دوشنبه ۰۱ آبان ۱۳۹۶ -
- 23 Oct 2017
02 صفر 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
حذف یارانه ها در ایران؛ حرکتی برجسته
جرس: طبق تخمین‌ها سالانه ۴۰ الی ۱۰۰ میلیارد دلار صرف پرداخت یارانه می‌شود.

اصطلاح «فاز دوم از طرح هدفمندی یارانه‌های ایران» در زبان فارسی هم به اندازه [ترجمه] انگلیسی (۱) آن ثقیل است، ولی امروز به ورد زبان تمام ایرانیان تبدیل شده. در روز ۲۸ آوریل حسن روحانی قیمت بنزین را با افزایشی ۷۵ درصدی از ۴۰۰۰ ریال به ۷۰۰۰ ریال بالا برد.


مرحله دوم از کاهش یارانه‌های بنزین، گاز و برق، همین طور کالاهای اساسی قرار بود که در ژوئن ۲۰۱۲ انجام گیرد. ولی محمود احمدی‌نژاد چندین بار اجرای آن را به تاخیر انداخت، علت این تاخیر تا حدی به خاطر مشاجره دولت او با مجلس بود. هرچند کاهش یارانه‌ها توسط آقای روحانی در زمانی صورت می‌گیرد که کشور دچار رکود و تورم بالاست، ولی نسبت به سلفش هم حاکمیت و هم مردم بیشتر از او حمایت می‌کنند.
مانند بسیاری از کشورهای نفت خیز منطقه که منابع مالی را میان مردم خود توزیع می‌کردند، ایران هم مجبور شده است که هزینه‌های سرسام آور پرداخت یارانه به جمعیت رو به فزونی خود را کاهش دهد. طبق تخمین‌ها سالانه ۴۰ الی ۱۰۰ میلیارد دلار صرف پرداخت یارانه می‌شود، تا انرژی، آب، سوخت و مواد غذایی اساسی با قیمتی ارزان به تمام ایرانیان [اعم از] فقیر و غنی عرضه شود.


میزان مصرف افزایش پیدا کرده است. مغازه داران در تهران، که در دره‌هایی نیمه خشک واقع شده است، هر ساعت باید گرد و غبار اجناس خود را بزدایند. اتومبیل‌ها خیابان‌ها را مسدود کرده‌اند. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف انرژی در ایران ۸۰ درصد از میانگین خاورمیانه بالا‌تر است. بد‌تر از همه اینکه به خاطر قاچاق سوخت ارزان قیمت در نقاط مرزی به عراق و پاکستان سالانه میلیارد‌ها دلار پول کشور هدر می‌رود.
ایرانیان امیدوارند که اصلاحات مربوط به یارانه‌ها بهتر از زمان آقای احمدی‌نژاد اجرا شوند. در سال ۲۰۱۰ قرار بود که نیمی از [منابع مالی ایجاد شده به خاطر] کاهش هزینه‌های حاصل از اجرای دور اول هدفمندی یارانه‌ها بین قشر ضعیف توزیع شود. اما دولت از اطلاعات مناسب برای تشخیص افراد واجد شرایط کمک بی‌بهره بود و در شرایطی که کشور همچنان با پیامدهای انتخاب مجدد او به عنوان رئیس جمهور در سال ۲۰۰۹ دست و پنجه نرم می‌کرد، او پرداخت نقدی به همه مردم را آغاز کرد. این هزینه از پول اختصاص داده شده به صنایعی چون نفت، گاز و پتروشیمی ایران تامین شد و به خاطر اعمال تحریم‌ها در سال ۲۰۱۲ منجر به ایجاد بدهی هنگفتی شد. تحریم‌ها همین طور منجر به سقوط ارزش ریال شد، که این مساله باعث ایجاد تورمی عظیم در اقتصاد مبتنی بر واردات ایران شد.


این [تورم] دو سوم از ارزش پرداخت‌های ماهانه ۴۵۰ هزار ریالی را که امروز [با نرخ رسمی ارز] کمتر از ۱۷ دلار ارزش دارد را از بین برد. حمید، یک فرد بیکار و پدر شش فرزند گفت «با ۴۵ هزار تومان حتی نمی‌توانم یک جفت کفش چینی برای پسرم بخرم.» او که در یک آپارتمان دو خوابه در حومه اصفهان زندگی می‌کند افزود «من اگر کار پیدا می‌کردم، از گرفتن یارانه‌ها انصراف می‌دادم. ولی ما هنوز تحت تحریم هستیم و در نتیجه شغلی هم پیدا نمی‌شود.»


در اوایل ماه جاری [میلادی]، رئیس جمهور تمام پرداخت‌های یارانه نقدی را متوقف کرد و با حمایت بازیگران و شخصیت‌های ورزشی مشهور از قشر ثروتمند کشور تقاضا کرد که دوباره ثبت نام نکنند. اما دولت می‌گوید که تنها سه میلیون نفر از حق خود برای دریافت یارانه نقدی صرف نظر کرده‌اند؛ ۷۳ میلیون نفر متقاضی دریافت آن هستند. هفته گذشته روحانیون عالی رتبه شیعه ایران فتوایی صادر کردند مبنی بر اینکه تقاضای پرداخت توسط اغنیا «از نظر شرعی شبه ناک» است.


فعلا روحانی [مردم] کشور را در طرف خود دارد، اما افزایش قیمت‌ها برای مدت زمان مشخصی تحمل می‌شود. دولت روی رسیدن به یک توافق با قدرت‌های جهانی بر سر مساله هسته‌ای حساب باز کرده است؛ توافقی که ایران را از شر تحریم‌ها خلاص خواهد کرد. اگر این توافق انجام نگیرد، سرمایه‌های سیاسی آقای روحانی و همین طور کل کشور دچار آسیب می‌شوند.

منبع: اکونومیست

 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.