سه‌شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ -
- 21 Nov 2017
02 ربيع الأول 1439 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
برندگان و بازندگان کاهش قیمت نفت
برندگان و بازندگان کاهش قیمت نفت
جرس: قیمت نفت در ۵ ماه گذشته بیش از ۲۵ درصد سقوط کرده و به بشکه‌ای کمتر از ۸۰ دلار رسیده است. 

 اگر قیمت‌ها در همین سطح باقی بماند، پیامدهای بسیار جدی خوب یا بد برای اکثر کشور‌ها در سراسر جهان خواهد داشت. اگر قیمت به پایین‌تر از سطح فعلی برسد، پیامدهای ژئوپولیتیکی آن برای بعضی از کشورهای تولیدکننده نفت غمبار خواهد بود. قیمت نفت در هر زمان به انتظارات بازیگران بازار از میزان عرضه و تقاضا در آینده بستگی دارد. نقش انتظارات باعث می‌شود که بازار نفت بسیار متفاوت‌تر از دیگر حوزه‌ها عمل کند. برای مثال در بازار سبزیجات تازه قیمت‌ها باید عرضه و تقاضا را برای محصولات فعلی تنظیم کند. برعکس، تولیدکنندگان نفت و صاحبان صنایع نفتی اگر فکر کنند که قیمت نفت بعدا رشد صعودی پیدا می‌کند، می‌توانند جریان عرضه نفت را حفظ و به آن دست نزنند. یا اینکه مقدار عرضه را درصورتی که بدانند قیمت نفت کاهش پیدا می‌کند، بیشتر کنند.


کمپانی‌های نفتی در سراسر جهان از طریق کاهش مقدار نفت استخراجی جریان عرضه را در بازار حفظ می‌کنند. تولیدکنندگان هم می‌توانند عرضه را با نگهداری نفت در تانکر‌ها در دریا یا دیگر تجهیزات ذخیره‌ای محدود کنند. برعکس، تولیدکنندگان می‌توانند نفت بیشتری را از طریق افزایش تولید یا وارد کردن ذخایر قبلی خود به بازار ارائه کنند.


تقاضای کمتر ریشه در ضعف و کاهش فعالیت‌های اقتصادی به ویژه در دو حوزه چین و اروپا، مهم‌تر از آن افزایش کارایی موتورهای سوخت وسائل نقلیه (بواسطه پیشرفت‌های تکنولوژیکی) و ورود سیستم‌های انرژی خورشیدی و غیرنفتی دارد. افزایش عرضه بالقوه در آینده تحت تاثیر تولیدات جدید نفتی از طریق روش شکافت با آب یا تزریق فشرده مایعات به صخره‌های نفت خیز، توسعه شن‌های قیری کانادا و مجوزهای اخیر مکزیک به کمپانی‌های نفتی خارجی برای توسعه منابع انرژی این کشور بوده است.


این تحولات در عرضه و تقاضا به ما می‌گوید که قیمت‌های آتی نفت پایین‌تر از آن چیزی است که تولیدکنندگان نفتی تا چند ماه پیش انتظار داشتند. بعضی از این تغییرات در عرضه و تقاضاهای مورد انتظار حتی بسیار پیش از این هم می‌توانستند پیش بینی شوند. اما هیچ راهی برای پیش بینی این فراز و فرود‌ها در انتظارات و گرایش‌های بازار وجود ندارد. نوسانات قیمت نفت نشان دهنده چرخش‌های متغیر روان‌شناختی در کنار واقعیت‌های عینی موجود در بازار است.


قیمت امروز نفت به نرخ بهره‌های پیش بینی شده هم ارتباط دارد. بطور دقیق‌تر باید گفت: تولیدکنندگان نفتی معمولا دارای یک انتخاب سرمایه گذاری هستند. آن‌ها می‌توانند تولید را امروز افزایش دهند و نفت بیشتری را به قیمت امروز بفروشند و عایدات آن را بر مبنای نرخ بهره طولانی مدت موجود سرمایه گذاری کنند یا اینکه با عدم ذخیره نفت عملا نفت را در زیرزمین به عنوان سرمایه حفظ کنند.


نرخ پایین بهره معمولا تولیدکنندگان را از ذخیره نفت ناامید می‌کند. وقتی نرخ بهره‌های کنونی به شکل غیرمعمولی در اوراق قرضه بلند مدت در طی چند سال افزایش یابد، برای تولیدکنندگان نفت افزایش عرضه نفت و سرمایه گذاری درآمدهای حاصل از آن به مراتب جذاب‌تر خواهد بود. مگر اینکه انتظارات درباره تحولات اصلی عرضه و تقاضا در آینده تغییر کند: یعنی افزایش نرخ بهره به کاهش بیشتر قیمت نفت بیانجامد.


قیمت‌های پایین نفت معمولا جز اخبار خوب برای مصرف کنندگان اقتصاد امریکا است چرا که باعث درآمدهای واقعی بالاتری برای آن‌ها می‌شود؛ در داخل امریکا، قیمت پایین‌تر نفت در واقع درآمد واقعی را از تولیدکنندگان نفتی به سمت خانوار‌ها سرازیر می‌کند که باعث افزایش تقاضاهای کوتاه مدت مصرفی می‌شود چرا که خانوار‌ها به نسبت شرکت‌های نفتی سهم بیشتری از درآمدهای خود را خرج (هزینه) می‌کنند. به همین دلیل قیمت‌های پایین‌تر باعث بیشتر شدن تقاضا‌ها در اروپا، آسیا و دیگر واردکنندگان نفتی می‌شود.


بازندگان بزرگ کاهش قیمت‌های نفت کشورهای تولید کننده نفت هستند که اتفاقا از دوستان و متحدان امریکا هم نیستند، ونزوئلا، ایران و روسیه. این کشور‌ها تا حد زیادی برای تامین هزینه‌های دولت و به خصوص برنامه‌های حمل و نقلی خود به درآمدهای نفتی وابسته هستند. حتی با بشکه‌ای ۷۵ یا ۸۰ دلار، این دولت‌ها مشکل فاینانس زمانی جدی برای برنامه‌های عوام پسند دارند که حمایت عمومی از آن‌ها را تضمین می‌کند.


با وجودی که عربستان و چند کشور حاشیه خلیج فارس نیز از تولیدکنندگان عمده نفتی هستند، آن‌ها با دیگر تولیدکنندگان به دو دلیل مهم متفاوت هستند. اول اینکه هزینه‌های استخراج نفت برای آن‌ها بسیار پایین است، به این معنی که آن‌ها قادر خواهند بود با همین قیمت‌های امروز و حتی پایین‌تر از آن سود سرشاری کسب کنند. دوم اینکه، ذخیره‌های مالی عظیم به آن‌ها اجازه می‌دهد تا فعالیت‌های داخلی و بین المللی خود را برای زمان طولانی تری ادامه دهند کمااینکه آن‌ها به دنبال تغییر اقتصادهای خود برای کم کردن وابستگی به درآمدهای نفتی هستند.


کاهش بیشتر قیمت‌های نفت می‌تواند پیامدهای وخیم‌تر ژئوپولیتیکی داشته باشد. هر بشکه نفت ۶۰ دلاری می‌تواند بطور خاص برای روسیه مشکلات جدی درست کند. ولادیمیر پوتین، دیگر قادر به حفظ برنامه‌های تغییر اقتصادی‌اش نخواهد بود چرا که همین برنامه‌های فعلی ضامن اصلی محبوبیت اوست. شرایط مشابهی در ونزوئلا حاکم است. روشن نیست دولت‌های فعلی این کشور‌ها در صورت وقوع افت‌های شدید‌تر نفتی قادر به ادامه بقا باشند یا خیر. برعکس، روشن است که کشورهای واردکننده نفت، کمافی السابق از افت قیمت نفت متنفع خواهند شد.  

منبع: دیپلماسی ایرانی

 

منبع اصلی: پراجکت سندیکیت

ترجمه: فرنگیس بیات

 

 

 

 

 

 

ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.