سه‌شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۸ -
- 10 Dec 2019
11 ربيع الثاني 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
انتقاد شدید منوچهر متکی به تیم هسته ای فعلی دولت و “پیشنهادهای ناپخته”
جرس: با وجود آن که قرار بود امروز و فردا مذاکره دیگری بین ایران و ۱+۵ برگزار شود، با نظر منفی ایران نسبت به برگزاری آن در استانبول، مذاکره را به تعویق انداخت. همزمان وزیر خارجه سابق دولت محمود احمدی نژاد، انتقادات شدید را متوجه تیم هسته ای فعلی کرده است.


به گزارش «بازتاب»، در همین حال انتقادات صریح منوچهر متکی به عملکرد تیم مذاکره کننده هسته ای، نشان داد نکاتی که مورد اجماع کارشناسان است، به ذهن برخی از سیاستمداران عرصه رسمی نیز می رسد.


وزیر سابق خارجه در انتقادات صریحی به تیم مذاکره کننده هسته ای گفته است: اگرچه تبلیغات بخشی از فرایند دیپلماسی و مذاکره است، اما همه آن نیست.


انتقاد متکی به تیم هسته ای فعلی که با عنوان "پیشنهادهای ناپخته در مذاکرات هسته یی" منتشر شده، خاطرنشان می کند: " داشتن سیاست تبلیغی و تدوین بسته خبری در حاشیه این گفتگوها ضروری است، اما باید توجه داشت که هدف از این گفتگوها نیل به تفاهم است نه صرفا تبلیغات. نگارنده در دیدار چندی پیش خود با آقای وزیر خارجه متذکر شدم که بیان سخنگوی وزارت امور خارجه مبنی بر پخش مستقیم مذاکرات از طریق رسانه ها کلامی غیر دیپلماتیک و نسنجیده است، ضمن آنکه پذیرش شکست مذاکرات قبل از برگزاری را القا می کند."


به گزارش بازتاب، انتقاد متکی نسبت به برخی پیشنهادهای تیم مذاکره کننده هسته ای، درباره پخش مستقیم مذاکرات و اصرار بر یافتن محل های جدید برای مذاکره است، اما به نظر می رسد مشکلات تیم مذاکره کننده هسته ای بسیار فراتر از این دو مشکل است.


در گزارش مذکور همچنین آمده است: زمانی که یکی از نویسندگان جوان روزنامه کیهان (محمدی) که کمترین تجربه و تخصصی در کار دیپلماتیک و روابط بین الملل ندارد، به تئوریسین مذاکرات هسته ای تبدیل شده و علاوه بر حضور پی درپی در سیمای جمهوری اسلامی به عنوان “عضو کلیدی تیم مذاکره کننده” به مصاحبه با نشریات خارجی می پردازد و پیش شرط های عجیبی را مطرح می کند، چه انتظاری از نتایج مذاکرات می توان داشت؟

تغییر پی در پی در محل مذاکره و انتقال آن از ژنو به استانبول، بغداد، مسکو و اکنون طرح موضوع قاهره – که خود کانون بحران و درگیری های داخلی است- با چه منطقی صورت می گیرد؟، آیا اصل در مذاکرات حصول نتیجه و حل مشکل ۷۵میلیون ایرانی است یا جهانگردی و وارد کردن کشورهای ثالث به موضوع؟

آیا مسئولان مذاکرات هسته ای نمی دانند با وارد کردن سایر کشورها به مذاکرات، طبیعتا آنها نیز به دنبال منافع ملی خود خواهند بود و به نوعی باعث می شود در معامله ای که می تواند منافع بیشتری را برای مردم ایران به همراه بیاورد، تنها دست ها را افزایش می دهد؟

آیا وارد کردن کشورهای ترکیه و برزیل، تجربه موفقی برای مذاکرات هسته ای به همراه داشت که اکنون می خواهیم عراق و مصر و چند کشور دیگر را وارد کنیم؟

اگر ترکیه و برزیل با هم آن قدر وزن و تاثیر در مذاکرات داشتند، چرا توافق تهران که با آن همه تبلیغات و سروصدا انجام شد، به هیچ نتیجه ای منجر نگردید و اگر به جای این دو کشور از چین و روسیه یا سه کشور اروپایی استفاده می شد که خود مستقیما در ۵+۱ عضویت دارند، بهتر نبود؟

چرا زمانی که جمهوری اسلامی روابط راهبردی خود با ترکیه را به دلیل اختلاف در مورد سوریه کاهش داده و این کشور را از میانجیگری در مذاکرات هسته ای خارج می کند، مصر که دارای مواضع مشابه و حتی تندتری از ترکیه در مورد سوریه است و خود نیز درگیر بحران و تنش خونین داخلی است، به عنوان جایگزین پیشنهاد می شود؟
آیا مسئولان وزارت خارجه نمی دانند خصوصیت اول محل مذاکرات هسته ای وجود امنیت در آن است که یک بار بغداد را در زمان انفجارهای تروریستی پیشنهاد دادند و اکنون قاهره را که روزانه محل درگیری شدید موافقان و مخالفان دولت در اطراف کاخ ریاست جمهوری است، به عنوان محل پیشنهادی عنوان می کنند؟


گزارش مذکور در پایان می افزاید: آیا تصور تیم مذاکره کننده از مذاکرات بیشتر جنبه تبلیغی است یا حل مشکل که اگر منظور حل مشکل است، چرا بر اثر مسایل پیش پا افتاده مذاکرات لغو می شود که نه تنها بر طلا و دلار، بلکه پیامد آن بر بازار اجناس مصرفی مردم هم اثر منفی بگذارد؟

 

 

ارسال به :