یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ -
- 30 Apr 2017
03 شعبان 1438 آخرین به روز رسانی : ساعت ۱۸:۱۷ به وقت ایران
جنبش راه سبز - جرس
آقای روحانی! کرملین حاجت روا نمی کند
حال که ارزش روبل روسیه به کمتر از نصف کاهش یافته است، دولت می تواند شتابان بهای یک رآکتور را بپردازد ولی دو نیروگاه تحویل بگیرد 


ایران این سرزمین دیرینه اگر مانند یونان باستان گهواره عقلانیت و اندیشیدن "منطقی" به حساب نیاید به درستی که مهد "حکمت" به شمار خواهد آمد. حکمت ایرانی یک ویژگی دارد که برخلاف عقل و علم نمی توان آن را به دیگری آموزش داد و مگر قرار است حکمت را نیز همانند دانش به دیگری منتقل کنیم؟ بیهوده نیست که هگل فیلسوف نام­آور بجای حکمت ایرانی که قابل انتقال به آلمان نیست، مستقیماً به سراغ یونان می رود تا عقل را به آنجا آورد که به زعم خویش بتواند فلسفه را عقلانی هم کند.


این روزها که به گفته آنگلا مرکل صدراعظم آلمان، کرملین در یک دوره تاریخی دیگر به سر می برد و در خلسه اقتدار "مقدس" دوران تزاری غرق شده است، شایسته است دولت روحانی در سایه این حکمت ایرانی بداند که با این کرملین شورشی و شهرآشوب چه باید کند. اینکه تهران دقیقاً درک کند در ذهن پوتین و اقتدار بی­حساب و کتاب او در کرملین چه می­گذرد بسیار مهمتر است از آن است که شتابان دو نیروگاه هسته­ای دیگر از روسیه بخرد. شاید دولت روحانی بداند که مقوله قدرت در کرملین "قداست" دارد و جایز نیست که مقام و منزلت این قداست استتیک و اقتدار برآمده از آن قداست را به چالش کشید. اینکه دولت تدبیر و عدالت روحانی آگاه باشد که قدرت سیاسی در کرملین هرگز به ترازوی عدالت و تدبیر نخواهد نشست، بسیار مهمتر از آن است که چرا روس­ها سال­های فراوان نیروگاه بوشهر را به گروگان گرفتند.


البته حال که ارزش روبل روسیه به کمتر از نصف کاهش یافته است، دولت می تواند شتابان بهای یک رآکتور را بپردازد ولی دو نیروگاه تحویل بگیرد تا چشمه­ای از حکمت ایرانی را به رخ کرملین کشد. مکانیسم عقد قرارداد هم ساده و مطلوب است به این شکل که به سبب فرار سرمایه از روسیه و نیز کاهش ارزش هر بشکه نفت، روبل روسیه دیگر پشتیبان ندارد و به وفور در مسکو یافت می شود. از سوی دیگر، حال که ما با روس­ها دوست شده ­ایم و دولت روحانی هم اعتبار و جایگاهی در دل کرملین دارد، پس می توان با مراجعه به بانک روسی معادل روبلی برای بیست میلیارد دلار (بهای تأسیس یک نیروگاه اتمی در طول هشت سال) وام و تسهیلات بانکی دریافت کرد و همزمان قرارداد خرید دو نیروگاه را با روسیه امضا کرد ولی فقط بهای یک نیروگاه (معادل دلاری) را به روس­ها پرداخت. مگر نه اینکه از زمان دولت احمدی نژاد روسیه و ایران کوشیدند از معامله به دلار امتناع کنند و به سوی روبل روسی روند؟ بنابراین اینک که مسکو همچنان پای­بند قوانین آزاد تجاری و مکانیسم عرضه و تقاضا است پس چرا حکمت ایرانی از این بازار بهره نبرد؟ البته در حال حاضر می توان به همان تفاهم­نامه فی­مابین نیز اکتفا کرد و چند ماهی در انتظار نشست تا سرنوشت روسیه و تحریم این کشور روشن­تر شود.


در دولت پیشین که حکمت ایرانی در حبس گرفتار شد، ارزش پول ملی شدیداً سقوط کرد و روس­ها که از گرفتار شدن ریال در زیر آوار آگاه بودند، بجای آنکه در پرداخت بهای نیروگاه هسته­ای بوشهر به ما اندکی تخفیف دهند اما دیدیم که آنها از این نمد "تحریم" برای خویش کلاهی بافتند. آیا اینک نوبت دولت روحانی نرسیده است که از نمد تحریم جزئی روسیه، کلاهی هم برای ایرانیان ببافد تا نشان دهد حکمت ایرانی نیز با منافع ملی هرگز بیگانه نیست؟ کنگره امریکا هنوز طرح تحریم بیشتر روسیه را مورد بحث و بررسی قرار نداده است که شاهدیم پوتین فریاد می دارد که تصمیم کنگره را بی‌پاسخ نخواهد گذاشت. از طرف دیگر، جدایی طلبان دونتسک هم به جای تشکیل کشور مستقل اوکراین جنوبی، ناگهان خواهان اجرای طرح "فدرالیسم" در همان اوکراین مادر شده­اند! حالا جدایی طلبان به این نتیجه رسیدند که گویا کرملین حاجت روا نمی کند و آنها مجبورند به زعم خودشان با دولت فاشیست (!) تیموشنکو همان سلطان شکلات اوکراین به توافق نهایی برسند.


گر می فروش حاجت رندان روا کند
ایزد گنه بخشد و دفع بلا کند


امید که تیم دیپلماسی دولت روحانی آگاه باشد دیدار دو جانبه سلطان و تزار اخیراً امتیازهای یکسویه در پی آورده است. اردوغان علی­رغم اختلاف نظری که با پوتین بر سر قوم تاتار در کریمه و نیز ابقای بشار اسد در دمشق دارد، هربار که در مسکو یا آنکارا با وی دیدار می کند با توجه به وضعیت ضعیف روبل و تحریم روسیه، درصدی از قرارداد خرید گاز از کرملین را تخفیف می گیرد. حال با فرض اینکه تهران هم در پی تخفیف روسی نباشد بجاست این روزها دولت روحانی بیش از پیش کرملین را رصد کند و کمیته­ای تخصصی و اتاق فکر ویژه مسائل روسیه تشکیل دهد تا با توجه به منافع ملی ایران، دولت تدبیر آن­چنان عملکرد حکیمانه داشته باشد که شاید اندکی از گزند روسوفیل‌های وطنی در امان ماند.


رئیس جمهور فراموش نکند که برخی از اعضای اتاق فکر دولت احمدی نژاد و پاره­ای از یاران حلقه او در دو ترم ریاست جمهوری وی (بطور ناخواسته) آن چنان در گرداب کوبنده جنبش "اروسیایی" روسی غرق شدند که در رجزخوانی علیه تحریم‌ها حتی گوی سبقت را از یاران روسی خویش ربودند. اینک نوبت الیگارش ها، رانت خواران لشکری و کشوری، تئوری پردازان جنبش افراطی اروسیایی و یاران حلقه کرملین رسیده است که یکان یکان در لیست تحریم غرب قرار می گیرند و سپس در رسانه‌ها به یکدیگر تبریک می گویند!


بخاطر بسپاریم که تحریم کرملین توسط غرب دو لایه دارد؛ لایه زیرین که ملت نجیب روس است دچار خسران می شود ولی لایه زبرین (رانت خواران و الیگارش­ها) به همان اندازه سود خواهد برد. بنابراین هر تحریم همانند رقابت با جمع صفر است که بهره یکی برابر خسران دیگری خواهد شد و این اصل منطقی را احمدی نژاد هرگز پذیرا نشد. بی ­سبب نیست که رئیس کمیته روابط خارجی مجلس دومای روسیه هفته گذشته از ایران دیدار کرد تا در آنجا بیاموزد که در سال­های هسته­ای، موجود هولناکی به نام بابک زنجانی چگونه وزارت نفت را گروگان گرفت و بواسطه اعمال تحریم­ ها میلیاردها دلار و ریال از سرمایه ملی را بی‌سرانجام گذاشت.


اینک جبهه پایداری روسی و اتاق فکر اروسیایی کرملین در اطراف پوتین گرد آمده­ اند، غافل از آن که بورس مسکو بیش از ۴۰% سقوط کرده است و نرخ تورم سیر صعودی گرفته و روزانه میلیاردها دلار سرمایه ملی از روسیه می گریزد. سرانجام آنکه به سبب نیمه شدن ارزش روبل، مدیران شرکت­ها از بازپرداخت وام‌های دلاری به بانک­های خارجی عاجزند. در پایان شاید مهمترین ستاره­ای که روحانی می تواند در آسمان کرملین رصد کند همانا نیم تریلیون دلار ذخیره ارزی در بانک مرکزی روسیه باشد؛ ذخیره­ای که امریکا و آلمان بشدت به آن چشم دوخته­ اند. به بیان رساتر، در دولت بی‌حکمت پیشین، همان­گونه که غرب صدها میلیارد دلار سرمایه ملی ایران را نابود ساخت اینک به سراغ کرملین آمده است تا درسی به پوتین بیاموزد و عواقب بازی با سرمایه ملی را به تزار کرملین با آن همه اقتدار و قداست نشان دهد. امید که پوتین از میانه راه بازگردد و روحانی هم بکوشد شاید پیش از آنکه امریکا این پانصد میلیارد دلار سرمایه ارزی روسیه را نابود سازد او بتواند اندکی از حکمت ناب ایرانی را به مسکو هدیه دهد تا ملت نجیب همسایه بیش از این نگران از آینده و سقوط پول ملی و تورم و فلاکت ناشی از آن نباشد. این روزها که کرملین حاجت روا نمی کند، نیم تریلیون دلار مبلغ هنگفتی است اما از حکمت ایرانی که گران­تر نیست اگر روحانی آن را ارزان نفروشد.
 

ساقی به جام عدل بده باده تا گدا
غیرت نیاورد که جهان پُر بلا کند

 

نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.


ارسال به :


نظرات
ارسال نظر
مشخصات فردی من را به خاطر داشته باش

*نظرات حاوی کلمات و عبارات رکیک و غیر اخلاقی و همچنین توهین و افترا منتشر نخواهد شد .
**از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
***از اینجا فینگلیش را به فارسی تبدیل کنید.