پنج‌شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸ -
- 21 Nov 2019
23 ربيع الأول 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
لایحه ترغیب هسته‌ای شدن ایران
جرس: بعضی مواقع رهبران سیاسی ما بر ضد اهداف اعلام شده شان اقدام می کنند. در این گونه مواقع بایستی صریحاٌ به سراغ انگیره و ریشه سیاسی دخیل رفت و فکر کرد چگونه می توان رهبران مورد نظر را شرمنده و یا مجبور کرد وظایفشان را مسئولانه تر انجام دهند.  

 

با تصویب "لایحه پیشگیری از ایران هسته ای" در روز چهارشنبه توسط مجلس نمایندگان آمریکا با رأی ۴۰۰ در برابر ۲۰، ما با چنین موقعیتی روبرو هستیم. این لایحه علاوه بر دیگر فشارهایی که بر ایران وارد می کند، با وادار کردن مشتریان نفت باقیمانده به نخریدن نفت از ایران، در پی توقف باقیمانده صادرات نفت ایران است.


مدافعین لایحه می گویند برای جلوگیری از هسته ای شدن ایران اقدام می کنند. در واقع آن ها با تخریب شدید چشم انداز یک توافق هسته ای با ایران در جهت عکس حرکت می کنند، توافقی که به مراتب تضمین کننده ترین راه برای جلوگیری از بمب هسته ای ایران است. اگر صرفاٌ افزودن تحریم ها ایرانی ها را وادار به "بله قربان" گفتن می کرد و یک جانبه تمام فعالیت های هسته ای خود را متوقف می کردند، این اتفاق بایستی مدت ها پیش در نتیجه تحریم هایی که کنگره تا کنون علیه ایران اعمال کرده، اتفاق می افتاد. هر چه قدر تحریم ها آسیب برساند، رهبران ایران هیچ انگیزه ای برای امتیاز دادن نداشته مگر اینکه با پیشنهاد هایی روبرو شوند که امتیازدهی به معنای تعدیل قابل توجه تحریم ها باشد. اقدام فوق در مجلس نمایندگان برای ایران شاهدی دیگر خواهد بود که آمریکا توافقی با ایران نمی خواهد و فقط به دنبال تنبیه ایرانی ها و تغییر رژیم است. به طور خلاصه، این اقدام کسب امتیازتی را که ما علی الظاهر از رهبران ایران طلب کرده ایم از بین می برد به جای آن که آن را تسهیل کند. همچنین نشانه بیشتری از دشمنی ای است که علاقه ای هم که شاید در داشتن سلاح اتمی در تهران وجود داشته باشد، شعله ور می کند.


توضیح این واقعیات دیگر در این جا ضرورتی ندارد. من برخی ازاصول مرتبط را قبلاٌ ذکرکرده ام. نقش مذاکرات و شرایط ضروری برای موفقیت آن ها در نامه اخیر مقامات ارشد امنیتی سابق آمریکا و نامه بیش از یک چهارم مجلس نمایندگان آمریکا به اوباما طرح شده است. به ویژه تأثیرات مخرب لایحه شماره ۸۵۰ مجلس نمایندگان در تحلیل های اخیر، از جمله مارک جنسون از فدراسیون دانشمندان آمریکا و اوشا ساهای از مرکز کنترل تسلیحات و عدم اشاعه طرح شده است.
شاید تعداد کمی از اعضاء کنگره واقعاٌ باور دارند در جهت حصول هدف اعلام شده جلوگیری از هسته ای شدن ایران عمل می کنند. شاید برخی فکر می کنند یک رهیافت پلیس خوب و پلیس بد توسط کنگره و قوه مجریه به مذاکرات غرب کمک می کند. ولی اگر چنین بود باید انتظار می داشت که دولت این نوع قانونگزاری را، حداقل به طور خصوصی، ترغیب کند، ولی علائمی در این خصوص دیده نشده است. شاید برخی دیگر از اعضاء به تحریم ها به عنوان جایگزینی برای جنگ می نگرند. ولی این رهیافت علاوه بر نادیده گرفتن آن که چه چیزی است که تحریم ها را در عوض تضعیف مذاکرات عامل موفقیت آنها می کند، دیدگاه طرفداران جنگ را نیز نادیده می گیرد که تحریم ها و شکست مذاکرات قدم هایی هستند که قبل از ورود به جنگ بایستی برداشته شوند.


بیشتر اعضاء کنگره آدم های باهوشی هستند. من تردید دارم که آنها صادقانه باور دارند کاری هایی را که انجام می دهند، مثل حمایت از لایحه ای این هفته، واقعاٌ امکان تحقق بمب هسته ای ایران را کاهش می دهد. (برخی ممکن است باور داشته باشند که هر آسیبی به چشم انداز مذاکرا ت آن قدر کم است که نسبت به موضعی که اتخاذ کرده اند چندان احساس بدی ندارند.) لایحه شماره ۸۵۰ مجلس نمایندګان بیان کننده ترجیحات عناصری داخلی و خارجی است که یک مصالحه مبتنی بر مذاکره با ایران را نمی خواهند وتلاش می کنند به هر اقدامی، از جمله حمایت ازلایحه اخیر از حصول چنین توافقی جلوگیری کنند. آن ها توافقی را نمی خواهند، چرا که از ادامه تمرکز بر روی موضوع هسته ای ایران استقبال می کنند، تا حدودی به این دلیل که می خواهند توجه را از موضوعات دیگر منحرف کنند. برخی از آن ها از یک جنگ با ایران استقبال می کنند. بسیاری از عناصر کنگره با این تحرکات همنوا شده اند تا رابطه شان با عوامل مذکور خوب بماند، و چونکه ابراز دشمنی با ایران رأی آوری دارد، وهرعملی که نشانه نرم خویی با ایران باشد ریسک از دست دادن رآی دارد.


زمان ارائه این لایحه که با عجله قبل از تعطیلات ماه اوت مجلس و درست قبل از تحلیف رئیس جمهور جدید به صحن کنگره آورده شد چنین تفسیری را تقویت می کند. در اثنای بروز چندین نشانه امیدوارکننده تدبیر و حسن نیت در تهران و واشنگتن، نیروهای ضد توافق تصمیم گرفتند که اینک زمان فشار آوردن با خراب کاری های تقنینی است. زمان ارائه لایحه همچنین بک سیلی بر مدیریت جدید در تهران است و شانس رسیدن به توافق را کاهش می دهد. انگار که مجلس نمایندگان کار دیگری برای انجام دادن ندارد، همچون تصویب لوایح تخصیص بودجه.


بطور خلاصه به این دلایل سیاسی، بسیاری از اعضاء کنگره آگاهانه بر خلاف هدف اعلامی خود عمل می کنند و در این راه بر خلاف منافع ملی آمریکا اقدام می کنند. آنها بایستی از این عمل خود شرمنده باشند. همان طور که ام. جی روزنبرگ می گوید، ما بایستی برای چنین کاری از آنها عصبانی باشیم.
 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.