دوشنبه ۰۴ شهریور ۱۳۹۸ -
- 26 Aug 2019
24 ذو الحجة 1440 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
اردوغان روی نوار پیروزی
جرس: حزب عدالت و توسعه در انتخابات شهرداری‌ها با نسبتی قانع کننده پیروز شد. قدم بعدی چیست؟  

او شکست ناپذیر است. با موفقیت ۴۵ درصدی حزب عدالت و توسعه در انتخابات محلی ۳۰ مارس، رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه هشتمین پیروزی بزرگ خود در ۱۴ سال گذشته را به ثبت رساند. شرکت اردوغان در انتخابات ریاست جمهوری ماه آگوست، آن هم بعد از مواجهه با اعتراضات گسترده و همین طور اتهامات فساد و استبداد طلبی، به جسارت بالا نیاز دارد. او در سخنرانی شدیدا جهت دار خود در جشن پیروزی، این جسارت را به همه نشان داد. وی در جایی از نطق خود گفت: «ما آماده‌ایم که هر ماموریتی را که به ما سپرده شود انجام دهیم.» او همچنین قول داد که با دشمنانش مبارزه کند و افزود: «ما به لانه آن‌ها نفوذ خواهیم کرد. آن‌ها باید هزینه این [اتهامات و خرابکاری‌ها] را بپردازند.»


منظور آقای اردوغان از دشمن، فتح الله گولن (۱) بود. آقای گولن، روحانی سنی و متحد پیشین اردوغان است که یک امپراتوری متشکل از مدارس، رسانه‌ها و موسسات خیریه را اداره می‌کند و بنا به نظر سنجی‌ها، انتظار می‌رفت که در انتخابات به حزب عدالت و توسعه ضربه بزند.
گفته می‌شود که این واعظ ساکن پنسیلوانیا [در ایالات متحده] پشت پرده انتشار نوراهای صوتی اخیر بوده است. انتشار این نوار‌ها ادعاهای مبنی بر فساد اردوغان، فرزندانش و بعضی از اعضای کابینه را تقویت کرد. آقای اردوغان انجام هرگونه تخلف را انکار می‌کند و با برکناری هزاران نیروی پلیس و قضاتی که گفته می‌شد گولنیست هستند، تغییرات سازمانی گسترده‌ای را به وجود آورده است. او اخیرا توییتر و یوتیوب را به خاطر پخش این نوار‌ها ممنوع کرد. (۲)
موفقیت انتخاباتی آقای اردوغان دلایل متعددی دارد. حزب عدالت و توسعه برای خیلی از ترک‌ها به معنی ثبات مالی و مدیریت قوی است. جمله‌ای که از زبان رای دهندگان مکررا شنیده می‌شود این است که «شاید دزدی کنند ولی کار‌ها را هم انجام می‌دهند.» از جمله نتایج انتخابات بالا ماندن میزان مهاجرت به شهر‌ها است، چرا که قیمت‌های محافظه کارانه و خدمات اجتماعی کامل حزب عدالت و توسعه مهاجران جدیدی را به شهر‌ها جذب خواهند کرد.


جناح چپ به ندرت توانسته که بیشتر از ۳۰ درصد آرا را به دست آورد. حزب جمهوری خواه خلق، مخالف اصلی اردوغان که این بار حتی حمایت ضمنی گولنیست‌ها را پشت خود می‌دید با کسب ۲۷ درصد از آرا با فاصله زیادی در انتخابات دوم شد. این حزب در آنکارا با فاصله اندک و در استانبول قاطعانه شکست خورد و در مناطق کردنشین ترکیه تنها یک درصد از آرا را به دست آورد. دلیل اصلی و قابل پیش بینی این شکست در نواحی کرنشین مخالفت آن‌ها با مذاکرات صلح با رهبر شورشی و زندانی کرد‌ها، عبدالله اوجالان (۳) بود. حزب جمهوری خواه خلق بهترین موفقیت را در مناطقی کسب کرد که نامزدهای محافظه کار میانه را به میدان فرستاده بود، از جمله در اسکودار (۴) محل سکونت آقای اردوغان.


حزب صلح و دموکراسی کرد‌ها هم در انتخابات عملکرد موفقیت آمیزی داشت. این حزب انتخاب را «یک همه پرسی برای خود مختاری کردستان» نامیده بود. کرد‌ها با گرفتن ماردین، بتلیس و آگری از حزب عدالت و توسعه، تعداد مناطق تحت کنترل خود در جنوب شرق ترکیه را از هشت به ۱۱ شهر افزایش دادند. انتظار می‌رود که آن‌ها از آقای اردوغان در انتخابات ریاست جمهوری حمایت کنند.
سوال اصلی این است که چه کسی نخست وزیر خواهد شد؟ عبدالله گل، بنیان گذار مشترک عدالت و توسعه [به همراه اردوغان] و رئیس جمهور کنونی، هنوز هم محتمل‌ترین گزینه به نظر می‌آید، مگر اینکه اردوغان یک نخست وزیر دست نشانده بخواهد تا بتواند قدرت مورد نظر خود را از پست ریاست جمهوری اعمال کند. البته آقای گل وفاداری خود را ثابت کرده است؛ در جریان اعتراضات سال گذشته در پارک گزی به نرمی از برخورد خشن نیروهای پلیس انتقاد می‌کرد، گوشش به انتقادات تند اتحادیه اروپا بدهکار نبوده و اخیرا قانون سانسور اینترنت را [علیرغم مخالفت اولیه] تائید کرده است. به نظر می‌رسد که آقای گل پل‌های ارتباطی خود با گولنیست‌ها را سوزانده است.


دوستان ترکیه و بازارهای مالی هم از انتخاب آقای گل استقبال خواهند کرد. او عامل مهار طبیعت تند خوی اردوغان به حساب می‌آید، چه در زمان تصدی وزارت خارجه و چه بعد از آن در مقام رئیس جمهور. طرفداران آقای گل می‌گویند امتیازاتی که او به اردوغان می‌دهد کاملا تاکتیکی است و [با انتخاب به عنوان نخست وزیر] زمانی که کنترل را در دست بگیرد، ترکیه را به مسیر اصلاحات باز می‌گرداند. و ماجراجویی آقای اردوغان، مشخصا در حمایت از شورشیان سوریه که مورد انتقاد سکولار‌ها و همینطور اسلامگرایان واقع شده است را ادامه نخواهد داد.


علیرغم اینکه اقتصاد رو به رکود می‌رود و تسلیم شدن گولنیست‌ها هم بعید به نظر می‌رسد، احتمالا آقای اردوغان می‌خواهد که بعد از پایان دوره سوم برای بار چهارم هم حاکمیت حزب عدالت و توسعه را تداوم بخشد و از مصونیت پیگرد پارلمانی استفاده کند. ولی برخی بر این باورند که قبل از نمایان شدن آثار کاهش سرعت رشد اقتصادی، او دستور برگزاری یک انتخابات پارلمانی زود هنگام را صادر خواهد کرد. در این صورت اگر حزب او با بیش از دو سوم اعضا اکثریت پارلمان را به دست بگیرد، خواهد توانست که قانون اساسی را بازنویسی کند و به آرزوی دیرین خود، یعنی دادن قدرت اجرایی به ریاست جمهوری برسد. در هر صورت انتخابات ۳۰ مارس بار دیگر ثابت کرد که آقای اردوغان شخصیت سیاسی اصلی و تعیین کننده ترکیه است.

منبع: اکونومیست

۱- البته به موجب رای یک دادگاه در هفته گذشته ممنوعیت تویی‌تر بر طرف شد ولی استفاده از یوتیوب همچنان غیرمجاز است.
۲- Abdullah Ocalan
آقای اوجالان یکی از موسسان سازمان شبه نظامیان حزب کارگر کردستان است. این سازمان که در سال ۱۹۷۸ تشکیل شده است در لیست گروه‌های تروریستی ناتو، ایالات متحده و اتحادیه اروپا قرار دارد و منازعات آن‌ها با دولت ترکیه بیش از ۴۰ هزار کشته بر جای گذاشته است. او در سال ۱۹۹۹ در نایروبی توسط نیروهای امنیتی ترکیه دستگیر و به این کشور بازگردانده، سپس محاکمه و به اعدام محکوم شد. ترکیه برای عضویت در اتحادیه اروپا مجبور شد که صدور و انجام احکم اعدام را ملغا کند، در نتیجه حکم او به حبس ابد تقلیل یافت. او که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ یگانه زندانی جزیره ایمرالی در دریای مرمره بوده است، اعلام کرده که دوره جنگ‌های مسلحانه به پایان رسیده و باید برای مساله کرد‌ها با دولت ترکیه یک راه حل سیاسی پیدا کرد. از آن زمان مذاکرات مختلفی میان او و دولت ترکیه انجام گرفته است. اقای اوجالان در ۲۱ مارس ۲۰۱۳ (روز اول سال ۱۳۹۲) در پیام نوروزی خود از آتش بس میان پ. ک. ک. و دولت ترکیه خبر داد. ولی کرد‌ها همواره از عدم پایبندی دولت به مذاکرات صلح انتقاد می‌کنند.
۳- Üsküdar

 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.