سه‌شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ -
- 17 Sep 2019
17 محرم 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
لحظه‌های رهایی‌بخشی برای فرهنگ سیاسی
این اعتراض‌های بسیار مهم، آرمانِ آزادیِ فلسطین را به شکل مؤثری از آنِ مردم ایران می‌کند و جلوی سوء‌استفاده‌ی حاکمیت ایران می‌ایستد 


( ترجمه فارسی این متن را لطفا زیر متن انگلیسی بخوانید )

these are exceptionally important pictures coming out of Iran—at the center of this picture of a small group protesting Gaza massacre in front of the UN office is Jafar Panahi, a leading Iranian filmmaker who is under prison sentence and banned form filmmaking by the state—to his left the man in white beard and white hair is Isa Saharkhiz a leading Iranian journalist who has also endured prison sentence under the Islamic republic—but most significantly perhaps is the woman under the poster “Stop Gaza Massacre”—she is Ms Parvin Fahimi whose 19-year old son Sohrab Arabi was murdered by the security forces of the Islamic republic during the rise of the Green Movement in Iran—you also see a sign with Handala to the right and a picture of an artwork by Golrokh Nafisi an Iranian artist to the left done in honor of the four young Palestinian boys murdered by Israeli army on a Gaza beach—these in my opinion are emancipatory moments for Iranian political culture for these small but exceptionally important protests against Israeli slaughter of Palestinians are effectively retrieving the cause of Palestinian liberation for Iranian people and wresting it from its abuse by the state—lost and totally discredited are known public figures who have so far failed to denounce the Gaza massacre because in their moral cowardice they are afraid to be identified with the ruling regime—these heroic faces you see here have had no such fear—they have nothing to prove—they have valiantly fought against the atrocities of the Islamic Republic and paid very heavy prices for it and now they are taking principled position against the slaughter of innocent people in Gaza—to me they are the true face of Iranian people--and to see them out like this so courageously is also a lasting a gift from the heroic resistances of Palestinians of Gaza to Iranians--remember these people have suffered more than thirty years under the theocratic abuses of an Islamic Republic, they have no political affinity with Hamas whatsoever--but that fact has not prevented them to come out solidly in solidarity with Palestinians--this I call moral courage, political imagination, worldly wisdom, and unrivaled emancipatory politics! (Hamid Dabashi)


این‌ها تصاویر فوق‌العاده مهمی هستند که دارند از ایران می‌رسند. تصویر، گروه کوچکی را جلوی سازمان ملل نشان می‌دهد که به کشتار غزه اعتراض کرده‌اند. در مرکز تصویر، جعفر پناهی ایستاده است، کارگردان پیشرویی که به زندان محکوم شده و قوه‌ی قضائیه‌ی ایران اجازه‌ی فیلم‌سازی را از او ستانده‌ست. مرد سمت چپ او با ریش و محاسن سفید عیسی سحرخیز است، روزنامه‌نگار نام‌آشنایی که او نیز چند سال گذشته را در حبس و زندان‌ گذرانده. شاید مهم‌تر از همه، زنی باشد که زیر پوستر «کشتار در غزه را متوقف کنید» ایستاده. او پروین فهیمی است، مادر سهراب اعرابی، پسر نوزده‌ساله‌ای که توسط نیروهای امنیتی حین تظاهرات جنبش سبز کشته شد. سمتِ راستِ تصویر، حنظله بالا رفته و سمت چپ اثر هنری گلرخ نفیسی. گلرخ این طرح را برای پاس‌داشت چهار کودک فلسطینی که توسط نیروهای اسرائیلی در سواحل غزه کشته‌شدند کشیده‌بود


به نظر من این تصاویر، لحظه‌های رهایی‌بخشی برای فرهنگ سیاسی ایران‌اند. هر چند تعداد معترضان قابل توجه نیست، اما این اعتراض‌های بسیار مهم، آرمانِ آزادیِ فلسطین را به شکل مؤثری از آنِ مردم ایران می‌کند و جلوی سوء‌استفاده‌ی حاکمیت ایران می‌ایستد. آن‌دسته از چهره‌هایی که از ترسِ هم‌آوا شدن با حاکمیتِ ایران هنوز کشتار غزه را محکوم نکرده‌اند دیگر از هیچ اعتباری برخوردار نیستند. در عوض چهره‌های جسوری که در این تصویر می‌بینید چنین واهمه‌ای نداشتند. آن‌ها نیازی نمی‌بینند که چیزی را ثابت کنند. آن‌ها شجاعانه مقابل بی‌رحمی‌های حاکمیت ایران مبارزه کرده‌اند و هزینه‌ی گزافی داده‌اند و حالا در قبال قصابی مردم بی‌گناه غزه نیز این موضع اصولی را می‌گیرند


به باور من این چهره‌ی واقعی مردم ایران است. شجاعت‌ این افراد هم‌چنین خبر از پیوندِ ماندگار بین مبارزه‌ی جانانه‌ی فلسطینیان غزه و ایرانیان می‌دهد. یادمان باشد که این افراد بیش از سی سال است که از نامردمی‌های یک حکومتِ دینی رنج کشیده‌اند. آن‌ها هیچ وابستگی سیاسی با حماس ندارند. اما باز هم برای نشان دادن همبستگی‌شان با فلسطینی‌ها جانانه به میدان آمده‌اند. من نام‌ش را می‌گذارم شجاعت اخلاقی، آفرینندگی سیاسی، خردورزی جهانی، و سیاست‌ رهایی‌بخش و بی‌همتا

(ترجمه فارسی از علی عبدی) 
 

منبع: فیس بووک نویسنده 
 

نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.


ارسال به :