پنج‌شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸ -
- 20 Jun 2019
16 شوال 1440 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
مدیران فرهنگی کردستان نمره قبولی نمی گیرند

 

اشخاصی که در کردستان تکیه بر صندلی مدیریت فرهنگی زده اند در پروسه خدمت رسانی، نمره قبولی را کسب نمی کنند؛ به روایت پیر زنان کوچه نشین کردستانی؛ تعدادی از کارگران مشغول در پروژه مرمت عمارت خسروآباد شهر سنندج، به دلیل ناکارشناسی یکی از مدیران اسبق میراث فرهنگی ناچار می شوند با فرعون به دیدار مدیر بروند تا رییس مذکور به عمق حادثه پی می برد و در اقدامی مدبرانه، امکان ادامه مرمت این اثر تاریخی را فراهم می کند.البته این نمونه‌ای از عملکردهای نا مناسب مدیران سفارش شده‌ای هستند که برای کسب تجربه راهی کردستان شده و در چند سال آینده به پست‌های کشوری می رسند.


کردستان این دیار سرسبز با کوه‌های سر به فلک کشیده با یدک کشیدن شهرت دارالعلوم، اکنون با حضور این مدیران نا متعهد؛ اکثر قریب به اتفاق خانواده‌های کردستانی به قلیان مجهز گشته و قلیان کشیدن به امری واجب برای مردم تبدیل شده اینگونه دود جای علم را گرفته و سرانه مطالعه به گونه‌ای چشم گیری کاهش می یابد و مردم خانه‌های خود را به جای کتابخانه با قلیان مزین می کنند و دیگر روایت فرهنگی بود ن با دود تداعی می گردد.


حدیث کارگاه بودن کردستان برای کسب تجربه مدیریت را از آغاز تا به حال می توان در عملکرد مدیران وارداتی به استان فرهنگی؛ همچون تصویری جلو چشم آورد که قدمت این تصاویر به بیش از۳۰ سال می رسد، بیش از ۱۰ سال پیش در ایران مبحث شایسته سالاری در گفتمان مدیریت‌های رده بالا بیان شد و اینگونه نشانه‌های تغییر و تحول در اذهان عموم تداعی می شد اما دریغ و صد افسوس که این مباحث در قالب حرف ماند، در کردستان روابط بر ضوابط اولویت یافته و در انتخاب مدیران خبری از شایسته سالاری نیست و روایت پیدا نکردن شخصی واجب شرایط همچنان پابرجاست.


تغییر و تحولات جناح‌های کشوری در کردستان جالب نیست؛ چه بسیار اصلاح طلب هائی که اصولگرا شدند و چه زیاد اصولگراهائی که تغییر باور دادند، کسب صندلی ریاست در این دیار بستگی به میزان ارتباط شخص مذکور با پایتخت نشین‌ها دارد. باورهای فرهنگی به جائی رسیده است که نان محلی(کلانه) به آثار باستانی تبدیل شده و شهرهای کردستان به مکان برای ارائه اجناس چینی یا اجناس فروخته نشده در شهرهای پر جمعیت گردیده که روانه یکی از شهرهای مرزی این استان شده و ساکنان سایر شهرهای کشور با افتخار این اجناس بدون گارانتی را خریداری می کنند.


کس چه می داند که این پروسه پایان ناپذیر(وجود مدیران ناکارآمد) را تا به کی باید در کردستان مَشاهده نمود؛ اما از هرچه بگذریم این روزها برخی از مدیران دولت اسبق در کردستان اوضاع خوبی ندارند؛ چه آنهائی که چند صباحی است لباس بنفش می پوشند و چه آنهائی که در آخرین روزهای سال۹۲ ناچار شدند برنامه مسافرت نوروز خود را کنسل کنند؛ چون در آخرین روزهای سال گذشته چندین مدیر عوض شدند و آنهائی که در این قافله نبودند ناچارا ماندند که هرآنچه در توان دارند برای ماندگاری بگذارند.


مدیران که برای رفاه مردم منتصب شده بودند در جواب اعتراض قشر زحمتکش به عدم پرداخت حقوقشان با بی‌اخلاقی برخورد می کنند و این به نام دکتری‌ها چگونه می خواهند روایت تازه‌ای از مدیریت خود را در دولت جدید ارائه بدهند؟ البته ما ایرانی‌ها دارای حافظه کوتاه مدتی هستیم و زود اتفاقات را به فراموشی می سپارسیم، چند وقت پیش بود که بی‌مسئولیتی یک دکتر جان کودکی را درشهر سنندج گرفت و حال این شخص از طرف عده‌ای مورد تجلیل قرار می گیرد.


آیا راویان رکن چهارم دمکراسی در کردستان سکوت برگزیده اند که هرکسی می تواند در کردستان بر صندلی ریاست تکیه بزند؟ آیا حامیان حقوق مردم در پارلمان کشور نمی توانند در روند انتخاب مدیران تأثیر گذار باشند یا این مدیران از منتخبین خودشان هستند؟ اکثر ساکنان کردستان حد درخواست‌شان به آسفالت کوچه و معابر خلاصه می شود. اما جاده‌های برون شهری استان کردستان هنوز هم بیانگر محرومیت این استان فرهنگی است. گویا پارلمان نشین‌های کشوری این دیار همچون مجلس نشین‌های محلی از جاده‌های داخل شهری و برون شهری استان فرهنگی استفاده نمی کنند تا مشکلات جاده‌ای این دیار را درک کنند.


نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.