شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۸ -
- 14 Dec 2019
16 ربيع الثاني 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
پانزدهمین سالروز ترور فروهرها در پاریس برگزار شد: دادخواهی، انتقام و نفرت افکنی نیست
در آستانه‌ی پانزدهمین سالروز کاردآجین شدن پروانه و داریوش فروهر، شنبه 25 آبان (16 نوامبر) مراسم بزرگداشتی با حضور جمعی از فعالان سیاسی و کنشگران مدنی مهاجر، در پاریس برگزار شد.  


به گزارش جرس، در ابتدای این مراسم، دکتر سعید بشیرتاش، از یاران مرحوم فروهر، شعر زنده یاد فریدون مشیری را در خصوص قتل داریوش و پروانه فروهر، قرائت کرد.


دکتر بشیرتاش با تاکید بر حق «دادخواهی» خانواده قربانیان، آن را خود مانعی از تداوم و تحقق خشونت در کشور دانست.


این فعال ملی با اشاره به این‌ نکته که نام حدود 130 نفر در فهرست قربانیان قتلهای سیاسی در سالهای اخیر مطرح شده، تصریح کرد که اسم دست کم 50 نفر به عنوان قربانی، مضبوط و مشخص است. وی تاکید کرد که این به معنای وقوع یک قتل سیاسی در هر دو ماه از عمر جمهوری اسلامی در دوره ی رهبری آیت الله خامنه ای است.


دکتر بشیرتاش افزود: «آیا برای یک رهبر سئوال پیش نمی آید که چرا این همه از مخالفان سیاسی به قتل می رسند؟» او نتیجه گرفت که «قتلهای سیاسی، سیاست کلی حکومت در جمهوری اسلامی بوده و شخص اول نظام، مسئول قتل مخالفان سیاسی و دگراندیشان است.»


وی آنگاه بخش‌هایی از دیدگاه های مرحوم داریوش فروهر را ـ که در مصاحبه ای در سال 76 ابراز شده بود ـ برای حضار بازخوانی کرد. زنده یاد فروهر، دبیرکل حزب ملت ایران در این مصاحبه می گوید: «ایرانیان همه باید بکوشند که در کشور گزینشی ملی انجام گیرد. قانون اساسی جمهوری اسلامی پرنقص است و برخی اصول و فصل ها رشدی سرطانی داشته اند و حقوق ملت را به کلی پایمال کرده اند.»


داریوش فروهر همچنین در این مصاحبه با تاکید بر لزوم تغییر قانون اساسی، گفته بود: «درآمیختن دین و دولت، موجب بدترین قانون هاست. نارساترین قانون ها را پدید می آورد.» او در همین مصاحبه از ایرانیان ـ به ویژه ایرانیان خارج از کشور که در فضای سیاسی باز بسر می برند ـ می خواهد مطالبه گر حقوق ملت ایران و پیگیر تحقق آن باشند.

دکتر لاهیجی: قتلهای سیاسی، جنایت ضدبشریت است

 

در ادامه ی مراسم، دکتر لاهیجی، حقوقدان و رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر در سخنانی ضمن گرامیداشت یاد پروانه و داریوش فروهر، به یادکرد از برخی دیگر از قربانیان سیاسی ایران (ازجمله محمد مختاری، محمدجعفر پوینده، مجید شریف، پیروز دوانی، کاظم سامی، ابراهیم زال زاده، احمد تفضلی، حسین برازنده، عبدالرحمن برومند و شاپور بختیار) پرداخت و تصریح کرد: «اینها قربانیان سیاسی هستند، و من زیر بار عنوان "قتل های زنجیره ای" نمی روم.»

 

دکتر لاهیجی افزود: «قتل های سیاسی یک ترم حقوقی است؛ در حقوق جزا و حقوق بین الملل معنای خود را دارد. اما وقتی می گوییم قتلهای زنجیره ای، بار سیاسی آن را می گیریم. همان چیزی که جمهوری اسلامی تلاش کرد رخ دهد؛ یعنی قتلهای سیاسی را قتلهای زنجیره ای و فاقد اراده سیاسی توصیف کند.»

 

این وکیل مدافع حقوق بشر همچنین مسئله ی «دادخواهی» را مهمترین پرسشی دانست که باید به آن از منظری حقوقی پاسخ داده شود. وی افزود: «در مورد کشتار سال 67 که اساسا جمهوری اسلامی اصل ماجرا را نپذیرفته؛ اما در مورد قتلهای سیاسی پاییز 77، دست کم دادگاه های نمایشی برگزار شد و حکومت این را پذیرفت. پس باید پیگیر دادخواهی بود. دادخواهی حق خانواده ی قربانیان و جامعه و بشریت است.»

 

دکتر لاهیجی تاکید کرد: «چه در رابطه با کشتار 67 و چه در رابطه با قتلهای سیاسی 77، حکومت با برنامه سیاسی مرتکب جنایت شده است.» وی افزود: «تمام متهمان در بازجویی اعتراف کرده اند و تاکید که این اولین قتلهای ما نبوده، و ما قبلا هم مسئول اجرای این دست موارد و مامور تحقق این قیبل پرونده ها بوده ایم.»

 

وی همچنین تصریح کرد: «ترور با فتوای شرعی در جمهوری اسلامی مستند است و تئوریزه شده و قدمت دارد.»
او توضیح داد که برخی از متهمان پرونده قتلهای سیاسی 77 اعلام کرده اند که از قربانعلی دری نجف آبادی، اجازه و فتوا و دستور شرعی قتل را گرفته اند. لاهیجی ادامه داد: «جنایت بر ضد بشریت یعنی همین؛ یعنی در راستای سیاست های یک دولت، یک گروه را از بین بردن.»

 

این حقوقدان مقیم پاریس به این نکته اشاره کرد که «برخی از ماموران، چون عملیات ترور آنها (ازجمله در ماجرای قتل فروهرها) بیش از حد طولانی شده، با مرکز عملیات در وزارت اطلاعات تماس گرفته و درخواست اضافه کار کرده اند؛ و بعد از این که مطالبه ی آنها پرداخت شده، کار را تکمیل کرده و ادامه داده اند»؛ او افزود: «این رفتار را حتی نمی توان "وقیحانه" خواند؛ آن را باید با کدام واژه و تعبیر، توصیف کرد؟»

 

لاهیجی قتلهای سیاسی را «جنایت ضد بشریت» خواند و توضیح داد: «قربانیان به این اعتبار که در یک برنامه ی کشتار سیاسی قرار می گیرند، جان می بازند؛ نه به خاطر شخصیت حقیقی خود.» او تاکید کرد: «خوبی این پرونده ها (جنایت ضد بشریت) این است که مشمول مرور زمان نمی شود.»

 

رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر در ادامه ی سخنان خود، مقوله ی «عدالت» را در دوره ی گذار، واجد چهار ویژگی و شرط دانست: «نخست، حق کشف حقیقت برای قربانی یا ورثه؛ دوم، حق دادخواهی و عدالت؛ سوم، تضمین برای عدم تکرار، و آخر، پرداخت غرامت و خسارت.»

 

او شرط برکناری طراحان و آمران و عاملان قتل های سیاسی را واجد اهمیت ویژه دانست و گفت، نباید مثل امروز شود که یکی از عوامل مهم در کشتار 67، وزیر دادگستری شده؛ و مهمترین عوامل قتلهای سیاسی در ایران دارای بالاترین مقام های قضایی در جمهوری اسلامی هستند.

 

دکتر لاهیجی با بیان این مطلب که «متاسفانه درحال حاضر مرجعی برای دادرسی عادلانه و رسیدگی منصفانه به قتلهای سیاسی در ایران وجود ندارد»، درعین حال تصریح کرد که «نگاه ما به آینده است و بالاخره روی رسیدگی توام با عدالت صورت خواهد گرفت. به خصوص که اصول و چهارچوب ها در حقوق بین الملل حقوق بشر وارد و مشخص شده و مورد تاکید قرار گرفته است.»

 

وی با تاکید بر این نکته که «دادخواهی نسبتی با انتقام ندارد»، افزود: «دادخواهی، نفرت افکنی نیست.» لاهیجی ادامه داد: «امیدوارم روزی که دادرسی عادلانه صورت می گیرد، دیگر مجازات اعدام در ایران وجود نداشته باشد، و اگر دادگاهی برگزار شد، حکم به اعدام مجرمان ندهد.»


م.آزرم: در واپسین دم پیش چشمانت به جز ایران چه می دید؟

در ادامه ی برنامه، نعمت میرزازاده (م. آزرم) شاعر برجسته کشور که مقیم پاریس است، به قرائت شعری پرداخت که فردای ترور فروهرها در اول آذر 1377، سروده بود. در بخشی از این شعر با عنوان «از بابک تا فروهرها» آمده:


«وقتی نخستین دشنه بر قلبت فرود آمد
وقتی که خون فواره می زد از تنت ای مرد مردی زای!
وقتی که پروانه،
آن شیرزن بانو، تو را فریاد می زد: داریوشم، آی...!»
و خون او هم در اتاق خانه تان با خون جوشان تو می آمیخت،
در پیش چشمان نجیبت، آه، آن چشمان چه می دیدی؟
وقتی که جلادان چنان تان مثله می کردند،
و خون جوشان تان به روی نقشه ی ایران،
و روی تصویر پدر بر روی دیوار اتاق کار تو می ریخت؛
ای بابک دوران، چه می دیدی؟
در واپسین باری که پروانه صدایش با صدای تو به هم آمیخت؛
در واپسین دم پیش چشمانت به جز ایران چه می دیدی؟...»
و در انتهای این شعر نیز چنین آمده:
«ایران عرق می ریزد از روحش
از درد انبوهش.
تا بشکفد گلبرگهای خون پروانه،
در بستر رگهای دخترهای ایرانشهر؛
تا بشکفد فر فروهر در بلندقامت نسل جوان با عزم چون کوهش؛
تا موج ها توفان شود توفان بروبد هرچه زشتی، هرچه ناپاکی ست؛
ایران نشسته غرق اندوهش!»

متن کامل شعر زنده یاد فریدون مشیری در رثای فروهرها:

زنده یاد فریدون مشیری، شاعر برجسته ی ایران در رثای داریوش و پروانه ی فروهر چنین سروده است:
یلی بود آن سرور ارجمند / نماد حماسه،ستون سهند
به بالا همانند سهراب گرد / ز پیکار می گفت و پا می فشرد
که باید برانداخت بیخ بدی / سراپا همه فرهء ایزدی
دلیری همه عمر، ایران پرست / درفش گران قدر ایران ، به دست
چو کوهی گران بود در سنگرش / که در راه ایران چه ارزد سرش
دریغا دریغا دریغا دریغ / که اهریمنان بر کشیدند تیغ
به ماوای آن یل شبیخون زدند / به نامردمی دشنه در خون زدند
سحر در گشودند از آن قتلگاه / به خون غرقه دیدند خورشید وماه
مشبک تن از خنجر کین شده / تن همسرش دشنه آجین شده
کجا می توان برد این درد را / ستمکاری ناجوانمرد را
بگیر ای جوان جای سرو سهی / که سنگر نباید بماند تهی
درفش سرافراز را برفراز / که تا جاودان باد در اهتزاز 

 

ارسال به :