یکشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۸ -
- 16 Jun 2019
11 شوال 1440 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
عواقب افراطی‌گری اخوان المسلمین
 جرس: دستگاه امنیتی مصر مایل است اخوان المسلمین را منزوی کند و امیدوار است آن‌ها روی به افراط بیاورند زیرا در آن صورت با موفقیت می شود با آنها مبارزه کرد.

 

امروزه در مصر فقط از یک چیز می‌توان مطمئن بود. اوضاع از حالت فعلی فقط می‌تواند بد‌تر شود. در حال حاضر اوضاع وحشتناک است. روز پس از تخلیه مواضع معترضان در دو میدان قاهره، بنا بر اطلاعات وزارت بهداری مصر، ۵۲۵ کشته شمرده شد که ۴۳ تن آن‌ها از نفرات پلیس بودند. قریب به نیمی از تظاهرکنندگانِ کشته شده، در نقاط مختلف کشور جان داده‌اند. اخوان المسلمین شمار کشته شدگان را بیش از ۲۰۰۰ اعلام کرده است. در این جدال تبلیغاتی رقم حقیقی نفرات قربانی باید میان این دو باشد و اگر تعداد قربانیانِ سوخته شده در میدان‌ها نیز به حساب آیند، باید از آن هم بیشتر باشد.


ارتش و دولت موقت و بخش قابل ملاحظه‌ای از جنبش لیبرال می‌کوشند خشونت پلیس را توجیه کنند. نخست وزیر، حسن الببلاوی، از پلیس به خاطر اینکه به قول وی کشور را در جهت رسیدن به هدف ایجاد حکومت دموکراتیکِ مدنی به پیش برده است تقدیر کرد. این سخنان در گوش تظاهر کنندگان طرفدار مرسی تمسخرآمیز است.


ریزشِ نمای مدنی

وزیر کشور، محمد ابراهیم از خویشتن داری پلیس که مورد حمله قرار گرفته است سخن می‌گوید. یعنی اقدامات پلیس در تلافیِ حملهٔ تظاهر کنندگان صورت گرفته است. علاوه بر آن ابراهیم اعلام کرد که دیگر اجازه نخواهد داد میدان‌ها به اشتغال در آیند و طرفداران مرسی مواضع اعتراضی خود را در آن‌ها بر پا کنند. بدین ترتیب وزیر کشورِ دوران پس از مبارک یک چنین جملهٔ شگفت آوری را نیز بر زبان راند: «من قول می‌دهم به مجرد اینکه اوضاع مصر تثبیت شود‌‌ همان امنیتی را برقرار خواهیم کرد که پیش از سقوط مبارک حاکم بود.» این سخن، شخصِ لیبرالی مانند خالد داود را که گوینده یکی از برزگ‌ترین دستجات لیبرال مخالف مرسی یعنی جبهه نجات ملی است، از تمجید پلیس باز نمی‌دارد.
با این حال در جبهه آزادیخواهانِ پشتیبانِ ارتش، اولین شکاف به وجود آمد. معاون رئیس جمهور، البرادعی استعفا داد زیرا وی با تصمیم گیری برای تخلیهٔ خشونت آمیز میدان‌ها موافق نبود. شایعات بسیاری در باره اینکه برخی از سایر اعضای کابینه از او تبعیت خواهند کرد نیز به گوش می‌رسند. دستکم، ظاهرِ مدنیِ حاکمیتِ نظامیان در حال ریزش است.


البرادعی اعلام کرد که تخلیه خشونت آمیز میدان‌ها در هر دو جبهه، موجب رشد افراطیون می‌شود. حقیقتا نیز کودتا و تخلیهٔ میدان‌ها، دروازه‌ها را برای افراطیون در میان اسلامگرایان می‌گشاید. زیرا مخالفین آن‌ها کودتا و تخلیهٔ میدان‌ها را اقدامات لازم برای دموکراسی قلمداد می‌کنند. آن وقت نتیجه گیریِ یک جوان اخوان المسلمینی از این درسی که برای آموزش دموکراسی به او می‌دهند، چیست؟


بازی خطرناک دستگاه امنیتی


هنگامیکه در سراسر کشور نه تنها کلانتری‌ها و تأسیسات دولتی از جانب تظاهرکنندگان مورد حمله قرار گرفتند بلکه همچنین به کلیسا‌ها نیز حمله شد، افراطی‌گری در حال پیشروی بود. گویا در برخی از نقاط کشور کار مشکلی نیست که خشم حامیان مرسی را به جانب کلیسا‌ها هدایت کنند. هر چه باشد نه تنها پاپِ کلیسای قبطی بلکه شیخِ اعلای دانشگاه الازهر نیز بی‌پرده از کودتا حمایت کردند، همانگونه که بخش بزرگی از مردم قبطی نیز با این تصورِ بی‌خردانه که از این طریق می‌توان اخوان المسلمین را به لحاظ سیاسی ساقط کرد، از کودتا جانبداری کردند. در میان اسلامگرایان مصری، یافتن آدم‌های احساساتی که در تظاهرات حمایت از مسری علیه کلیسا‌ها شعار دهند کار مشکلی نیست. معلوم نیست چه کسی دستور حمله به کلیسا‌ها را داده و آن را هدایت می‌کند.


برای رهبران اخوان المسلمین که به حمایت بین المللی در قبال کودتا امیدوارند، این گونه عملیات‌ها مناسب نیست. اما در حال حاضر نمی‌توان این را که در رده‌های پایین اخوان به چنین عملیاتی با سمپاتی نگاه می‌شود، بعید دانست. این امکان نیز وجود دارد که سلفیست‌های افراطی دست در کار داشته باشند.


دستگاه امنیتی که مانند سابق به خوبی حفظ شده است در زمان مبارک خیلی وقت‌ها در میان سلفی‌ها افرادِ مناسب برای این گونه عملیات را سراغ داشت. آن زمان یک نوع ارتباط کاری بین آن‌ها وجود داشت و هر‌گاه رژیم مبارک به مخمصه می‌افتاد غالبا برای تحریف اذهان عمومی در یکی از نقاط کشور کلیسائی به آتش کشیده می‌شد. لذا بعید نیست که دستگاه امنیتی مجددا به روش‌های آزمایش شدهٔ سابق دست زده باشد.


دیو گونه جلوه کردن


کلیساهای مشتعل در نظر افکار عمومی جهانی دلیل تبلیغاتی خوبی برای تخلیه میادین و اقدامات مقابله با اخوان المسلمین هستند. در صورتی که واقعا دستگاه امنیتی دست در کار داشته باشد، این همچون بازی خطرناکی با آتش است. رژیم مبارک به خوبی می‌توانست اختلافات مذهبی را متناسب با نیازهای خود به راه اندخته و نیز پایان دهد. اما امروزه بسیار بیشتر احتمال می‌رود وضعیتی به وجود آید که دیگر قابل کنترل نباشد.


برای اتحاد میان ارتشیان و ارتباطات موجود میان عوامل رژیم مبارک، به ویژه در دستگاه امنیتی، باید این مهم باشد که اخوان المسلمین را به لحاظ سیاسی همچنان به انزوا بکشانند. برای این دوایر، افراطی شدن اسلامگرایان روندی مطلوب به نظر می‌رسد، زیرا دستگاه امنیتی خیلی بهتر می‌داند با این روند چگونه رفتار کند تا با تظاهر کنندگان و معترضان متحَسّن.
سال‌های دهه ۱۹۹۰ که همه جا در کشور بمب گذاری می‌شد و اسلامگرایان افراطی به قبطیان و توریست‌ها سوء قصد می‌کردند، برای دستگاه امنیتی مصر که ماجرا را به نفع خویش به پایان رساند مانند شب عروس‌اش بود. درسی که از آن زمان گرفتند: غلبه بر اسلامگرایانی که کلیسا‌ها را به آتش کشند و به کلانتری‌ها حمله کنند ممکن بوده و آن‌ها را به سادگی می‌توان به لحاظ بین المللی دیوگونه معرفی کرد.

منبع : سایت قنطره

مترجم: حمید بهشتی

-------------------

*کریم الجواهری‌زاده ۱۹۶۳ در مونیخ، روزنامه نگاری آلمانی- مصری بوده و از ۲۰۰۴ ریاست بخش خاورمیانه رادیو تلویزیون اطریشORF را عهده دار است.
او در کنار کار خود در ORF به عنوان گزارشگر وقایع خاورمیانه برای روزنامجات آلمانی زبانی مانند تاگس سایتونگ در برلین، دی پرسه در وین، زونتاگز سایتونگ در زوریخ، هانفرشه آلگماینه، اشتوتگار‌تر ناخریشتن، بادیشه سایتونگ در فرایبورگ، راینیشه پست در دوسلدرف، دی راین فالز در لودویگزهافن و بونر گنرال آنسایگر کار می‌کند.
وی در زمان تحصیلات دانشگاهی به عنوان روزنامه نگار مستقل از قاهره و دمشق فعال بود و فارغ التحصیل رشته‌های اسلام‌شناسی و علوم سیاسی با گرانیگاه خاورمیانه از دانشگاه آزاد برلین می‌باشد.
الجواهری داری سه فرزند بوده و همسرش آمریکائی است.
 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.