جمعه ۲۹ شهریور ۱۳۹۸ -
- 20 Sep 2019
19 محرم 1441 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۴:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
سایه سنگین بی‌ثباتی بر صنایع تولیدی نفت
جرس: علیرغم سقوط قیمت نفت، هزینه‌های اکتشاف و استخراج همچنان بالاست.

برای شرکت‌های نفتی تابستان فصل دلهره‌آوری بود. قیمت هر بشکه نفت خام برنت (مرجع قیمت‌های جهانی) با کاهش ۲۰ درصدی نسبت به خرداد ماه از ۱۱۵ دلار به ۹۲ دلار رسیده که طی دو سال گذشته بی‌سابقه بوده است. کاهش قیمت‌ها تا حدودی ناشی از ضعف و کاستی‌های اقتصادی است. به دلیل افت روند رشد اقتصادی، بالاخص در چین و منطقه مالی یورو، پیش بینی‌ها از میزان مصرف کاهش یافته و در نتیجه قیمت‌ها پایین آمده است. آژانس بین المللی انرژی، اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده و اوپک، هر سه در گزارش‌های اخیرشان تخمین‌های خود از چشم انداز تقاضای جهانی نفت را کاهش داده‌اند.


البته میزان عرضه هم افزایش یافته است. تولید نفت شیل در آمریکا از سال ۲۰۰۸ تاکنون به چهار میلیون بشکه در روز رسیده که این مساله خرید آمریکا از اوپک را نزدیک به ۵۰ درصد کاهش داده است. نابسامانی درونی باشگاه صادرکنندگان نفت هم بر مشکلات افزوده است. عربستان سعودی، تولید کننده اصلی اوپک، برای بالا بردن سهم خود از بازار جهانی از روز نهم مهر در اقدامی غیر منتظره و به صورت یک جانبه قیمت رسمی فروش نفت خود را کاهش داد. پادشاهی سعودی پیش‌تر در تابستان هم، مثل کویت و عراق، نرخ فروش نفتش را پایین آورده بود. در مجموع، اکثر تولیدکنندگان اوپک در خاورمیانه با کاهش قیمت فروش خود برای تصرف بازارهای آسیا با یکدیگر مقابله می‌کنند.


این اخبار بیشتر از همه موجب نگرانی شرکت‌های فعال در بخش اکتشاف و تولید صنایع نفتی شده است. چرا که این شرکت‌ها اغلب سیاست‌های سرمایه گذاری خود را با احتساب قیمت‌های بالای نفت پی ریزی کرده‌اند. بعد از بحران مالی سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ تا بهار ۲۰۱۲ قیمت نفت برنت از بشکه‌ای ۳۵ دلار به ۱۲۸ دلار رسید. در نتیجه شرکت‌های نفتی با سرمایه گذاری در انواع و اقسام پروژه‌ها، از نفت شیل آمریکا گرفته تا میادین نفتی حاره‌ای در اعماق دریا‌ها، به این بازگشت باورنکردنی قیمت‌ها واکنش نشان دادند. طبق تخمین شرکت مشاور «ارنست‌اند یانگ» در حال حاضر شرکت‌های انرژی جهان در ۱۶۳ پروژه عظیم اکتشاف و استخراج سرمایه گذاری کرده‌اند؛ پروژه‌هایی حداقل یک میلیارد دلاری که مجموع ارزش آن‌ها به ۱۱۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. بنا به اعلام کار‌شناسان «ارنست‌اند یانگ» اکثر این پروژه‌ها نسبت به برنامه زمانبندی تاخیر دارند و میزان هزینه‌های آن‌ها از ردیف‌های بودجه‌ای مصوب بالا‌تر است. این در حالی است که چنین طرح‌های غول آسایی با تخمین نفت بالای ۱۰۰ دلار کلید خورده‌اند.


نگرانی‌های صنایع نفتی به سقوط قیمت‌ها محدود نمی‌شود. در خیلی از کشورهای نفت خیز به دلیل «ملی‌سازی منابع» دست شرکت‌های نفتی از میادین کم هزینه‌تر کوتاه شده است. در نتیجه آن‌ها بیشتر به سمت پروژه‌های پیچیده‌ای جذب شده‌اند که به علت مشکلات فنی فراوان، سرانه هزینه‌های تولیدشان به مراتب بالا‌تر است. افزایش هزینه‌ها برای بسیاری از غول‌های نفتی با کاهش تولید نیز همراه بوده است. طبق محاسبات «داگلاس وست وود»، یک مشاور دیگر انرژی، ضریب ثمربخشی هزینه‌های سرمایه‌ای در بخش‌های بالادستی نفت (اکتشاف و استخراج) نسبت به سال ۲۰۰۰ تا یک پنجم کاهش یافته است و این روند نزولی با ضریب سالیانه ۵ درصدی ادامه دارد. 


در عین حال تقاضا برای تجهیزات و خدمات فنی در میدان‌های نفتی از میزان عرضه پیشی گرفته که این موضوع خود هزینه‌های توسعه را افزایش داده است. تا جایی که حتی قبل از افت اخیر قیمت‌ها، نسبت رشد سالیانه هزینه‌ها ۲ تا ۳ درصد بیشتر از میزان درآمد‌ها شده بود. در نتیجه تقریبا نیمی از پروژه‌های در دست احداث و توسعه این صنعت برای سوددهی به نرخی بالای ۱۲۰ دلار برای هر بشکه نفت نیاز دارند.


هرچند امسال گزارش‌های مالی بیشتر غول‌های نفتی نسبتا مثبت باقی مانده است، ولی این گزارشات نه افت اخیر قیمت نفت خام را بازتاب می‌دهند و نه وضعیت متشنج کنونی صنایع را. طبق تخمین شرکت سرمایه گذاری «شرکای انرژی کارلایل» غول‌های نفتی برای فروش قسمتی از دارایی‌های خود به ارزش تقریبی ۳۰۰ میلیارد دلار آستین بالا زده‌اند. در این بین تنها دو شرکت «بی‌پی» و «شل» برای فروش ۶۰ میلیارد از دارایی‌های خود وارد عمل شده‌اند.


تمام این مشکلات باعث شده که شرکت‌های نفتی میزان سرمایه گذاری خود در چندین پروژه عظیم را کاهش دهند و یا آن‌ها را متوقف کنند. مخصوصا پروژه‌هایی مانند پروژه‌های قطب شمال و یا آب‌های عمیق که از نظر فنی چالش‌های بیشتری دارند؛ به عنوان مثال «شل» اخیرا اعلام کرده است که اجرای پروژه اکتشافی خود در آلاسکا را به علت موانع قانونی و محدودیت‌های فناوری مجددا به تعویق می‌اندازد. همچنین پروژه ۱۰ میلیارد دلاری «رُزبنک» بریتانیا در دریای شمال که کار مشترکی از شرکت‌های «شورون» آمریکا و «اُ‌ام وی» اتریش بود تا زمان افزایش مجدد قیمت‌ها متوقف شده است. شرکت «بی‌پی» هم اعلام کرده که طرح‌های خود برای فاز دوم پروژه اکتشافی «مَد داگ» در اعماق خلیج مکزیک را مورد بازبینی قرار می‌دهد.
هم اکنون سرنوشت پروژه «یوهان کستبرگ» شرکت «استات اویل» نروژ در دریای بارنتز هم مشخص نیست. وضعیت برزخی پروژه حاصل تصمیم «استات اویل» و شرکایش مبنی بر مهار هزینه‌های سرسام آور آن است. به همین علت انتظار می‌رود که «استات اویل» تا پایان امسال ۱۵۰۰ فرصت شغلی را حذف کند. در میدان نفتی فرا ساحلی «کاشاگان» قزاقستان هم شرایط بهتر نیست. پروژه‌ای که به علت هزینه‌های جانبی و گزاف پیش بینی نشده، تاخیرات بسیار و سقوط قیمت نفت ممکن است تا سال‌ها تولید آن از سر گرفته نشود.


پروژه‌های عظیم تنها قربانی وضعیت کنونی نیستند. بسیاری از شرکت‌های بزرگ نفتی در تمامی پروژه‌ها مخارج خود را کاهش داده‌اند. به عنوان نمونه حتی پیش از افت اخیر قیمت‌ها، شرکت «شل» از کاهش ۲۰ درصدی مخارج سال جاری خود در مقایسه با سال گذشته خبر داده بود. به همین ترتیب شرکت صنایع نفتی «هس» سرمایه گذاری‌های خود را تا ۱۵ درصد کاهش خواهد داد، و این نسبت برای «اگزون مبیل» و «شورون» بین ۵ تا ۶ درصد است. پس از آغاز روند نزولی قیمت نفت در خرداد، صنایع نفتی با ارائه گزارشات پی در پی اطلاعات مالی خود را سریعا به روز می‌کنند. مشخصا شرکت «بی‌پی» پیش‌تر اعلام کرده بود که میزان هزینه‌هایش در سال جاری و سال آینده تغییری نخواهد کرد، ولی حالا پس از انتشار اطلاعات مالی اخیر مشخص شده که شرکت ناچار به اجرای سیاست‌های انقباضی در سال آتی است. 


رفتار گله‌ای در صنایع نفتی امر پوشیده‌ای نیست؛ بسیاری از شرکت‌های نفتی با خوشحالی اعلام کرده‌اند که کاهش سرمایه گذاری‌ها با سیاست «تمرکز بر روی شیل» (هم گاز و هم نفت) در یک راستا قرار دارد. البته این احتمال وجود دارد که چنین سیاستی هم موثر نباشد. دیوید واوچر، کار‌شناس شرکت تحقیقاتی «آی ایچ اس» می‌گوید که یک پروژه معمولی نفت شیل در آمریکا برای سوددهی ۱۰ درصدی به قیمت نفت بشکه‌ای ۵۷ دلار نیاز خواهد داشت. اما این فقط یک میانگین است و بعضی از این پروژه‌ها جهت سوددهی به قیمت ۱۱۰ دلار برای هر بشکه نیاز خواهند داشت. در صورت ادامه روند نزولی قیمت نفت، حتی معجزه شیل آمریکایی‌ها هم از خطر در امان نخواهد بود.

منبع: اکونومیست


 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.