سه‌شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۸ -
- 19 Nov 2019
21 ربيع الأول 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
نقد جنگ اوباما علیه سوریه: رد نکته به نکته
جرس: رئیس جمهور اوباما در خصوص شکل‌های مختلف حمله نظامی که وی متعهد شده علیه سوریه انجام دهد، اظهاراتی داشت.

رئیس جمهور گفت که وی مجوز حمله نظامی به سوریه را صادر می‌کند و برای «داشتن یک گفتگو» قبل از اقدام نظامی، صرف نظر از نتیجه، به کنگره متوسل خواهد شد.


به علاوه، اوباما استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه که در موردش تبلیغات زیادی شده به عنوان «حمله به کرامت انسانی» و هم «یک خطر جدی علیه امنیت ملی» یاد کرد.


شرایط در سوریه وخیم است، و برای دوسال اینچنین بوده است. مروری بر این تراژدی دردآور: بیش از صدهزار انسان در این جنگ کشته شده‌اند. بیش از یک میلیون کودک سوری پناهنده شده‌اند. هفته گذشته حدود ۱۴۰۰ نفر در حومه دمشق بر اثر آنچه بطور ګسترده مظنون به یک حمله شیمیایی است، کشته شدند.


ما در مورد تراژدی انسانی مرگ ۱۴۰۰ نفر از حمله شیمیایی در هفته پیش سخن می‌گوییم. واقعاٌ هر کدام از آن‌ها یک فرزند ارزشمند خداوند بودند که مرگشان نمادی در محکومیت اعتیاد بزرگ انسانیت به خشونت است. ولی اگر مرگ ۱۴۰۰ نفر ایالات متحده را به اقدام یک جانبه برای ورود به جنگ وادار می‌سازد، زمانی که صد هزار نفر انسان در سوریه قصابی می‌شدند، عمل کجا بود؟ چندین ده هزار نفر بایستی کشته شوند قبل از اینکه یک دخالت بشر دوستانه باشد نه یک دخالت نظامی؟ چرا جان ۱۴۰۰ آری و جان ۱۰۰ هزار نفر نه؟


اجازه دهید مروری بر اظهارات اوباما داشته باشم و از منظر یک فرد دیندار که عمیقاٌ متعهد به صلح متکی بر عدالت و کرامت ذاتی همه مخلوقات خداوند است، چندین نکته بر رد آن ارائه کنم:
۱) استفاده خود آمریکا از سلاح‌های شیمیایی
رئیس جمهور استفاده سوریه از سلاح‌های شیمیایی را «بد‌ترین حمله سلاح‌های شیمیایی در قرت بیست و یکم» نام گذاشت. ولی آنچه ناگفته باقی ماند بد‌ترین حمله با سلاح‌های شیمیایی در قرن بیستم بود، یعنی استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی علیه شهروندان خود و هزاران ایرانی که مستقیماٌ بوسیله آمریکا تشویق و حمایت شد. آخرین گزارش‌ها آشکار می‌سازد که چگونه آمریکا آگاهانه به عراق هدف‌هایی را برای حمله شیمیایی داد، با علم به اینکه این سلاح‌ها علیه ایران استفاده خواهد شد.
اخیراٌ آمریکا (در فلوجه عراق) و نزدیک‌ترین متحدش در منطقه (اسرائیل علیه فلسطینی‌ها در غزه) فسفر سفید استفاده کرده است. فسفر سفید یک ترکیب مخرب با اثرات وحشتناک است. اگرچه رسماٌ به عنوان «سلاح شیمیایی» طبقه بندی نشده، سازمان‌های حقوق بشری مانند دیدبان حقوق بشر، استفاده از آن را محکوم کرده‌اند. ما بایستی با این واقعیت روبرو شویم که بنا بر گزارش روزنامه ایندپندنت، استفاده ما از سلاح شیمیایی در فلوجه میراث بدتری از هیروشیما بر جا گذاشته است.
«بر اساس یک مطالعه جدید، افزایش شدید مرگ ومیر کودکان، سرطان و سرطان خون در شهر فلوجه عراق که بوسیله تفنگداران آمریکا در سال ۲۰۰۴ بمباران شد از آنچه بوسیله بازماندگان حمله اتمی به هیروشیما و ناگازاکی در سال ۱۹۴۵گزارش شده، فرا‌تر رفته است.»
اگر می‌خواهیم خودمان را به عنوان مخالف استفاده از سلاح شیمیایی و حملات هولناک نشان دهیم، بایستی با استفاده خودمان از این سلاح‌ها در گذشته و حال روبرو شویم.


۲) عدم شفافیت در گزارش‌های «اطلاعاتی»
رئیس جمهور یکبار به طور ضمنی، اشاره کرد که «اطلاعات ما نشان می‌دهد» سلاح‌های شیمیایی استفاده شده قابل ردیابی به رژیم خونخوار اسد دیکتاتور است. ما سخن از «اطلاعات» و «گزارش‌ها» می‌گوئیم، ولی آمریکا اعتبار اخلاقی‌اش در مورد شروع یک عملیات نظامی دیگر علیه یک کشور مسلمان دیگر صفر است. ما گزارش‌های غلط علیه عراق را به خاطر داریم، گزارش‌های جعلی ارائه شده به سازمان ملل را به یاد داریم.
حقیقت امر این است که تمام اطلاعاتی که در موضوعات مرتبط با دشمنی‌اش با رژیم سوریه (و بنا بر تعریف متحد سوریه، ایران) به وسیله رژیم اسرائیل عرضه می‌شود نه قابل اعتماد است و نه غیر جانبدارانه.
هرگونه «اطلاعات» و «گزارش‌هایی» وجود دارد که جنایت‌های هولناک را روشن می‌سازد بایستی در منظر افکار عمومی قرار گرفته، شفاف باشد، مورد تبادل نظر و تحلیل قرار گیرد. همچنین این گزارش‌ها بایستی در کنار گزارش‌های سازمان ملل گذاشته شود.


۳) انزواګرایی اوباما و تصمیم به جنگ (شبیه بوش)
رئیس جمهور اوباما دو اظهار نظر شگفت انگیز کرد که عمق سیاست انزواگرایانه و استیلا جویانه آمریکا را آشکار می‌سازد. این اظهارات تأیید دیگری بر سیاست بین المملی نظامی گرایانه ما است. به سختی می‌توان تفاوتی بین سیاست‌های جرج دبلیو بوش و اوباما پیدا کرد.
رئیس جمهور گفت وی در پی «کسب مجوز از نمایندگان مردم آمریکا» است و اینکه او «آسوده خاطر از ادعایی است که دولت‌اش [علیه سوریه] کرده بدون آنکه منتظر گزارش سازمان ملل بماند.»


تکبر این موضع تقریباٌ حیرت آور است. اوباما کسب مجوز برای جنگ علیه سوریه را نشأت گرفته از جامعه بین الملل و نمایندگانشان در سازمان ملل نمی‌بیند، بلکه صرفاٌ از مردم آمریکا می‌بیند. این صرف نظر از ادعای خودبینانه اوباماست که وی این «اختیار» را دارد که بدون مجوز کنگره اقدام کند. از همه حامیان اوباما (و حامیان سابق‌اش همچون من) باید این سؤال را کرد: آیا این دقیقاٌ‌‌ همان چیزی نیست که ما نسبت به شخص جرج بوش و دیک چینی به مخالفت برخاستیم؟ آن‌ها اصرار داشتند که آمریکا نیازمند گرفتن مجوز از سازمان ملل برای جنگ علیه عراق نبوده و فقط به یک «ائتلاف [کشورهای] متمایل» نیاز است؟ » چرا بایستی با اوباما متفاوت رفتار شود؟ ما به خاطر داریم در جایی عیسی مسیح گفته « آن‌ها را با ثمراتشان خواهید شناخت. »


و در خصوص اظهار « آسودگی »در بیانیه رئیس جمهور، من صادقانه مبهوتم که چگونه به آسودگی رئیس جمهوری پاسخ دهم که در شرف گرفتن سخت‌ترین تصمیمی است که هم جان انسان‌هایی را در آن سوی دنیا خواهد گرفت و هم منابع یک کشور را به سوی ماشین چنگی سرازیر خواهد کرد. آسوده خاطر؟ خیر. این بایستی دردی باشد که صخره‌ها را به فریاد درآورده و سنگ‌ها را به گریه اندازد.


۴) بستن چشم‌ها بر روی جنایات خود علیه کودکان و غیر نظامیان
رئیس جمهور به زیبایی ګفت: «ما چه پیامی خواهیم فرستاد اگر دیکتاتوری صد‌ها کودک را با گاز از بین ببرد؟ » بله آقای رئیس جمهور، ما چه پیامی به جامعه جهامی می‌فرستیم اگر رهبر کشوری صد‌ها کودک را به کام مرگ بفرستد، همانطورکه شما مجوز حمله صد‌ها پهپاد به پاکستان، افغانستان، یممن و سومالی را صادر کرده‌اید؟ صد‌ها کودک کشته شده‌اند آقای رئیس جمهور؟ بلی، این یک تخمین بسیار محافظه کارانه از تعداد کودکانی است که ما با استفاده از پهپاد در پاکستان کشته‌ایم.
آقای رئیس جمهور، چه پیامی برای جامعه جهانی می‌فرستیم وقتی که ما صد‌ها غیر نظامی را با استفاده از پهپاد‌ها کشته‌ایم؟


۵) افسانه دشمنی دیرینه
رئیس جمهور افسانه گرایی تندروانه اسرائیل ناظر بر منتسب کردن تنش‌ها در سوریه را به این واقعیت که» در آن منطقه از دنیا تفاوت‌های فرقه‌ای باستانی‌ای وجود دارد، «تکرار کرد. بله آقای رئیس جمهور تفاوت فرقه‌ای مهمی وجود دارد، ولی مردم چند سال قبل به این نحو یکدیگر را نمی‌کشتند. بیشترین سهم از تقصیر نیز بایستی برعهده گروه‌های افراطی در این کشور‌ها گذاشته شود که تفاوت‌های مزبور را تداوم بخشیده و یا از آن‌ها برای پیشبرد برنامه‌های خود سوء استفاده می‌کنند. در عین حال با چه جرأتی ما دخالت‌ها و دستکاری‌‌هایمان در تفاوت‌های فرقه‌ای مزبور را نادیده می‌گیریم، همانطور که به کرات در عراق انجام دادیم، آقای رئیس جمهور.؟ بازی با گوناگونی‌های نژادی و فرقه‌ای موجود یک حیله استعماری کهنی است که انگلیسی‌ها در آن مهارت یافته بودند و اینک توسط آمریکایی‌ها ادامه می‌یابد.
علاوه بر آن زبان « دشمنی جاودانه و باستانی » بخشی از اسطوره‌شناسی افراطی طرفدار اسرائیل است که نمی‌خواهد بپذیرد منازعات سیاسی در منطقه (بطور شاخص ستیز اعراب و اسرائیل) دارای یک زمینه تاریخی و منشاء زمینی است که با ناسیونالیسم و استعمار گره خورده است. زبان مزبور در عوض در پی آن است که آن‌ها را به عرصه « باستانی و جاودانه »ارجاع دهد، عرصه‌ای که انسان‌ها صرفاٌ محکوم به تنفر از یکدیگر هستند. خیر، ما بایستی پافشاری کنیم که ما همیشه از یکدیگر نفرت نداشتیم، ما همیشه یکدیگر را نمی‌کشتیم، و اگر آن انسان‌هایی که به صلح و عدالت متعهد هستند به سوی یکدیگر دست دراز کنند، ما مجدداٌ به عنوان برادر و خواهر زندگی خواهیم کرد.
و در این اثنا، مردم سوریه، همان‌هایی که با بدن‌ها و خون خود بها پرداخت می‌کنند، بین یک دیکتاتور تشنه به خون خودبین در یک طرف، و بطور فزاینده‌ای گروه‌های جهادی تسلیح شده به وسیله آمریکا در طرف دیگر، گرفتار شده‌اند.


۶) آمریکا و نفاق ساخت سلاح‌های کشتار جمعی
اوباما از خطر سلاح‌های شیمیایی سخن گفت. در عین حال ۱۴۰۰ کشته وجود دارد، بسیاری از آن‌ها کودکانی هستند که مرگ غیر عادلانه آن‌ها روشن‌ترین شاهد خطر مزبور است. ولی ما بایستی مایل باشیم سؤال کنیم: اگر سلاح‌های شیمیایی، بیولوژیک و هسته‌ای خطر ویژه‌ای برای بشریت محسوب می‌شود، چرا ایالات متحده بزرگ‌ترین سازنده سلاح‌های کشتار جمعی در جهان است؟ اگر استفاده از سلاح‌های شیمیایی غلط است، و حتماٌ چنین است، غاط است صرف نظر از اینکه چه کسی آن‌ها را تولید کرده و به فروش می‌رساند.
اگر سلاح‌های شیمیایی غیر اخلاقی هستند، و حقیقتاٌ چنین است، چرا کمپانی‌هایی در غرب هستند که از تولید آن‌ها به سود بردن ادامه می‌دهند؟ اگر سلاح‌های کشتار جمعی واقعاٌ شیطانی هستند، که اینچنین است، چرا آمریکا رهبری از بین بردن آن‌ها را در دست نمی‌گیرد؟


۷) رام کردن پاسیفیسم رادیکال مارتین لو‌تر کینگ بوسیله اوباما
چند روز پیش رئیس جمهور اوباما در جایی ایستاد که مارتین لو‌تر کینگ در سال ۱۹۶۳ ایستاد و با اشاره به جامعه آمریکا و مقام خودش گفت، اگر به خاطر میراث مارتین لو‌تر کینگ نبود، چنین چیزی وجود نداشت. ولی آن چیزی که در بزرگداشت مارتین لو‌تر کینگ و سخنان اوباما در خصوص سوریه امروز ذکر نشد در واقع در نظر گرفتن رهیافت دکتر کینگ به جنگ بود.
دکتر کینگ و پیامش از قبر به سخن گفتن با ما ادامه می‌دهد، اگرچه میراث وی در حال مصادره شدن، رام شدن و در خدمت امپراطوری قرار گرفتن است. مارتین لو‌تر کینگی که روز چهارشنبه به نمایش گذاشته شد کینگی بود که اهلی شده بود، کینگی که از جدی‌ترین و احساسی‌ترین نقدش به ماشین جنگی تحت عنوان « لوله مکنده شیطانی‌ای » که نشانه مرگ معنوی یک کشور است، سلب شده بود.


دکتر کینگ ریورساید بود که در نمایش روز چهارشنبه غایب بود که در مقابل تمام اقدام‌هایی نظیر بمباران کردن و هدف گیری» محدود «به عنوان راهی به سوی صلح، ایستاد، زیرا کینگ درک کرد صلح صرفاٌ یک مقصد نیست، بلکه خودِ راهی است که بدان مقصد می‌رسیم. این چیزی است که مارتین لو‌تر کینگ در خصوص ویتنام گفت، و این کینگ آنی است که اوباما در حالیکه به سیاست استفاده از پهپاد و گسترش منازعه جنگی ادامه می‌دهد، نمی‌تواند به وی گوش کند و گوش نخواهد کرد:


و امروز تمام رهبران جهان به زیبایی در باره صلح سخن می‌گویند. هربار ما بمب‌هایمان را بر روی ویتنام شمالی می‌ریزیم، رئیس جمهور جانسون به زیبایی در خصوص صلح سخن می‌گوید. مشکل چیست؟ آن‌ها از صلج به عنوان یک هدف دوردست سخن می‌گویند، به عنوان پایانی که در پی آن هستیم، ولی روزی ما بایستی بفهمیم که صلح صرفاٌ یک هدف دوردست نیست که به دنبال آنیم، بلکه وسیله‌ای است که با آن به مقصد می‌رسیم. ما بایستی اهداف صلح آمیز را با ابزار صلح آمیز تعقیب کنیم. در تحلیل نهایی همه این‌ها بدان معنی است که ابزار و اهداف بایستی همخوانی داشته باشند، زیرا هدف از قبل در وسیله موجود است و نهایتاٌ ابزار مخرب نمی‌تواند اهداف سازنده را محقق سازد.
آن مارتین به ما چه می‌گوید؟ این مارتین به اوباما چه می‌گوید؟ مارتین یادآوری می‌کند که تمام سیستم معیوب بوده و نیازمند نجات و رهایی بنیادی است. این پیام مارتین در مارتینِ کلیسای ریورساید است، بازخوانی او از تمثیل سامریِ خوب است. « روزی بایستی درک کنیم که تمام راه جریکو (Jericho Road) بایستی متحول شود تا زنان و مردان در مسیر بزرگراه زندگی دائماٌ مورد ضرب وشتم و دزدی قرار نگیرند. رحمانیت واقعی بیش از پرتاب یک سکه به سوی گدا است؛ سطحی و اتفاقی نیست. ناظر بر این است که عمارتی که گدایان را تولید می‌کند بایستی بازسازی شود. »
کی ما متوجه خواهیم شد که کلّ سیستم خراب است؟ آمریکا تقریباٌ تمامی متحدین جهانی خود را از دست داده است، حتی دولت رعیت مأب بریتانیای کبیر که در مخالفت با عملیات علیه سوریه رأی داده است. روسیه مخالف این دخالت‌های نظامی است. به عبارت دیگر، بحران‌های بشر دوستانه در سوریه (و به واسطه پناهندگان، فرا‌تر از سوریه) در چنگال ترحم گروه‌های خشونت طلب داخلی و بی‌عملی و یا مؤثر نبودن دستگاه‌های بین المللی هستند که قدرت دخالت را دارند.
یکبار برای همیشه ما بایستی درک کنیم که چیزی که لازم داریم، بمباران یکجانبه توسط ایالات متحده نیست، بلکه یک نیروی بشردوستانه بین المللی است که صرفاٌ بر مبنای بحران‌های بشر دوستانه مداخله می‌کند و نه منافع ژئوپلتیک.


آن چیزی که دکتر کینگ به ما یادآوری می‌کند این است که به عنوان یک کشور مادامی که معتاد به ماشین جنگی‌ای بمانیم که به سود تعداد اندکی و هزینه تقریباٌ همه است، هرگز قادر به رفع چالش‌هایمان چون فقر، بی‌خانمانی، آموزش، درمان، مراقبت از سالخوردگان نخواهیم بود. بله، سهام کلیه شرکت‌هایی که در موقعیت سود بردن از ماشین جنگی هستند از قبل در حال صعود هستند. این پول خون است، نه کمتر و نه بیشتر.
چیزی که ما نیاز داریم یک امپراطوری آمریکا نیست که هر زمان در خدمت منافع و اهداف ماست مداخله کند، نه یک ائتلاف متشکل از آمریکایی‌ها، ترک‌ها و سعودی‌ها (و حتی ایرانی‌ها و دیگران)، بلکه یک نیروی بشردوستانه جهانی است، یک سازمان ملل احیاء و شاداب شده است که فقط به دلیل اینکه جان انسان‌ها در میان است مداخله می‌کند، زیرا خون بی‌گناهان در حال ریختن است، نه چونکه نفت در میان است، نه چونکه امنیت ملی آمریکا و اسرائیل تهدید شده، نه بدان دلیل که مجموعه دستگاه‌های نظامی-صنعتی را تقویت می‌کند.


دکتر کینگ به اوباما چه می‌گفت؟ این کینگ پیامبرگونه، نه کینگ رام شده، به اوباما خواهد گفت ما محتاج رئیس جمهوری هستیم که صلح متکی بر عدالت را مشتاقانه‌تر از جنگ دنبال می‌کند.
این کینگ پیامبر گونه، نه کینگ رام شده، به اوباما خواهد گفت ما نیاز به صلحی داریم که ریشه در عدالت دارد، و اینکه راه رسیدن به صلح از طریق جنگ نیست، و اینک روزی است که ما باید همه شمشیر‌ها را به گاوآهن تبدیل کنیم.
این کینگ پیامبرگونه، نه کینگ رام شده، به اوباما خواهد گفت که در همین حال تداوم نوشیدن از چاه سمی جنگ افروزی، در شبی که خالی از ستارگان است، سیاهی بیشتری تولید می‌کند و آه بیشتری از ستمدیدگان به وجود می‌آورد، ستمدیدگانی که زجرشان تا عرش الهی بالا رفته و آن را از بنیاد به لرزه خواهد انداخت.


رئیس جمهور گفت که وی مایل است که یک گفتگو داشته باشد. اجازه دهید چنین فرصتی را به او بدهیم. اجازه دهید به او از آموزه‌های واقعی‌‌ همان دکتر کینگی که در مورد صلح و عدالت وی و دیگران به کفایت در پی مصادره او بوده‌اند، شروع کنیم. آنچه در میان است سرنوشت شهروندان زجر کشیده سوریه و سرنوشت دمکراسی خودمان است.‌‌ همان گونه که کینگ به ما گفت، ما در این شبکه غیر قابل فرار متقابل بودن قرارداریم.


اجازه دهید با یک نکته عملی به پایان رسانم: بله، من تا حدی با رئیس جمهور اوباما موافقم. ما به عنوان یک اجتماع جهانی نمی‌توانیم ساکت نشسته و اجازه دهیم از سلاح‌های شیمیایی بدون هزینه استفاده شود. سؤال این است که چه نوع پاسخی، از طرف چه کسی، و چگونه. پرسش این است که با توجه به سیاست ایالات متحده درقبال خاورمیانه، با توجه به ساخت و استفاده خود آمریکا از سلاح‌های شیمیایی، آیا ما در آمریکا در موقعیت اخلاقی رهبری این تلاش هستیم. سؤال این است، آیا این پاسخ بین المللی است یا یک پاسخ آمریکایی. سؤال این است، آیا یک مداخله بشردوستانه است یا بمباران آمریکایی. سؤال این است که آیا مصیبت را کاهش خواهد داد. سؤال این است که آیا پاسخ‌های همسنگی به شکستن حرمت حیات انسان توسط خود آمریکا وجود خواهد داشت. مورد سؤال قراردادن ثبات و تناقض اخلاقی، عقلایی بودن و شفقت اظهارات اوباما نباید به هیچ وجه به عنوان حمایت از بشار اسد دیکتاتور خون آشام فرض شود. با توجه به مصائب غیر قابل تصور مردم سوریه، معمای بغرنج این است که آیا اقدامات اوباما واقعاٌ آلام مردم سوریه را تعدیل خواهد کرد، یا فقط تسلیم بیشتر شدن آمریکا به ویروس دستگاه‌های صنعتی-نظامی را تعمیق خواهد کرد.
منبع: ریلیجن نیوز سرویس (Religion News Service)
* امید صفی استاد مطالعات اسلامی دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل و متخصص اندیشه معاصر اسلامی و اسلام کلاسیک است. وی هرساله اعزام تورهای آموزشی به ترکیه را اداره می‌کند.
 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.