پنج‌شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۶ -
- 19 Oct 2017
28 محرم 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
تجمع ایرانیان و امریکا‌یی‌های مقیم نیویورک مقابل هتل احمدی نژاد

جـــرس: تعدادی از ایرانیان و امریکا‌یی‌های مقیم نیویورک به دعوت گروهِ ضد جنگ، ضد تحریم و ضد سرکوبِ دولتیِ «هوار» شب گذشته مقابل هتل وارویک، محل اقامت محمود احمدی‌نژاد در خیابان پنجاه و چهارمِ نیویورک تجمع کردند.


به گزارش ندای سبز آزادی تجمع کنندگان پوسترهایی از زندانیان سیاسی از جمله میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را با خود حمل می‌کردند و خواستار آزادی همه‌ی ‌زندانیان سیاسی از جمله فعالان دانشجویی، زنان، کارگران، فعالان حقوق بشر، وکلا، معلمان، روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و اقلیت‌های قومی و مذهبی شدند.


آنان هم‌چنین مخالفت خود را با هر گونه حمله‌ی نظامی به ایران ابراز داشتند و نیز خواهانِ آن شدند که تحریم‌های گسترده علیه مردم ایران که آثار سوء آن روی زندگی روزانه‌ی مردم رو به افزایش است پایان یابد.


در بخشی از بیانیه‌ای که در پایان تجمع به شکلِ گروهی خوانده شد آمده‌ است: "ما آمده ایم تا بگوییم رنج دیده و خشمگینیم. سخت است که باور کنیم احمدی نژاد، ۸ سال در قدرت بود. ولی خشم ما تاریخ درازتری از این ۸ سال دارد.ما چطور می‌توانیم ساکت بمانیم وقتی همگی در این سالیان زخم دیده‌ایم. چه در سال‌های سرکوب بعد از انقلاب، چه در جنگ تحمیلی، و چه در پی سرکوب جنبش سبز.ما می‌خواهیم با روندِ عادی سازی روزانه‌ی سرکوب مخالفت کنیم.هرچند دوره‌ی ریاست احمدی‌نژاد بر هیأت دولت به زودی تمام می‌شود ولی اعتراض ما به استبداد و بی عدالتی با رفتن او پایان نخواهد یافت.
این بیانیه می افزاید:ما آمده ایم تا بگوییم که از بی عدالتی و خفقان خسته‌ایم. ترس از جنگ و فشار تحریم‌ها مبارزه‌ی دیرینه‌ی مردم را تحت شعاع قرار داده است. ما آمده‌ایم بگوییم که ما از جنگ وحشت داریم، ما جنگ نمی‌خواهیم.
بی کفایتی دولت و فشار تحریم‌ها کمر مردم ما را خم کرده است. این روزها خاطره‌ی تلخ ایستادن در صف‌های طولانی نان و شیر در سال‌های جنگ برای پدران و مادران ما زنده شده است.با این حال، در این دوران سخت ما هنوز آن روزی را می‌خواهیم و می‌بینیم که مردم ایران بتوانند آزادانه سرنوشت خود را رقم بزنند. روزی که استقلال، آزادی، عدالت اجتماعی و اقتصادی، تنها یک شعار نیست. ما آن روزی را می‌خواهیم که نان شب دغدغه‌ی مردم ما نباشد. روزی که زن بودن درد ندارد. روزی که سرکوب سیستماتیک قومیت‌ها و ملیت ها پایان بیابد. روزی که مردم به خاطر دسترسی به ساده ترین امکانات اینترنتی محدود نباشند. روزی که سانسور قلم وبیان و عقیده، حاکم نباشد. روزی که هیچ کس به خاطر عشق ورزیدن با انسان بالغ دیگری مجازات نشود. روزی که مهاجرستیزی، افغان ستیزی و عرب ستیزی از اعتبار بیافتد. روزی که حمایت از فلسطین دستمایه‌ی سودجویانه‌ی سیاست خارجی ما نباشد. روزی که سرکوب چه در سوریه، چه در بحرین، چه در اسرائیل و چه در آمریکا محکوم باشد.
درادامه بیانیه افزوده است:ما به اینجا آمده ایم تا به سرکوب نه بگوییم. آزادی، عدالت و خوشبختی حق ماست. ما آمده ایم بگوییم حتی در این روزهای پر واهمه، ما با دلی پر از امید برای ایرانی که می‌خواهیم و دوست خواهیم داشت زندگی می‌کنیم. چرا که مبارزه امری مقدس است اما دائمی نیست. آن چه دائمی است زندگی است."


این تجمع ساعت هشت شب به پایان رسید.

 

ارسال به :