش و پژوهش فدراسيون پزشکي ورزشي را در کارنامه فعالیتها و خدمات "ارزنده" خود به کشور داشته است. وی همچنين با بيمارستانهاي امام خميني، آتيه، مصطفي خميني، آزادي، و ايرانمهر نيز همکاري داشته‌ است.
دامون سود بخش یکی از نخبگان جوان ایران و از دوستان امید کوکبی است که به ده سال حبس محکوم شده است. دامون سودبخش کارشناسی و کارشناسی ارشد را در دانشگاه شریف و مقطع دکترای خود را در دانشگاه جورج واشنگتن به اتمام رسانده و برگزیده مقام دوم جشنواره جوان خوارزمی در سال 1384 و بهترین پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته بیومکانیک از انجمن مهندسین مکانیک ایران است. او هم اکنون در آمریکا در حال گذراندن پست دکترا در دانشگاه ام آی تی است.
وی با اشاره به فضای امنیتی کشور و اتهامات واهی که به امثال امید ها زده می شود، خاطرنشان می کند: "بیش از شش سال به ایران نرفته ام. چهار سال اول که مشغول درس خواندن بودم و بعد هم این اتفاقات بعد از انتخابات رخ داد و شرایط مناسب نبود که به ایران سفر کنم. این تنها مشکل من هم نیست و شرایط چنان امنیتی شده است که خیلی از دانشجویان حتی برای دیدن خانواده خود از سفر به ایران صرف نظر می کنند. مثل همین مسئله ای که برای امید کوکبی پیش آمد و برای دیدن خانواده اش به ایران سفر کرد اما بازداشت و با اتهامات واهی به ده سال زندان محکوم شد. خود مسئولین هم می دانند که این اتهاماتی که به امید زده اند صحت ندارد و شاید می خواهند فضایی ایجاد کنند که همه بترسند و به ایران بازنگردند."
امید کوکبی دانشمند جوان ایران و دانشجوی فوق دکترای لیزر از دانشگاه تگزاس آمریکا، سرانجام پس از پانزده ماه بلاتکلیفی در زندان به اتهام ارتباط با کشور متخاصم آمریکا (کشوری که این دانشجوی دکترا در آن مشغول به تحصیل بوده است) از سوی قاضی صلواتی به ده سال حبس محکوم شد حکمی که عینا در دادگاه تجدیدنظر تایید گردید. وی در بهمن ماه سال 89 به هنگام ورود به ایران در فرودگاه بازداشت و به اتهام ارتباط با دولت متخاصم یک ماه در بند 209 زندان اوین در انفرادی، واز آن زمان تاکنون در بند 350 زندان اوین به سر می‌برد.
امید کوکبی ترکمن و از اهل سنت است و هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی ندارد. او با تمام سختی ها در طول دوران تحصیل با کسب مدارج عالی و کسب مقام در المپیادهای کشوری درخشید و با رتبه بیست و نهم در رشته دکترای پیوسته فیزیک به دانشگاه شریف راه یافت. وی پس از پایان دوره لیسانس در دو رشته فیزیک و مهندسی مکانیک به علت رویکرد تجربی درفیزیک و علاقه به تکنولوژیهای جدید درفیزیک اتمی به خارج از کشور رفت. این دانشجوی نمونه عمده تحصیلات فوق لیسانس و دکترا را در دو کشور آلمان و اسپانیا گذراند و بیشتر فعالیت های علمی اش در زمینه لیزرهای پزشکی، صنعتی و تحقیقاتی بوده ومقالات علمی متعددی را در معتبرترین ژورنالهای فیزیک اتمی به چاپ رسانده است. پس از آن برای دوره فوق دکترا به دانشگاه تگزاس آمریکا رفت و در آنجا مشغول به تحصیل شد.
دامون ادامه می دهد: "آشنایی من با امید به زمان تحصیلاتم در مقطع فوق لیسانس دانشگاه شریف باز می گردد که امید آن زمان هم دانشجوی فوق لیسانس شریف و همزمان در دانشگاه پلی تکنیک هم درس می خواند. بعد من و امید همزمان برای ویزای آمریکا رفتیم و امید نتوانست ویزای آمریکا بگیرد و تحصیلاتش را در یکی از کشورهای اروپایی ادامه داد و بعد برای دوره فوق دکترا به آمریکا آمد. حتی اخبار را که دنبال می کردم متعجب شدم از اینکه یکی از اتهامات امید این بود که چرا آمریکا به او ویزا داده است! در صورتیکه کسی با این تحصیلات و مدتی هم در دانشگاه اروپا درس خوانده باشد عجیب نیست که ویزای آمریکا را دریافت کند. واقعا ناراحت شدم و خاطرم است در آخرین سفری که به ایران داشت در صفحه فیس بوکش نوشته بود که مثلا من الان در یکساعتی ایران هستم و خوشحال بود که به کشورش و به دیدن خانواده اش می رود اما بازداشت شد و حکم به او دادند که واقعا ناراحت کننده است. امید اصلا آدم سیاسی نبود و هیچ موضعگیری سیاسی نداشت و هیچکس تصور نمی کرد او را بازداشت کنند و قربانی این برنامه های سیاسی شود."

ارسال به :