دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۸ -
- 16 Dec 2019
17 ربيع الثاني 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
آیت الله دستغیب: خوشحال نیستیم که سران حکومت به جان هم افتاده اند

جرس: آیت الله سید علی محمد دستغیب با تاکید بر اینکه جمهورى اسلامى آمده که مردم را از بند اسباب آزاد و با خداى یکتا آشنا کند، نه آنکه آنها را از خدا قطع کند؛ تصریح کرد: این هدف تحقّق نخواهد یافت مگر آنکه همه‌ى ارکان حاکمیت، مهذّب و ربّانى شوند. اگر شدند، مردم نیز بر این روال قرار مى‌گیرند، ولى اگر آنها لغزیدند و صحبت از من و تو به میان آوردند و بندگان خدا را که طالب خدا بودند و امتحان خود را پس دادند، دسته دسته کردند، آن هدف هرگز محقّق نخواهد شد.

به گزارش کلمه، این مرجع تقلید مقیم شیراز که در موعظه پایانی جلسه تفسیر قرآن خود، گفت: به همه‌ى برادران و خواهران عزیز سفارش مى‌کنیم که در پى این هدف و گشودن زنجیرهاى شرک از خود باشند. اگر جمهورى اسلامى در این مسیر بود و همان گونه که قرار بود باشد، شد، این هدف زودتر و راحت‌تر تحقّق مى‌یابد و در این راه، همه دست در دست هم مى‌گذارند، ولى اگر نشد، کار سخت مى‌شود و هر کس مجبور است به تنهایى بر این امر اقدام کند. امّا هرگز نباید این هدف و این راه را فراموش کرد.

ایشان خاطرنشان کرد: منظور از گشودن زنجیرهاى شرک، دیدن خداى تعالى و مؤثریت او است؛ توجّه به این نکته است که فقط خداى تعالى کار ما را انجام مى‌دهد، ولاغیر. این به معناى تسلیم شدن در مقابل ظلم و نسبت دادن فعل ظالم به خداى تعالى نیست، بلکه منظور توجّه به تدبیر خداى تعالى است و دانستن اینکه روح و قلب و وجود انسان از خدا است و به سوى او باز مى‌گردد و از ابتدا تا انتها سر و کار همه با او است، او که دیده نمى‌شود، امّا از همه چیز ظاهرتر و از همه‌ى انوار روشن‌تر است. با این چشم نمى‌توان او را دید، باید از درون به چنین شهودى رسید.

آیت الله دستغیب با بیان اینکه درک این حقیقت، وقتى انسان تنها باشد، کار سختى است، على الخصوص که نزد هر کس مى‌نشیند، صحبت از دنیا و مادّیات و غیر خدا است؛ در عین حال یادآور شد: این صحبت‌ها برانسان تأثیر مى‌گذارد و راه او را دشوار مى‌کند. اگر همه با هم باشند و دست در دست هم، این هدف و این راه را دنبال کنند، بى‌هیچ تو و منى و بدون برچسب‌هاى ضد ولایت فقیه و دسته دسته کردن مردم، کار آسان‌تر مى‌شود و هدف در دسترس قرار مى‌گیرد. حالا که چنین نیست باید به تنهایى حرکت کرد؛ باید هر روز و هر ساعت از خداى تعالى خواست که راه توحید و معرفت خود را بر ما باز کند.

ایشان افزود: شخصى مى‌گفت حالا آقاى دستغیب خوشحال است که سران حکومت به جان هم افتاده‌اند؟ گفتم: بنده‌ى خدا! تو در چه فکرى هستى! فکر مى‌کنید ما در پى اثبات حرف خود هستیم؟ بله، اگر نصیحت بنده و افراد بسیار دیگرى که تذکّر دادند و نصیحت کردند را بشنوند و به حق عمل کنند، خدا را شکر. اگر هم نشنوند و نکنند، مسلمآ اشکالات به وجود مى‌آید. ما هرگز از این اختلافات خوشحال نمى‌شویم. در جایى که پیامبر چنان بر گمراهى کفّار محزون بود که خداوند به او فرمود: (وَ لا یَحْزُنْکَ الَّذینَ یُسارِعُونَ فِی الْکُفْرِ) آیا ما خوشحال مى‌شویم که مردم دسته دسته از دین بیرون روند و جوانان ما این چنین شوند؟ ما از این تفرقه‌ها خوشحال نیستیم و آن را بد مى‌دانیم و معتقدیم که هر چه زودتر به نصایحى که قبلا گفته شد عمل کنند، بهتر است. مهم نیست که چه کسى نصیحت مى‌کند، مهم این است که اگر از قرآن و روایات باشد، به کار انداخته شود.

این مرجع تقلید در یکی دیگر از جلسات تفسیر قرآن خود نیز در تشریح مصادیق شرک گفت: شرک یعنى مؤثر دانستن اسباب، به تنهایى، یا آنها را هم ردیف خدا قرار دادن، در تأثیر. به عنوان مثال بت پرستان معتقدند سنگ و چوبى را که با دست خود تراشیده‌اند، مى‌تواند باران بفرستد یا مریض‌هایشان را شفا دهد یا سبب گردش روز و شب شود. بعضى دیگر که وجود خدا را قبول دارند، بت را در کنار خداوند صاحب اثر مى‌دانند و مى‌پندارند بت‌ها نیز همسان خداى تعالى کارکن و تأثیرگذارند. برخى نیز از پیش خود و بدون اذن خداى تعالى، بت یا حیوان یا انسان دیگرى را واسطه‌ى میان خود و خدا قرار مى‌دهند و حوائجشان را از آنها مى‌خواهند، در حالى که خداى تعالى هرگز چنین واسطه‌هایى را قرار نداده است.

آیت الله دستغیب افزود: این‌ها همه مصادیق شرکى هستند که خداى تعالى آن را نمى‌بخشد و به عنوان گناه عظیم و ظلم بزرگ از آنها یاد کرده است. علّت آن هم این است که خداوند بر سر انسان تاج کرامت گذاشته، او را به مقام بندگى خاصّ خود راه داده است، به گونه‌اى که مى‌تواند به مقامات عالى توحیدى دست یابد. اگر کسى از این مقام بلند روى گرداند، به گمراهى مى‌افتد و از مسیر آدمیت دور مى‌شود. علاوه‌برآنکه دروغ بزرگى به پروردگار عالم بسته است؛ چراکه مى‌داند این سنگ و چوب و حیوانى را که خدا مى‌خواند، هیچ اثر خدایى ندارد و هیچ نشانه‌ى بزرگى که بتواند او را واسطه‌ى میان خدا و خلق کند، ظاهر نکرده است. در حقیقت انسانى که قابلیت پرواز به عالم بالا و عروج به سوى خداى تعالى را دارد، با شرک ورزیدن به خالق خویش، استعداد صعود را در خود سرکوب و از آسمان سقوط مى‌کند و به نقطه‌اى دور دست فرو مى‌افتد؛ (فَکَأنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّیْرُ أوْ تَهْوی بِهِ الرِّیحُ فی مَکانٍ سَحیقٍ) در این میان بعضى تمام جهات انسانى خویش را لگدمال مى‌کنند و بعضى دیگر هنوز کورسوى امیدى درون خویش باقى مى‌گذارند.

ایشان افزود: همه‌ى ما ایمان به خداى تعالى و کتاب او داریم. قرآن کریم در آیات بسیارى توحید خداى تعالى را خاطرنشان کرده، نشانه‌هاى یگانگى او را در آسمان و زمین برشمرده است. شاید گاهى در دل بعضى از مؤمنین شک و شبهه‌اى در این زمینه به وجود آید امّا خیلى زود متذکّر مى‌شوند و استغفار مى‌کنند. پس اگر ما، بین خود و خداى تعالى، پیامبر و اهل بیت گرامى او را واسطه قرار مى‌دهیم، به خاطر آن است که ایشان از ناحیه‌ى خداى تعالى بر این کار منصوب و مأمور گشته‌اند و ما موظف به اطاعت از ایشان و توسل به آنهاییم؛ چراکه آنها انسان‌هاى کاملند و چیزهایى ظاهر کرده‌اند که علامت تقرّبشان به درگاه خداوند است؛ از جمله علمى که نسبت به علوم بشرى بى‌نهایت است یا قدرتى که فراتر از همه‌ى قدرت‌هاى مادّى است. هنگامى که ما دست توسل به دامان هر یک از حضرات معصومین مى‌زنیم، مى‌دانیم که ایشان نیز مستقلا کاره‌اى نیستند و بدون اذن خداى تعالى کارى نمى‌کنند.
 

ارسال به :